photo gecropteblogkopCustom_zpsa3f26149.jpg

Ik ben Izzy, de border collie !


Ik ga graag wandelen, hardlopen, zwemmen,
met de bal spelen of gewoon
wat liggen luieren.
Verder ga ik ook graag  mee met de auto en op
wandel- vakantie naar de ardennen.

Wat ik verder zoal uitspook kan je hier
op mijn blogje lezen !




E-mail mij

als je mijn facebook-account wil weten, mail me dan

Foto
Profile for rebelshoekje
Wat is Geo-caching? klik hier!
Archief per jaar
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • 2006
  • 2005
    andere blogje Carla
  • KLIK HIER
     photo DSC_3039Custom_zps129a752e.jpg

     photo DSC_3032Custom_zps87a5cef3.jpg
    IZZY z'n blogmaatjes
  • Belle, Hera, Heros...
  • Odsjo v Winny
  • Ralf, Loris en Kappo v. Ann
  • Michka v. Ria
  • Daicky & C°
  • Boris en Joep v. Herma
  • Arcil en Jil
  • Doobey en Shadow v Martine
  • Wilma en Jänta v. Lut
  • Karolien en Killian, deense dog

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


    Alle foto's van Izzy vanaf zijn geboorte tot 1 jaar :



    Picasa foto-album

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


    .
    adopt your own virtual pet!



     

     





    Dinkie,
    je bent er niet meer!
    Maar voor ons
    blijf je hier...
    Diep in ons hart


    A million times we've needed you
    A million times we've cried
    If love alone could have saved you
    You never would have died

    In life we loved you dearly
    In death we love you still
    For in our heart you have a place
    That no one else can fill

    It broke our hearts to lose you
    But you didn't go alone
    For a part of us went with you
    The day death took you away






    E-mail
    rebelshoekje@gmail.com
     

     Groeicurve Izzy

     2 maand ;     6.65 kg
     3 maand ;    10 kg
     4 maand ;    15 kg   !
     5 maand ;    17 kg
     6 maand ;    20 kg
     7 maand ;    23 kg
     8 maand ;    24.2 kg
     9 maand ;    25.5 kg
     10 maand ;  26.6 kg
     11 maand ;   26 kg
     12 maand ;   26, 4 kg
                          58 cm hg
     13 maand;     27,5 kg
     14 maand;     28.9 kg
     18 maand;     28 kg
     20 maanden;  28,9 kg


    Inhoud blog
  • banner " waar is Bumba?"
  • Facebook
  • update
  • multi Michel
  • Wezemaal
  • Herentals
  • Wange
  • oude hondenschool
  • Webbekoms broek
  • eerste sneeuw
    Izzy, de border collie



    17-02-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.banner " waar is Bumba?"
    test banner

    banner waar is Bumba photo banner waar is bumba_zpsv5aa5wda.jpg

    17-02-2016 om 14:24 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    26-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Facebook
    Hallokes iedereen, 

    ik weet niet of ik hier nog bezoekers heb, ik kom hier zelf nog zelden en mijn statcounter werkt al een tijdje niet meer.
    Dus voor wie het interesseert ; wij zitten op facebook ! ik zelf heb een account en wij hebben een pagina met foto's van onze wandelingen en geocaching.

    http://www.facebook.com/wandelenmetizzy

     

    Kom gerust eens kijken 

    Carla en Izzy

    26-11-2015 om 16:27 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    04-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.update
    hallokes iedereen,
    effekes een update
    elk weekend zijn wij op stap om te wandelen en geo-cachen, telkens ergens anders, van de ene kant van 't land naar de andere.
    Zo zijn we onlangs in Voeren gaan wandelen, en vorige week zijn we een midweek naar Oostduinkerke geweest.
    Daar hebben we de hele week in de duinen gewandeld net op de grens - Dunkerque, De Panne. Zalig genieten was dat, zo in die duinen, helemaal alleen, geen mens te zien, alleen duinen zo ver je kon zien.

    Het verhaal van de dinsdag wil ik jullie hier niet onthouden. Ik neem het letterlijk over van Facebook. Daar staan tegenwoordig al mijn verhalen én foto's. Dat gaat sneller en gemakkelijker dan op bloggen, en je krijgt direct feedback van anderen. Dus als je vriendjes wil worden met ons, laat maar weten ;-)

    Duinkerke, Dune du Peroquet en dune du Calvaire

    21 april ·


















    04-05-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    28-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.multi Michel
    Vanmorgen dichtbij huis gaan wandelen en geo-cachen. Michel heeft zelf een wandeling uitgestippeld, vlak in de buurt, en ik mag die gaan uittesten. Spannend !
    't is een multi, dat wil zeggen dat ik geen pottekes moet zoeken, maar tags, ijzeren plaatjes met een code op om zo de finale coordinaten samen te stellen. Ik weet al ongeveer hoe de wandeling loopt, vermits ik hem hier al een tijdje bezig gezien heb met de voorbereidingen.
    Aan het begin heeft hij een parking voorzien.... Er mag immers niet gereden worden op de verkavelingswegen. Het eerste tag vind ik quasi direct en ik begin al te reklameren dat het TE gemakkelijk is. Ook het 2de punt is "piece of cake". Dan gaat het een stukje natuurgebied in. Ik ben druk bezig met fotokes te trekken en loop stommelings de coordinaten voorbij. Op het juiste punt zijn er verschillende verstopplaatsen en vind ik de tag niet. Ik begin het al beu te worden en moet al mijn hulplijn - michel dus- inschakelen. tja, ik ging het weer veel te ver zoeken, 't beet mij bijna. alé, wij voort. Hier begint het al maar drassiger te worden. Man, man, man, waar jaagt hij mij nu weer door. Een goei vettig wegske vol plassen. Ik denk slim te zijn en kruip de talud op, maar what goes up, must come down en ik moet daar dus ook weer zien af te geraken. Da's andere koek. Michel staat al lang aan de andere kant en Izzy is doodleuk door de plassen gelopen. in plaats van mij te komen helpen staan ze mij wat uit te lachen, de 2 plezante.
    Goed, ondertussen zijn we al aan de volgende tag. Het gaat vlot vooruit en ik ben trots op mezelf. Voor even dan toch, want aan de volgende ga ik weer compleet de mist in. Nochtans staat er niet veel ; een boom, een bank en een kruisje. Hèlp, ik vind hem niet." Nog steeds te gemakkelijk?" vraagt Michel. Lollig zunne !
    Ondertussen begint het ook nog te miezeren. Michel en Izzy vermaken zich in een grasveld en hebben geen last van regen en wind. Ik geniet van het vèrgezicht over Tienen en trek nog wat fotokes van die 2 lolbroeken. De terugtocht kan aangevat worden. Ik mankeer nog 2 cijfers om de coordinaten van de finale cache te vinden, maar die tags vind ik op het lange stuk verkaveling op weg naar huis. Vermits het ondertussen al maar harder aan 't regenen is, lopen we dwars door het veld naar de allerlaatste coordinaat, de finale. Ik ben benieuwd! Michel zegt dat je er een prikstok voor nodig hebt en wie loopt er dag in dag uit met een stok? just, bibi. Het plaatske is mooi gekozen, maar vind daar maar iets wat in de grond verstopt zit.... Met wat hulp van mijne kleine rakker Izzy, die er zowat blindelings op af loopt, heb ik hem vlug te stekken.
    ok, rondje ingelopen en goedgekeurd - door mij, nu nog door een echte reviewer.




    28-03-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (1)
    22-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wezemaal

    Wezemaal

     
    een wandeling op de wijngaardberg. Het begon al met een steile klim van zo'n 72 meter, goed om op te warmen van daar boven heb je een knap zicht over het landschap. Bij helder weer zie je het Atomium zelfs. De wandeling loopt langs fruitplantages en een stukje natuurgebied, waar ze weer heide willen van maken door de begrazing van schapen en door de bomen te kappen. Van daar gaat de wandeling weer verder door een beukenbos. Zalig rustig is het hier, buiten één enkele jogger, zie je daar niemand. Vroeger is hier een ijzerzandsteengroeve geweest en op sommige plaatsen zie je nog de ijzerzandsteen nog zitten. Zo wandelen we verder tot aan het H-Hartbeeld dat waakt over Wezemaal. Super mooie wandeling op een plaatsje waar Michel vroeger vaak ging joggen.




    22-03-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    15-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herentals
    Zondagmorgen, 6u. Izzy staat al te jengelen beneden. Ik plof uit bed en strompel naar beneden. We hadden afgesproken dat we vroeg zouden vertrekken naar Herentals, maar 6 u is toch wel wat vroeg zunne Izzy
    Ik begin dan maar al alles klaar te zetten voor een dagje wandelen en geocachen.
    Tegen half 9 kunnen we op pad. 't is een eindje rijden.
    Als we daar arriveren komt het zonnetje al piepen.





    In het bos zijn we jammer genoeg niet alleen. Er is net een mountainbike toertocht. Honderden mountainbikers ! Leuk is anders. Ik stel voor om eerst een andere wandeling gaan te doen, die we voorzien hadden voor de namiddag, maar Michel is al op zoek naar zijn eerste cache. tja, hij is een ietsiepietsie verslaafd aan het geo-cachen . Izzy en ik staan wat beteuterd te koekeloeren aan de kant van het pad, terwijl die fietsers net niet over onze voeten vlammen.
     Een beetje later houdt ook Michel het voor gezien en vluchtten we zowat weer dat bos uit.

    Een paar km verderop ligt er nog een mooi parkoer om te wandelen en geo-cachen langs een vergeten spoorlijn. De sporen liggen er nog, maar zijn overwoekerd door planten en bomen. Zalig rustig om te wandelen hier, een hele verademing. Ook Izzy voelt zich hier helemaal in zijn sas. Eindelijk mag hij los lopen, rollebollen en spelen. Het is echt een mooi stukje natuur.


    Deze spoorlijn zal bijna niemand kennen het is namelijk de lijn Herentals – Grobbendonk, deze werd uitsluitend voor militair vervoer gebruikt naar de Britse basis in Grobbendonk. Een groot deel van deze lijn ligt dan ook binnen de omheining van de Britse basis. Deze lijn werd aangelegd na de WO II bovenop de gedempte vaart en hier en daar staan ook nog oude gebouwen die vroeger als woning van de sluiswachter dienst deden. Sedert begin jaren 80 is deze lijn niet meer in gebruik en in de toekomst zou er een fietspad gepland zijn op deze spoorbedding

    Even verderop ligt de kleine Nete.


    Langs een bruggetje komen we aan de overkant op een wandelpad. Heerlijk om langs het water te wandelen op de eerste mooie zonnige dag van het jaar. Tegen de middag zijn we weer aan de auto en kunnen we picknicken. Dat smaakt altijd beter, zo buiten eten !

    na de middag duiken we weer het bos in ! de mountainbikers zijn inmiddels verdwenen, oef. Nu is 't aan ons. Onze cache-zoektocht kan beginnen.




    Samen gaan we op zoek en nu gaat het vlot vooruit.  Het enige  volk dat we nu nog tegen komen zijn ook cachers.
     

    Een paar keer staan we op dezelfde plaats te zoeken, maar dan pakken we een ander bospad om elkaar niet meer voor de voeten te lopen. 


    Tien caches en dan een bonus, daar zijn we een paar uur zoet mee geweest.
     



    We hebben genoten, maar zijn  doodop als we weer thuis kwamen.

    De links naar deze geo-caches :

    http://www.geocaching.com/geocache/GC4VTEY_vergeten-spoorlijn-2?guid=77246744-649d-4bb9-96ab-f46900ceb142

    http://www.geocaching.com/geocache/GC5D1E2_bosbergen-1?guid=79a52457-8732-49fb-8b1e-237f4a7f9985

    15-02-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    Tags:Herentals
    » Reageer (0)
    14-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wange
    Zaterdag 14 februari. Valentijn!
    In de namiddag is het de aller aller laatste cross van het seizoen op tv, dat wordt weer genieten. maar ook weer afscheid nemen van mijn favoriete veldrijders.
    In de voormiddag is het eerst nog cache-tijd ! We zoeken het niet te ver en rijden naar Wange.
    Daar is een nieuwe cache uit die Michel wil gaan loggen. Hij wil nog graag bij de eerste 3 zijn. Pech voor hem, want we zijn de 4de om deze mooie cache te loggen. Maar het is een mooie plaats aan de kasteelhoeve van Wange en aan een stukje overstromingsgebied aan de Gete.

    http://www.geocaching.com/geocache/GC5EPBY_the-middle-of-nowhere?guid=0242a4a1-2308-4e98-8216-f803094c0169

















    wat verderop is er nog een mooi toerke uitgezet door "Geoschatter". Michel heeft deze al eens gedaan, samen met Izzy, maar dit x mag ik eens op zoek . Voor ons vertrek vraag ik Michel nog of ik mijn leesbrilletje nodig heb ...ik krijg het weinig subtiele  antwoord : " wat baten kaars en bril als de uil niet zien wil" ....
    Ik wil hem eens bewijzen dat ik ook kan geo-cachen, maar dat valt even tegen zeg ! ik moet al zien waar ik stap met mijn stok in de ene hand en in de andere de wandel-gps ... dat komt niet goed Ik laat het maar weer aan hem over om de gps te hanteren en beperk me tot het mee- zoeken naar de caches.
    De eerste weet Michel nog zitten, dus daar moet ik geen moeite doen. Bij de 2de gaan we al de mist in, we zoeken aan de verkeerde kant van het pad, vinden niks en ik ben het al beu. Michel geeft natuurlijk zo vlug niet op en terwijl hij elk klimopblaadje opheft ...
    ok, ik ben niet vies van enige overdrijving, maar 't scheelt toch niet veel gaan Izzy en ik al wat verder wandelen.


    Uiteindelijk vindt  hij de cache en kan de code noteren voor de finale cache te zoeken. Ondertussen begint het al stilletjes te miezeren.


    Izzy heeft een wortel gevonden en legt er zich gemakkelijk bij om ze op te peuzelen

    Eer we het blokje rond zijn, giet het pijpestelen ! nu moeten we nog de code ontcijferen om de finale te vinden. Michel staat daar te sukkelen met zijn tablet en het wil maar niet lukken. We beslissen om er maar de brui aan te geven en stappen weer naar de auto. Onderweg komen we aan een paar bomen, waar duidelijke voetsporen in het platgetrapt gras te zien zijn. Zou hier toevallig ..... de finale cache steken ...? Yes ! 't is hem. Toppie Michel ! cachers-oog ;-)

    http://www.geocaching.com/geocache/GC3TF9Z_tussen-laar-en-wange-1?guid=539377e6-4776-4ac0-b5e5-c93d42ef8a03





    14-02-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    24-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oude hondenschool

    We komen voorbij aan Izzy zijn oude hondenschool en gaan eens een kijkje nemen.
    Izzy loopt enthousiast de eerste weide in, de puppy-klas. Hij snuffelt wat rond, maar merkt al gauw
    dat hij zich vergist heeft. Hij loopt naar het andere poortje, want hij wil naar de plas-weide.
    Daar is veel te ruiken natuurlijk.
    Michel wil hem naar de grote weide lokken, maar veel zin heeft Izzy daar niet in.
    Gehoorzaamheid was dan ook niet zijn ding. Veel te saai, al die oefeningen.

    Op de toestellen wat springen wil hij nog wel om baasje te plezieren, effe fotoke en dan maakt hij zich
    alweer uit de voeten.
    Veel te veel slechte herinneringen !















    24-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (2)
    23-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Webbekoms broek
    Izzy vertelt ;


    Vrijdag. Baasje heeft een dagje verlof genomen. We gaan wandelen in Webbekoms broek,
    een overstromingsgebied. En dat is er aan te merken, overal water. ' is een beetje koud om te zwemmen vandaag, jammer.
    Baasje beloofd dat we in de zomer nog eens terug komen
    't is er prachtig om te wandelen, zo'n mooie natuur. Het is hard gevroren en we stappen op hoge dijken, gelukkig maar want het water staat hoog.
    Bruggen en sluizen zie je overal.
    De caches vinden we gemakkelijk, maar dankzij de legger van de caches kunnen we een mooi parcours volgen van zo'n 6 km.
    Ongeveer halfweg komen we voorbij de Halve Maan in Diest. Er is daar een restaurant waar de baasjes wat willen gaan drinken, toevallig hebben ze eens geld bij. De kwijl loopt al uit mijn bekje als ik denk aan het lekkere koekje dat ik vast krijg. Potverdikke, 't is toch wel gesloten zeker Geen koffie voor de baasjes, geen koekje voor mij
    Een beetje ontmoedigd stappen we dan maar door en gaan op zoek naar de mistery cache. Die laat zich makkelijk vinden en wij haasten ons verder naar de auto. 't is toch wel koud.
    Baasje heeft nog niet genoeg caches gevonden vandaag en onderweg naar huis stopt hij nog her en der om er een paar op te pikken.
    Mams en ik blijven lekker soezen in de auto en lachen baasje wat uit met zijn verslaving

















    23-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    19-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eerste sneeuw
    Izzy vertelt ;

    vandaag ligt er voor het eerst dit jaar sneeuw.
    Ik moet zowiezo mijn kakje gaan doen, dus duffelt mams zich goed in, kodacke nog mee en wijlie weg.
    Als we aan de plantage komen, trekt mams wat fotokes en ik snuffel wat rond. Tot ik in de verte iemand
    zie aankomen ; de buurvrouw. Die is wat ongerust als wij alleen het veld intrekken en ze is ons achterna gekomen.
    Lief hé. Zou ze ook aan een snoepje voor mij gedacht hebben...?







    19-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    18-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waasmont wandeling en geo-caching

    Dit weekend is er geen veldrijden op tv. Tijd om eens wat anders te doen

    Gisteren zijn we naar de solden geweest, maar dat was niet zo'n succes ...daarom ben ik vandaag mee gaan wandelen en geo-cachen met Michel en Izzy.

    Toen we hier vertrokken regende het en er vloog zelfs natte sneeuw. We reden naar Waasmont. Toen we daar aankwamen was het gelukkig droog. Op de ravel was het mooi wandelen. De eerste cache was te makkelijk, we zagen hem al zitten vanop de weg.

    Maar Michel had nog een verrassing in petto... Sebiet komen we aan een nieuwe cache en wie weet zijn we de eersten om hem te vinden zei hij. Ik stel mijn verwachtingen niet al te hoog in, waarschijnlijk is die vannacht al eens gelogd. Er zijn immers veel cachers die op vinkenslag liggen om nieuwe caches al eerste te kunnen loggen. Zodra het op twitter verschijnt springen ze in de auto.

    maar wie weet hebben we eens geluk vandaag ...

    Hij zat verstopt aan een brug, veel verstopmogelijkheden. Het hout op de brug was glad, ik was daar al over geschuifeld en stond wat aan de kant te gapen. Michel zocht de railing af en opeens kreeg hij een draadje in de gaten en jawel daar hing de cache. Vooraleer we konden loggen moesten we nog 2 wandelaars laten passeren ( anders zouden we de cache-plaats verraden hebben). Het was nog even spannend of we de eersten waren. Ja dus !

    Yes, onze allereerste FTF is een feit ! ( first to find).

    We wandelen terug over de ravel naar de auto en rijden door naar een andere cache aan een verkavelingsweg. 1,5 km heen om een cache-ke te zoeken. Syberisch koud is het daar in open veld, de wind snijdt door de huid. Onze Izzy heeft daar geen last van en ligt regelmatig te rollenbollen in de graskant. Waarschijnlijk in rotte bieten, want die stinken daar geweldig. De cache ligt op een kruispuntje en zit hoog verstopt, dus weer is het aan Michel om hem op te vissen. Ondertussen zijn zijn vingers gevoelloos van de kou en mag ik loggen. Nog eens anderhalve km terug wandelen, in sneltempo want het is koud. We houden alleen even halt om wat hondjes te knuffelen, 2 jackskes met een wollen frakske aan.

    Dan is het tijd om naar huis te gaan en ons op te warmen.



















    18-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    06-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eerste wandeling van het jaar
    Izzy vertelt ;

    vandaag gaan mams en ik weer voor de eerste keer dit jaar samen op stap.
    We gaan onze cache controleren ! Die ligt een heel eind verder dan we normaal stappen,
    maar 't is lekker gevroren en mams is ook blij dat ze de beentjes kan strekken en ik vind dit
    weertje zalig . We stappen flink door en ik mag los lopen, geen kat te zien onderweg.
    Als we aan de cache aankomen is mams heel benieuwd of er iemand langs geweest is.
    Ze wil hem openen ... helaas ! die is compleet vastgevroren Ze commandeert me al lachend
    om er eens op te plassen, maar zomaar op commando plassen heeft ze mij nooit geleerd zunne.
    Onverrichterzake keren we terug naar huis. Nu weten we nog niet of er iemand langs geweest is,
    maar die toffe wandeling pakken ze mij toch niet meer af.
    Thuis zaag ik de oren van mams haar hoofd, ikke honger, ikke eten !
    Lang moet ik niet zagen, mams geeft vlug toe, want ze kan niet tegen mijn gezeur.
    ge moet ze weten aan te pakken hé ;-)





    06-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    05-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. 6 jaar Izzy in ons leven
    Izzy, 6 jaar geleden kwam jij in ons leven.
    Ik was de hele dag thuis en kwam niet meer buiten, zeker in de winter niet. Daarom begonnen we toch weer aan een hond te denken, na 15 jaar geen hond meer gehad te hebben. Welk ras, is hier nog een veelbesproken verhaal geworden, maar uiteindelijk heeft Michel zijn zin gekregen ; een border collie.
    De bedoeling was dat ik weer buiten zou komen en met jou zou gaan wandelen. Dat liep niet van een leien dakje, jij was zot, speels én sterk. Te sterk voor mij.
    Toen je nog maar 3 maand was, gingen we met jou naar een hondenschool. Een compleet onbekende wereld voor ons en ook weer geen groot succes de eerste maanden. Ik was niet streng genoeg voor jou. Pas toen je baasje het overnam leerde je snel bij, tot je zelfs je brevet behaald hebt. Super trots waren jullie ! Wedstrijden gehoorzaamheid waren echter jullie ding niet, wat jij het allerliefste deed was hardlopen met je baasje.
    Canicross-wedstrijden hebben jullie wel een paar jaar gedaan, tot zelfs het Europees kampioenschap toe. Daar kwam echter veel stress bij zien voor je baasje en was hij regelmatig gekwetst. Nu lopen jullie nog voor het plezier.

    Wandelen is ook één van je geliefde hobbies. Elke morgen zijn wij 2 op stap. De eerste jaren aangelijnd en met veel stress voor mij, jij al trekkend en sleurend aan de lijn, opspringend naar al wat bewoog, zodat ik geregeld tegen de grond ging. Toen je eenmaal kon loslopen ging het al een heel eind vlotter, je luistert nog niet perfect naar mij, maar naar baasje wel.
    Onze vakanties staan in het teken van jou, wandelen in de bossen of eens gaan zwemmen of pootje baden in een riviertje.
    Baasje heeft voor zichzelf nog iets uitgevonden om te doen tijdens het wandelen : geo-cachen.
    Zo zijn jullie al zowat overal in de limburg en ardennen gaan wandelen en geo-cachen. Talloze avonturen hebben jullie samen beleefd.

    En nu ben je dus al 6 jaar ! wat vliegt de tijd !

    05-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    04-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verjaardag Izzy
    Izzy vertelt ;

    voor mijn verjaardag mag ik nog eens gaan joggen met baasje, joepie !










    mams mag ook met mij op de foto ;-)





    04-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:6 jaar
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gelukkige verjaardag Izzy !
    Deze stoere kerel wordt vandaag al 6 jaar !
    Wat vliegt de tijd ...







    04-01-2015 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    07-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2014, een jaar lang wandelen en geo-cachen
    foto's van al onze wandelingen in 2014. De hoofdrolspeler is natuurlijk onze Izzy
    We zijn dit jaar op zoveel verschillende plaatsen gaan wandelen, teveel om op te noemen.
    Door het geo-cachen komen we zo op plaatsen waar we anders nooit zouden komen.
    Er zijn ook in Belgie nog zoveel mooie plaatsen, bossen , velden en paadjes.

    07-12-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    25-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kamsalamanderpad wandeling in Neerlinter
    zondagmorgen zijn we gaan wandelen en geo-cachen in Linter op het kamsalamanderpad. Het vertrek was aan de salamanderhut, vandaar ging het de velden in. We moesten een weide oversteken tussen van die poortjes, waar de koeien alle gras vertrappeld hadden. het was er bijzonder drassig. Van daar ging het naar de gete. De gete-vallei is helemaal nogal nat natuurlijk. De houten paadjes waren ook behoorlijk glibberig. Het was heel mooi zonnig weer en het was daar prachtig om te... wandelen midden de natuur. Op de terugweg moesten we weer door die weide. Michel wees mij op de koeien die daar wat verder stonden te grazen...Vermits ik daar bang van ben, wou ik zo vlug mogelijk die weide oversteken, maar ik was effe vergeten hoe diep de modder daar was en ik zakte tot mijn enkel weg in de slijk. Ik ben nog nooit zo vlug weer rechtgekrabbeld om uit die weide te geraken. En Michel maar lachen natuurlijk...

















    25-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    09-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.St-Vith

    vrijdag 7 nov zit onze vakantie er al weer op. Maar voor we naar huis komen rijden we nog even door naar St-Vith. Duitstalig landgebied, daar was ik nog nooit geweest. Raar om zo dicht bij huis plots overal duitse opschriften tegen te komen.
    In St-Vith is het bere-koud die dag, er staat een scherpe onaangename wind, heel guur. Zelfs in het bos is het koud, hier geen vochtige ondergrond nochtans, maar aangenaam is anders. We haspelen deze cache-tocht dan ook in snel-tempo af en zijn blij als we de auto weer zien. Tijd om naar huis te gaan













    09-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    08-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wanne

    op de terugweg naar Vielsalm houden we halt in Wanne voor een wandeling, die Michel ook zelf heeft uitgezet met een 4-tal caches. Hier zijn alle bospaden omgetoverd in modderpaden/modderstromen/stromende beken. We zijn het nu al zo gewend dat we daar gewoon doorstappen. Op een mooi plaatsje op een kruising van riviertjes aan een rotspartij zoeken we een cache. 't is er echt mooi, rotsblokken gedekt met mossen en varens. We zoeken en zoeken, keren alle losse keien ondersteboven, maar geen cache te vinden.

    We strompelen verder door de modder en komen op een open helling aan waar ze nieuwe denneboompjes aangepland hebben. De toppen zijn allemaal blauw geverfd. Blauwe kerstbomen. Op een kruising ligt nog een cache. Iemand schreef op de site dat hij hem gevonden had dankzij de lompheid van zijn dochter.... Dat sprak mij blijkbaar aan, zelf lomp zijnde, en ik liep recht op de cache af. Ik had hem al lang in mijn hand maar liet Michel nog een tijdje zoeken vooraleer ik doodgemoedereerd zei dat ik hem al lang had.

    We moeten hier weer een stroompje dwarsen, Michel trekt zijn broekspijpen op, maar ik loop er gewoon door, het deert mij allemaal niet meer. Het steekt niet meer op een beetje water of modder. Boven op de heuvel ligt nog een cache en vandaar zien we onze auto alweer staan. In vogelvlucht is ie vlakbij ... in realiteit moeten we nog door een diep dal om er dan weer uit te kruipen. Weer water en modder, weer moeten we een stroompje dwarsen. We lopen er gewoon door, mijn schoenen blijven goed waterdicht. Onze Izzy is content dat hij door het water kan lopen, zo is hij ook weer proper.

    In ons huisje rusten we wat uit, nemen nog een doucheke en maken ons dan klaar om te gaan uit eten voor mijn verjaardag.

    Amai, wat hebben we lekker gegeten, malse biefstuk in bruine Leffe-saus met gratin dauphinois en nog een dessertje ... moeilleux au chocolat met nog een bolleke vanille-crème en slagroom.



















    08-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    07-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trois-Ponts

    6° en het zonnetje schijnt. De spieren voelen nog ok en Izzy zijn poten zijn in orde, dan kunnen we nog een dagje gaan cachen.

    We rijden met de auto naar Trois Ponts voor Tour Leroux.

    Aan La Salme is de start van onze cache-tocht. Het riviertje is onstuimig, hoog water en sterk stromend. Hier naast loopt een smal paadje kronkelend de berg op. Tussen de heuvel en het water is er een camping geperst. Staancaravans en chalets vullen elk gaatje dat beschikbaar is. We zien zelfs een huisje dat over het water hangt, hoe het blijft staan is ons een raadsel. We volgen het nauwe paadje dat almaar hoger stijgt tot we op een grotere weg komen en dan weer verder het bos in, almaar hoger. Boven op de top, 400 meter hoog is er een point de vue met een uitkijktoren. Het uitzicht daar is machtig ! we wanen ons in Oostenrijk.

    Er staat ook een picknickbank en we profiteren er dan maar van om onze boterhammetjes al te verorberen, al is het nog maar half 12. Lang blijven we niet treuzelen want na de middag is er nog een andere wandeling gepland.

    We dalen weer af naar La Salme via een pad, dat geen pad meer is ,maar een stromend beekje. Spannend ! dit is het enige stukje dat Michel zelf heeft uitgestippeld, hopelijk vinden we onze auto terug ;-)



















    07-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    06-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.shiva's trail Malmedy deel 2
    Wat verder moeten we omhoog klauteren over dikke rotsblokken die naast het water liggen. Michel zegt, wat verderop moeten we over het water, daar zal wel een brugje zijn ....shit ! geen brugje en toch moeten we naar de overkant. Er liggen een paar dikke rotsblokken tussen het sterk stromend water, that' s it. Ik wil dat Michel onze Izzy aanlijnt omdat ik bang ben dat die gaat meegesleurd worden. Ondertussen staat Izzy al bijna aan de overkant ... Michel helpt mij een handje om van de ene rotsblok naar de andere te wippen, en dat gaat redelijk vlot. Mijn schoenen zijn zelfs nog waterdicht als ik aan de overkant beland.

    Hier zitten we aan het hoogste punt en eindelijk is het wat vlak om te lopen. Eerst boterhammekes opeten, want van al dat geklauter krijg je honger. Ik denk dat we het ergste nu wel gehad hebben, maar even verder zitten we weer in drassig gebied en jawel, weer moeten we die waterloop over. Hier geen stenen en het water is diep en vuil. Onze Izzy moet bijna zwemmen om aan de overkant te geraken. Michel zegt dat ik mijn schoenen maar moet uitdoen, maar ik ben nu al zo ver dat het me allemaal niet meer kan schelen of ik nat word of niet. Desnoods stap ik dwars door dat water, al zak ik er tot aan mijn knieen in. Net als ik de eerste stap wil zetten, kijk ik toch nog maar eens naar rechts om te zien of er geen makkelijker traject is... en wat zie ik ... er ligt een brugje ! ' t zijn maar een paar planken en ik heb er schrik op, maar ik bereik droog de overkant.

    Nu zijn we bijna weer in de bewoonde wereld. Nog een stukje door een donker bos om de finale cache te vinden en we zijn zo weer aan de auto.

    Dit moet toch wel de meest avontuurlijke wandeling zijn, die we al ooit gedaan hebben.

















    06-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Malmedy, shiva's trail deel 1

    Shiva's trail in Malmedy was een cache-tocht die al geruime tijd op Michel zijn verlanglijstje stond. Maar voor 1 dag zo ver rijden zag ik niet zitten. Nu we een midweek in Vielsalm zitten, was het nu of nooit.

    Op 7 u opgestaan om op tijd onze tocht aan te vangen. Een halfuurtje rijden is het tot Malmedy. Er hangt mist in de heuvels daarboven en het is aan de frisse kant. We zitten hier dan ook in ski-gebied.

    De eerste halte is aan een afsluiting met everzwijnen in. Daar zijn we al niet op ons gemak. Er staat een gewone draad rond en er is er eentje duidelijk de chef, ze duwt alle andere achteruit. Vlug wat fotokes en on the road again.

    We komen we in een desolaat landschap terecht doordat er ruim aan bosontginning gedaan is. Het is er nogal drassig. Wat verder komen we dan op een trail parcours terecht. Het pad zelf is onbegaanbaar, dan maar net er naast lopen tussen de dikke wortelen van de bomen. Dit gaat zo een heel eindje verder, tot Michel nog een andere cache wil gaan oppikken. Daarvoor zouden we over een smal houten paadje moeten. Ik zeg al snel dat ik dat niet ga durven. Michel gaat dan maar op zijn eentje over dit glibberige pad , ondertussen rusten Izzy en ik even uit en slurpen aan een tasje koffie uit de thermos.

    We slalommen weer verder tussen de wortelstammen. Op een gegeven moment zegt Michel, 't zal toch niet waar zijn hé ... er is daar weer zo'n houten paadje en deze keer moeten we er over, geen ontkomen aan. Dit paadje, zo'n 40 cm breed en over een afstand van zo'n 100 meter ligt er heel krakkemikkig bij. Verstand op nul en gaan ! Eén pas en ik lig er al bijna, mijn stok glijdt onmiddellijk weg. Gelukkig schuiven mijn wandelschoenen niet zo erg en stapje per stapje bereik ik de overkant. Als je nu dacht dat het daar beter was, mis poes, hier belanden we in bijzonder drassig zompig terrrein. Net naast een stroompje.

    Als dit geen uitgezet parcours zou zijn, zouden we hier vast en zeker niet verder durven. Hier loopt eigenlijk geen pad meer en we strompelen gewoon verder naast het water, tussen het slijk door op de weinige beplanting die er staat. Eigenlijk is het hier heel mooi, een sterk stromend water met rotsen, af en toe een watervalletje. In de zomer moet het hier zalig toeven zijn.

    De volgende cache ligt zowaar aan de overkant van dit stroompje. Michel zoekt een lange boomstam om over het water te leggen en klautert naar de overkant. Ik verklaar hem net niet zot.

















    06-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    05-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dinsdag wandeling Vielsalm bos

    Michel en ik hebben zo'n inside joke ; als het eens een dag regent zeggen wij al eens tegen mekaar " zo hebben we eens in de ardennen gezeten hé en daar regende het dag en nacht". Awel ... we hebben het weer aan onze rekker , het heeft de hele nacht geregend en vandaag is het ook geen 5 minuten droog gebleven. De weergoden hebben precies gewacht tot wij in de ardennen zitten.

    Binnen blijven zitten is geen optie voor ons, wij zijn gaan wandelen in onze vertrouwde bossen achter Sunparks. Die kennnen we op ons duimpje vermits wij hier zeker al zo'n 15 jaar geregeld komen. In de begin jaren was dat nog met een stafkaart, later stippelde Michel zelf wandelingen uit met de gps.

    Er was een nieuwe cache-tocht, een multi. Michel had dat nog nooit gedaan en wist dus niet aan wat hij zich mocht verwachten. Dit keer geen pottekes zoeken, die man had daar een handig alternatief op gevonden. Hij had ijzeren plaatjes gemonteerd op bomen en daar de codes ingedrukt. Goed gevonden, daar heeft hij verder geen onderhoud aan, pottekes met papiertjes in zouden hier toch maar nat en vuil worden.

    De eersten had Michel vlug te stekken, maar aan de point -de vue heeft hij toch zo'n 20 minuten staan ronddraaien. Elke boom afsgespeurd, zonder iets te vinden. Izzy en ik waren zowat zelf wortel aan het schieten.... Toen ik het echt beu werd van daar staan te wachten in de regen en al verder wou lopen, riep Michel dat hij het eindelijk gevonden had.

    Michel had zich trouwens wat vergist in de afstand van deze multi. Hij dacht dat we dat wel op een voormiddag zouden opgelost krijgen. We hadden dan ook geen eten of drinken mee. Uiteindelijk was het 2 uur toen we alle codes verzameld hadden. Toen moesten we deze nog omzetten in coordinaten én weer die hele afstand afleggen naar de uiteindelijke finale.

    Dat zagen we niet meer zitten. We zijn dan naar onze chalet terug gekeerd om te eten, wat te rusten en op te drogen. Ondertussen had Michel de coordinaten uitgeteld en zijn we met de auto de finale cache gaan zoeken.

    Als afsluiter zijn we nog een choco-chantilly gaan drinken. Tja, regime doen we later wel .. of niet.















    05-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (1)
    04-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vielsalm midweek, maandag

    voor mijn verjaardag zijn we een midweekje in Vielsalm.

    Na het zomerse weekend is het een bittere pil om hier in de herfst te belanden, compleet met regen, wind, kou, donker weer en volop herfstbladeren in de bossen.

    Michel wil al direct beginnen cachen. Ik zie dat zo niet zitten en wil eerst mijn benen eens strekken en onze Izzy zijn grote boodschappen laten doen. Dat lijkt mij prioritair.

    Na wat gemor en nadat Izzy al wat rustiger is, gaat Michel dan maar op zoek naar de volgende cache aan het meer, Le lac des Doyards. In de zomer is het daar prachtig, heel gezellig om te wandelen. Nu is het er guur en winderig regenweer. Gelukkig zijn we er op gekleed en stappen we dapper door. Na nog wat caches opgepikt te hebben rondom het meer is het tijd voor mijn favoriete bezigheid ... een choco chantilly drinken. Daar kom ik nu voor naar de ardennen sé. Dat kan smaken, zo'n lekkere warme chocomelk met slagroom, vooral na die natte wandeling.

    Als we weer enigzins opgewarmd en opgedroogd zijn rijden we nog wat verder naar een point de vue in de bossen waar nog een cache ligt. Een mooi uitkijkpunt wil zeggen dat we moeten klimmen ... en dat hebben we gedaan. Een smal rotsig pad steil omhoog. Al vlug krijg ik het te warm en sta te puffen en te blazen. Het enige wat ik nog kan denken is ... straks moet ik dat ellendig pad ook weer af Maar eens boven ben ik dat alweer vlug vergeten. Hier staan we volop in het bos ... en het is herfst. Mooie bomen in herfstkleuren getooid en de grond is één tapijt van bladeren. Hiervoor kom ik dus graag in de herfst naar de ardennen. Op het hoogste punt wachten Izzy en ik op Michel die op zoek gaat naar de cache. Dat geeft mij de kans om wat rond te kijken en wat fotokes te trekken van het vergezicht. Op foto stelt het echter niet veel voor, vooral op deze donkere regenachtige dag zijn de fotos niet al te zuiver, maar het beeld zit in mijn hoofd. Dat is onvervangbaar

    Tegen dat we weer afgedaald zijn, wat al bij al, nog redelijk vlot ging, is het tijd om naar ons huisje voor een week te gaan. Michel pakt alles uit de auto en ik zet alles op zijn plaats.

    Ondertussen begint het buiten te gieten, maar wij zitten lekker droog én warm binnen. Onze Izzy vervalt al vlug in zijn dagelijkse gezaag naar eten en wij hebben ook wel zin in warme soep. Daarna wat eten en tv kijken. Dat wordt nog een uitdaging want hier staat maar zo'n kleine draagbare tv met héél veel mist. Een boek lezen zal ook niet lukken want die paar schamele lampjes geven amper genoeg licht om te zien waar je loopt. Maar ach, daarvoor zijn we niet naar de ardennen gekomen hé.

















    04-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    01-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opglabbeek Bosbeekvallei

    Vrijdag was het mijn 50ste verjaardag. De dag begint met de levering van een ontbijtmand vol met croissantjes, koffiekoeken,
    suikerbrood, pistoleetjes en sandwiches met beleg. Genoeg eten voor een hele dag.

    We gaan wandelen en geo-cachen in Opglabbeek.
    Daar hebben we 2 rondjes gecombineerd. Eerst zijn we door de Bosbeekvallei gestapt.
    Dat was een heel mooi, vochtig natuurgebied.
    Het was heel mooi weer, zalig om in de natuur rond te vertoeven.
    Van aan de 4de cache zijn we overgeschakeld naar een ander rondje dat vlakbij lag :
    een heel mooi bos, aan 't Holven. De coördinaten van de caches weken behoorlijk af,
    waardoor Michel op één plaats stond te zoeken en ik  op een andere.
    Zo heb ik ook eens de kans gehad om er een paar te vinden.
    Aan een waterloopje zat er eentje verstopt. Terwijl wij aan ' t zoeken waren, lag onze Izzy al in het water
    Zoiets moet je hem natuurlijk geen 2x zeggen, hij is dol op water.
    De laatste cache van Holven, lag aan het voetbalveld. Daar hebben we onze picknick opgegeten, lekker languit in het zonnetje.
    En dat op de 31ste oktober, niet te geloven, het is zeker 20° .

    Na de middag doen we verder aan de wandeling van de Bosbeekvallei. Die loopt over betonnen paadjes. Niet echt mijn ding, maar ik loop zoveel mogelijk in de zachte berm.
    de meeste caches zijn gemakkelijk te vinden. De finale vinden we ook quasi direct .. alleen, we krijgen hem niet open. Er zit een slot op.
    De sleutel moeten we zoeken via een berekening ; een projectie. Dat is de afstand berekenen enerzijds  en de hoek anderzijds.
    Michel zegt al direct, daar begin ik niet aan, da's veel te moeilijk. Maar opgeven is geen optie voor mij. Ik zeg, laat ons het proberen, 't is misschien helemaal zo moeilijk niet. En idd, de graden vinden we op de wandelgps en de afstand kunnen we zo uittellen.
    Nu moeten we de sleutel nog zien te vinden. Daar zoeken we ons nog onnozel naar   net als Michel al ietwat gefrustreerd tegen iets stampt, blijkt toch wel dat daar de sleutel zit zeker ! Joepie, nu kunnen we toch nog de finale cache open doen.

    Moe, maar voldaan gaan we op zoek naar de auto. Die hadden we achtergelaten aan de hondenschool.
    De weg naar huis was nog druk, en in eten maken had ik geen zin meer. Een lekker frietje met stoofvleessaus zou wel smaken...


















    01-11-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    Tags:Bosbeekvallei, Holven, Opglabbeek, Geocaching
    » Reageer (0)
    18-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neerpelt, Beestig rondje
    Gisteren zijn we opnieuw afgezakt naar de Limburg, Neerpelt om juist te zijn.
    Daar in de buurt waren we vorige week ook al, maar in een ander bos, ditmaal zijn we tot in Kaulille, Bocholt
    gestapt.

    De eerste cache aan 't begin van het bos was al een moeilijke. Niet echt leuk als je daar staat te zoeken naar ....
    ja naar wat? een potje, groot of klein, in de grond, aan de voet van een boom,  hoog in de boom, onder een wortel ....?
    De eerste is altijd moeilijk, vanaf dan weet je meestal hoe de legger te werk gaat.

    Deze bleek al tè moeilijk. We hadden het eigenlijk al opgegeven, toen Michel wat met zijn voet over de grond wreef
    over de bladeren. En wat kwam er toen tevoorschijn? Een gekleurde spin ! Aha, daar is ie, de snoodaard

    Na deze eerste cache wijken we even af van onze wandeling om nog een extra cache op te pikken aan een alpaca-boerderij.
    Op weg daarheen komen we voorbij een weide waar kleine kangoeroes zitten, bruine en witte heel tamme beestjes. Mooi om zien !
    Aan de alpaca-boerderij ben ik afgeleid door een mooie tuin. Een beeldentuin, met allemaal koperen beelden. Het is vrij toegankelijk, dus daar wil ik toch ook wel eens doorwandelen. Wow, zo mooie beelden allemaal , groot en kleinere, allemaal in koper. En ze zijn te koop ... Michelleke, ik word binnen enkele weken 50 jaar ! Hèt moment voor een origineel cadeau, toch ...? ;-)
    http://www.koperwerkvaesen.be/
    Ik loop nog met mijn hoofd in de wolken als we weer het bos in duiken. Pas later valt mijnen euro, dat ik helemaal vergeten ben naar de alpaca's gaan te kijken
    http://www.alpaca-international.com/

    Het bos is zalig om in rond te lopen, het toerke loopt over allerlei smalle paadjes, ver weg van de andere boswandelaars, joggers en mountainbikers. Véél tijd om de caches te zoeken, wat te lanterfanten, koffietjes te leuteren en koekjes te snoepen. Zeker Izzy en ik, want alle caches blijken moeilijk te vinden, allemaal beestjes, maar vindt die maar eens als die gewoon ergens in het bos liggen, verstopt onder bladeren en takjes en met een gps die tilt slaat in de bossen. Het is als een naald zoeken in een hooiberg. Ik heb daar geen geduld voor vrees ik en den Izzy stond ook geregeld te zeuren omdat het te lang duurde allemaal.
    Michel had meer geduld en haalde uiteindelijk 6 van de 10 caches boven, waarvan ik er ééntje gevonden heb, een krokodil die met haar koppeke kwam piepen onder een hoopje bladeren.

    Aan de 9 de cache lagen Izzy en ik quasi in slaap toen Michel nog steeds  de bosgrond stond af te speuren. Toen hij het ook beu was, ging hij een 10-tal meter verder op een plasje doen. Plots verschoot hij zich een bult toen hij voor zich een paar harige poten in de gaten kreeg. Wat bleek? de cache zat verstopt in een plastieken harige grote zwarte weduwe !

    Op weg naar de laatste cache zaten we  op een bank nog wat  te genieten van het zonnetje, toen we van tussen de struiken een dalmatier tevoorschijn zagen komen. Haar bazinneke riep "Luna" kom eens terug. Wat een toeval ! Izzy zijn vriendinnetje/ buurmeisje is ook een dalmatier, heet ook Luna en komt ook uit een asiel, net als deze lieve hond.

    Even verderop komen we nog een  knap border-collie teefje tegen. Ze blijkt wat verlegen, maar wat wil je als onze knappe bink over-enthousiast op je af springt. Niet alleen onze Izzy is verliefd, ook ik val op slag voor Laika als ze spontaan naar mij komt om over haar koppeke te laten wrijven.

    Van hier tot aan het bos dat we vorige week bezochten ligt maar een paar kilometer. Toen vonden we de mystery niet doordat we alle vragen niet konden oplossen. Met hulp van een aantal FB-vrienden is dat wel gelukt. Nu wilden we dus nog eens op zoek gaan naar de mystery mèt onze aangepaste coördinaten. Helaas ! Ook ditmaal geven de "Kelten en Rovers" hun geheim niet prijs .

    Qua caches was het een off-day maar het was een hele mooie nazomerdag. We hebben weer genoten van een mooi bos.
    Dat nemen ze ons toch weer niet meer af !

















    18-10-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    12-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neerpelt
    Wandeling in de omgeving van Neerpelt, met een 10-tal caches met opdrachten in om
    tot een finale cache te komen.
    Weer een mooi bos om te wandelen en het weer valt mee, lichte regen maar in het bos merk je daar niet veel van.
    Dit keer zijn de caches gemakkelijk te vinden, maar er zitten opdrachten in. Woordspelletjes , dat kunnen we nog wel,
    maar de reken-oefeningen da's andere koek.
    De 2 laatste oefeningen lukken niet en we kunnen de finale dus op onze buik schrijven.
    Maar ach, we hebben een geweldige dag doorgebracht in het bos !

















    12-10-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    04-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opglabbeek
     wandeling door de baatsbeekvallei en het wandelgebied solterheide. Parkeren op het domein Orshof.

    Weer een mooie dag voor een wandeling in de bossen. Michel  heeft pijn zijn knie en ik leen hem mijn stok.
    Voor even denk ik, maar ik krijg hem niet meer terug. In het begin onzeker, maar al gauw ga ik veel beter op de zachte ondergrond.
    Zalig zo stappen op eigen benen ! Ik krijg al maar meer zin in het cachen ook. Nu ik mijn handen vrij heb kan ik veel actiever meezoeken naar de caches en ze proberen open te prutsen, de opdrachten uit te voeren enz.
    Het is een prachtig bos en we amuseren ons goed.

















    04-10-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    28-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zelem
    Vandaag stond er een wandeling en geo-caching toch in Zelem op het programma.
    Een tocht van een kilometer of 7 door het bos van Hees.

    's morgens vroeg vertrokken we met onze picknick om een hele dag in het bos door te brengen.
    We waren nog maar net op stap of we liepen al op andere cachers. De mannen hadden mekaar veel te vertellen over hun gemeenschappelijke hobby. We liepen samen een eindje op, maar al vlug stond er alweer een andere cacher te dringen om een cache te loggen. Three is a crowd  - dus hebben we wat afstand genomen en iedereen laten voorgaan. Tegen de middag werd het weer rustiger in het bos en konden wij op ons gemakske verder wandelen en de caches oplossen op ons eigen tempo.
    Toen we aan de laatste cache nog een appeltje zaten te knabbelen, arriveerden daar al weer de ene na de andere cacher.
    Allemaal even gehaast en gedreven om de finale cache te vinden.


















    28-09-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    18-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Westerlo

    mijn verslagje op www.geocahing.com  :

    Gisterenmorgen op wandel in Westerlo, samen met Borderke Izzy.
    Zodra we de parking opreden, wou ik er in vliegen. Wow, wat een mooi zicht, een bosdreef, zo ver het oog rijkt. Izzy en ik willen wandelen, het bos verkennen. Ho ! roept Michel, hier ligt al een eerste cache. Zoek maar, roep ik, wij lopen al een eindje door. Veel volk in het bos, wandelaars met of zonder hond, joggers, fietsers.. Ik ben dan ook opgelucht als we in een rustiger stukje komen. Michel zoekt de caches,... tussenin moeten we effe helpen zoeken als het te moeilijk is, maar meestal hangen ik en Izzy maar wat rond. Laat Michel maar over beken en grachten kruipen, of de aap uit hangen in de bomen. Wij genieten van het bos, zeker na de middag als het zonnetje komt piepen.
    Jammer dat het toerke niet groter is, daar was meer van te maken in dit mooie bos met de vele paadjes. Een mistery zou ook leuk geweest zijn.
    We hebben er dan zelf nog maar een extra toerke aan toegevoegd in de buurt.
    Desalniettemin bedankt voor deze toffe wandeling Stefferson
















    18-09-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    08-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wandeling en geo-caching Elewijt, Steentjesbos


    Het verslag dat ik schreef op geo-caching.com bij de legger van deze caches :



    Als ik mee ga cachen, zoeken we gewoonlijk een bos op. Borderke Izzy vindt er eentje in Elewijt, in de ban van het bos.

    Zondagmorgen vertrekken we in de mist. We zetten de gps aan in de auto, maar willen toch onze zin doen en langs de gewone weg rijden. Als we in Leuven komen, wil Borderke Izzy de ene kant op en de gps de andere ... Zou hij zich dan toch vergist hebben waar Elewijt ligt? Voor alle zekerheid volgen we toch maar de gps, die ons persé langs de autostrade wil sturen. Maar bon, we komen uiteindelijk aan onze eerste cache. Auto makkelijk achter kunnen laten. De mist is ondertussen al zo goed als opgetrokken en de jassen kunnen in de rugzak.

    De eerste caches liggen aan een asfalten weggetje. Ik denk al in mezelf " 't zal toch niet waar zijn hé, dat die ronde "In de ban van het bos " rond het bos loopt ipv erin . De eerste caches zijn heel gemakkelijk en het gaat dan ook goed vooruit. Tegen dat we aan het bos komen, zitten we al aan nummerke 4. Hier gaan we echter al de mist in, figuurlijk deze keer . De gps wijst een paar meter in het bos. Massaal veel sporen wijzen op onze voorgangers. Hélaas vinden we geen cache. Al ietwat ontmoedigt stappen we verder. Aan nr 5 staat een bank ; tijd voor een tasje koffie met een wafeltje. Ondertussen heeft Borderke Izzy de cache al ergens vandaan gehaald én gelogd. Fris en monter gaan we op weg naar nr 6. Dat blijkt weer een moeilijke ; de tip is " een tak onder de takken" of zoiets. Tja zeg, we zitten in een bos ! We keren daar elke mogelijke tak aan en onder de bomen rond, niks te vinden We spreken af dat we de wandeling verder zetten, maar de mysterie geven we al halvelings op. Met reeds 2 ontbrekende codes wordt dat moeilijk.

    Aan nummerke 7 staan we weer rond te draaien zonder resultaat. Even wordt het zelfs hilarisch als ik een egel in de bomen begin te zoeken. Dacht dat ik een eekhoorn zocht Gelukkig krijgen we onverwachtte hulp van een voorbijjoggende medemens. Die wijst de andere kant aan. Van dan gaat het opeens vanzelf. Nu hebben we de werkwijze van de legger door en weten we waar de caches verstopt zitten.

    Aan nummer 13 nemen we de tijd om een hapje te eten, 't is immers allang voorbij luchtijd ondertussen. We nemen ook even de tijd om te zien of we de coordinaten toch nog kunnen samenstellen -zelfs met 2 ontbrekende codes. Dat lijkt te lukken ! Vol goede moed vangen de tocht verder aan. Als we ze allemaal gedaan hebben, blijken we heel dicht bij nr-ke 4 te zitten... Zullen we toch nog maar eens gaan zien, wetende wat we nu weten? Zo gezegd, zo gedaan. Daar is nog een koppel aan 't zoeken. Ze maken identiek dezelfde fout als wij, ze zoeken het veel te ver. Ditmaal vindt Borderke Izzy de cache wel eenvoudig. De code hadden we dan nog niet eens echt nodig, die hadden we zelf al uitgedokterd. Na een gezellige babbel met en over caches, gaan we op zoek naar de mystery. We weten al ongeveer waar hij moet liggen, door de tips op de website. Helaas maken we daar weer dezelfde fout en zoeken het te ver. Net als we het willen opgeven, ziet Borderke Izzy hem, vlak voor zijn neus !

    Eind goed, al goed ! Het was een toffe wandeling in en rond het bos, op een mooie nazomerse dag. Bedankt aan de legger !















    08-09-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (1)
    01-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.late wandeling en cache


    geo-cachen in Neerhespen.
    Dit is wat ik op de site www.geo-caching.com schreef bij de plaatser van de cache :

    Gisteren wou Borderke Izzy nog absoluut gaan cachen. Wij op weg naar een cache in een bosje. Maar hoe daar geraken? Door het veld of zou er toch een paadje zijn? Daar ginds lijkt er wel een paadje te lopen. Tja ... ooit zal dit wel een pad geweest zijn Nu was het een compleet overwoekert pad met metershoge netels, distels, overhangende takken, ritselend riet en ongedierte dat voor mijn voeten wegschoot. Gelukkig had ik een lange broek en dikke wandelschoenen aan. Borderke Izzy liep nog in een korte broek, maar dat is een doorwinterde cacher, die zich niet laten tegenhouden door wat netels. Als een junkie op zoek naar drugs beende hij door de drassige grond. Is het nog ver? Ik begin al te hopen dat we straks langs de andere kant weer weg kunnen, bah, ik vind dit maar niks. Zelfs onze border collie heeft moeite om vooruit te komen. Uiteindelijk komen we op een normaal bospad. Het naastliggende bosje ziet er uitnodigend uit. Helaas .. is het afgesloten
    Als ik aan de cache-plaats aankom heeft Borderke Izzy de cache al uit elkaar gehaald. De sporen van onze voorgangers waren overduidelijk. Wat geprutst om het potteke te voorschijn te toveren en gelogd.
    Ja, ik heb ook gelogd, dat gebeurt niet vaak, veel te veel moeite voor mij, alleen als ik iets wil schrijven, log ik. Dus Geoschatter, daar ben je al in geslaagd
    Alles mooi weer op zijn plaats gezet en nu de uitgang zoeken ... Borderke Izzy loopt alweer een eind voor mij uit, maar is vlug terug. Die kant lijkt nog drassiger. Dan maar demi-tour en weer terug van waar we komen... Daar kijk, toch wel een mooie struik met die rode bessen. Veel tijd om rond te kijken krijg ik niet, mijn 2 mannen wachten niet. Ik ploeter dan maar weer door, langs de netels en het ritselende riet ..Help ! Brr, er schiet er weer wat weg. Gelukkig zijn we al vlug weer aan de straatkant, de terugweg leek minder lang. Het betonnen pad is plaatselijk verkeer, maar wordt toch redelijk druk gebruikt, waaronder het hulpje van de jagers, die ons met argusogen volgt als we daar wandelen met onze Izzy.
    Dit was geen van mijn favorieten Geoschatter, sorry ! maar ik zal het me waarschijnlijk nog lang herinneren !





    01-09-2014 om 00:00 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    11-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dogsurvival Herent
    Zondag zijn Michel en Izzy naar de dogsurvival in Herent geweest.
    Het was een omloop van 7 km met 14 hindernissen.

    Een vriend van Michel heeft foto's getrokken, véél foto's..
    ik heb ze dan maar in een dia-voorstelling gegoten.

    11-07-2014 om 17:36 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    Tags:dogsurvival Herent, paws up
    » Reageer (2)
    28-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ochtendwandeling met extra's
    Izzy vertelt ;

    elke ochtend vroeg gaan mams en ik op wandel, niks speciaals, behalve donderdag ...

    we kwamen uit de garage-poort en ik trok al aan de lijn want daar zat een poes
    midden op straat naast  ... wat hoopjes met stekels op ...
    rara wat is dat ...?
    Het bleken 4 jonge egeltjes te zijn !
    Bij nader inzicht bleek er nog maar eentje leven te vertonen.
    Mams wou daar toch een foto van nemen, dus moest ik weer in de tuin.
    Ik snapte er geen snars van, waarom moest ik nu weer binnen, ik moet wel kaka doen hé !
    Goed, mams gaat binnen haar fototoestel halen en wijlie weer weg.
    In 't straat is er al enige commotie. Er staat al een buurman naar de beestjes te turen en de boer
    komt ook net met veel kabaal voorbij. Mams trekt een paar fotokes van dat ene egeltje en ondertussen
    komt ook het egeltje dat midden op de weg - dood - lag ook weer wat tot leven, want het rolt zich op
    tot een bolleke. Mams rolt hem weer aan de kant van de weg met haar stok.
     Waar een wandelstok al niet goed voor is

    Nu mams toch eens haar kodacske bij heeft, wil ze natuurlijk van vanalles en nog wat fotokes trekken..
    Saaie boel want ik moest steeds wachten, af en toe zelf even poseren - mij van mijn beste kant laten zien =
    mijne achterkant   , maar daar is mams niet content mee en dan moet ik mij naar haar draaien ... boring !!!

    Ik wil vooruit, wandelen, snuffelen, mij rollen in de graskant !

    mams amuseert zich met de fotokes van de bloemekes , wat macro's en macho's ... eh, dat ben ik denk ik die macho
    Mams wil zelfs nog een extra toerke doen rond de fruitplantage.
    Als we daar vanachter lopen, hoor ik wat ... Mams roept me direct in down, want er zitten daar ook reeen, fazanten, duiven
    .... en ik dit specifiek geval een kwade boerin !
    We krijgen namelijk onder ons voeten omdat we daar in de fruitplantage aan 't wandelen zijn en zij vindt dat we daar niks
    verloren hebben Man, man, is die met het verkeerde been uit bed gestapt ! Wij doen toch niks verkeerd, wandelen gewoon
    rond de plantage. madam de boerin vindt dat wij in haar tuin rondlopen en zegt dat ze hem gaat afsluiten
    Alé mams in haar gat gebeten, dient die boerin van antwoord ! Al goed dat ik braaf ben, nu is 't mams die bijt

    Zo eindigt onze toffe wandeling nog een beetje in mineur, maar we hebben toch leuke fotokes ...
    vooral van mij natuurlijk

















    28-06-2014 om 16:30 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    13-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom in ons tekenparadijs !

    Sindsdien is hier maar één constante in ons dagelijks leven ....

    teken ! jawel teken, die vieze vuil beesten ! ze zien onze Izzy blijkbaar héél graag

    Hoeveel teken onze Izzy dit jaar al op zich gehad heeft, kunnen we niet bijhouden, het zijn

    er massaal veel. Zowel levende als dode, die in zijn huid blijven vastzitten en ontstekingen

    veroorzaken.

    Izzy heeft al zijn 2de Scalibor vlooien-en tekenband aan, hij is in de ardennen

    dagelijks ingespoten met een anti-tekenspray, hij heeft biergist tabletten gekregen

    en nu -sinds deze week - een adventix pipet in zijn nek.

    Omdat die dode teken in zijn huid achterblijven, heeft hij een aantal ontstekingen

    aan zijn huid, Hij zit er immers constant aan te likken. Daarom zit hij alweer 10 dagen aan de antibiotica. Daar is hij dan weer hangerig van en slaapt bijna de hele dag.

    Hij wil constant in mijn buurt zijn en ook 's nachts heeft hij zijn mams nodig - opeens is 't een mama's kindje

    Ik slaap dan ook al de hele tijd beneden bij hem op de grond Dat komt ook mij goed uit,

    want ik kan niet meer tegen de warmte, heb 's nachts last van zweetaanvallen door de

    ziekte van Lyme, en ben dus ook blij dat ik op de frisse vloer mag slapen , hand in poot

    met onze Izzy ;-)

    13-06-2014 om 15:14 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    Tags:teken
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.midweek Barvaux

    hallo iedereen

    't is alweer een tijdje geleden dat we nog wat op ons blogje plaatsten.

    Het leven gaat zijn gangetje, hier ten huize.

    Sinds ons laatste logje zijn we nog een midweekje naar Barvaux geweest.

    Daar hebben we niet zo veel kunnen gaan wandelen, want op de éérste dag

    heeft Izzy zijn pootje geblesseerd. Zijn kussentjes - waarschijnlijk geschaaft aan de dikke keien op de weg/en of in de Ourthe waar hij gaan pootje baden is.

    De dag nadien leek het nogal mee te vallen en daarom hadden we een lange wandeling

    gepland voor ' s woensdags.

    We waren nog maar net op pad als ik Izzy alweer zag manken. Na nog wat gesukkel

    besliste ik om met Izzy weer naar de auto te gaan en Michel op zijn eentje de wandeling

    te laten verder zetten.

    Dat was echter buiten onze Izzy gerekend ...

    Terwijl Michel wegstapte begon hij te janken, eerst stilletjes maar uiteindelijk huilde hij als

    een wolf. Hij trok zich los en rende zo snel hij kon naar zijn baasje !

    Het leek dat zijn pootje opeens niet meer pijn deed. We spraken af dat we de wandeling

    dan maar samen zouden verder zetten. Een tijdje ging het goed. Tot we ergens gingen zitten

    om te eten en wat te rusten. Toen we weer verder wilden, begon Izzy alweer te manken.

    Het werd almaar erger ... We probeerden er nog een zakdoek rond te binden, maar dat wou hij niet. Omdat we nog verschillende kilometers van de auto verwijderd waren, moest hij wel doorzetten. Een hond van 28 a 29 kilo dragen is immers geen optie.

    Hij heeft dat zeer moedig volgehouden, onze flinke jongen !

    ' Avonds hebben we hem goed verzorgd, zalf op pootje gedaan, een sok van mij rond gebonden en de volgende dag was hij alweer paraat om op stap te gaan.

    We hebben geen lange wandeling meer ingelast, zijn wat met de auto gaan rondrijden, wat caches gaan zoeken en lekker gaan eten.

    Iedereen content !

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



















    13-06-2014 om 15:13 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    Tags:Barvaux, Chalets Dierkens
    » Reageer (0)
    29-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weekje thuis
    Izzy vertelt ;

    de week na onze vakantie was een weekje van platte rust.
    Ik had niet zo'n behoefte aan lange wandelingen. 's Morgens effe het veld in
    voor een snel kakje en weer naar huis.
    Dat kwam mams goed uit, want die had weer een opstoot.. of was het een weerbots
    van ons weekje stappen in de ardennen...?

    wij hebben alleszins goed gerust.
    In het weekend was het weer volle actie voor mij
    Baasje is met mij gaan wandelen in Zoutleeuw zaterdag.
    Zondag zijn we gaan joggen, zo'n 10 km en in de namiddag is mams
    mee gaan wandelen in Butsel.
    Weerom een druk weekendje dus ... en donderdag is het alweer weekend !

    29-04-2014 om 12:10 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Résidence Durbuy
    wij zijn een weekje naar Durbuy geweest. Een wandelvakantie, zoals steeds.
    We hebben daar alle omliggende dorpjes bezocht. Vieuxville, Villers-St-Gertrude,
    Sy en Barvaux uiteraard.


















    29-04-2014 om 12:01 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    Tags:Durbuy, Résidence Durbuy, Sy, Verlaine, Palogne, Logne
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.teken hier, teken daar, teken overal !

    vorige week zijn we naar de ardennen geweest.
    Izzy heeft al geruime tijd een vlooien/tekenband aan én ik gaf hem dagelijks een tabletje
    biergist.
    Geen teken te bekennen ! wij al blij ...

    Maar Izzy is daar een paar keer in het water geweest, pootjebaden en een beetje meer,
    maar niet gezwommen. De vlooienband is dus niet nat geworden !
    Maar blijkbaar is dat werkzame product toch van zijn huid verdwenen,
    want deze week hebben we al 4 nog levende teken gevonden

    Izzy begint gewoonlijk zelf ergens te krabben en bijten. Zo vinden we de teken.
    Gewoon borstelen en wrijven op zijn haar en huid is duidelijk niet genoeg om teken te vinden.
    En nochtans onderzoeken we hem dagelijks !

    De eerste was dood, maar zat vast in zijn vel.
    De tweede, een dag later, was al iets groter en leefde nog.
    De derde ....jakkes ... is in de keuken afgevallen, volgezogen !!!!! Gelukkig zag ik het direct,
    ik mag er niet aan denken wat er zou gebeurd zijn als die in huis was blijven zitten ...

    een paar dagen later, weer een teek.
    Izzy heeft nu al zijn tweede vlooienband aan dit jaar.

    Ondertussen is het aan het regenen .... vochtige omgeving ... nog méér teken ...
    De schrik zit er hier behoorlijk in. Zeker nu we weten wat de gevolgen kunnen zijn....

    29-04-2014 om 11:47 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    » Reageer (0)
    10-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Teken alarm !

    Er zitten dit jaar enorm veel teken ! opgelet allemaal !

    buiten de middeltjes die iedereen kent, zoals vlooienband of druppeltjes voor in  de nek,
    zijn er ook nog een paar huis-tuin en keukenmiddeltjes.

    1. biergist
    de tabletten  kan je mengen onder het eten van de hond of pletten
    is bovendien nog heel gezond ook, er zitten veel vitamine B in
    én de honden krijgen er een mooie blinkende vacht van.

    2. knoflook
    een teentje knoflook mengen onder het eten van de hond ( opgelet ; géén ajuinen aan hond geven ! )
    of er zijn ook knoflooktabletten voor honden te koop in de handel

    3. karnemelk
    alle dagen een bekertje karnemelk aan de hond geven zou ook voorkomen dat teken zich vasthechten

    4. lavendel
    lavendel dient niet om op te eten , maar kan verstoven worden op de hond of zijn omgeving

    5. tea tree
    eveneens verstuiven


    Van biergist en knoflook is geweten dat de teken er vies van zijn en zich aldus niet vasthechten
    in de huid van de hond.
    Al deze middeltjes zijn uiteraard ook geschikt voor de mensen.



    Voorkomen is beter dan genezen !!!!

    het is belangrijk om een tekenbeet te voorkomen,
    iedereen weet ondertussen dat die kunnen besmet zijn met de
    borrelia-bacterie waarvan je de ziekte van Lyme kan krijgen.

    10-04-2014 om 09:39 geschreven door carla


    Categorie:5 jaar
    Tags:tekenbeet, biergist, knoflook
    » Reageer (2)


    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!