Foto

Welkom in Huldenberg


Foto
Zoeken in blog

De teksten op dit webblog zijn authentiek.  Mogen wij u dus daarop wijzen dat iedere overname van tekst een schriftelijke toelating vereist van de auteur.
De redactie.

N i e u w
  • De kapel van de heilige Familie historiek
  • De angelusklok
  • De Heilige Familie en de kleine Johannes
  • Kapelletje schoolgebouw Elzasstraat
  • Ottenburg orgel gerestaureerd
  • Jezus aan het kruis
  • La Deposizione
  • Graflegging- Vloebergh
  • Primaat van Petrus
  • De boogschuttersgilde
    Geschiedenis
  • Ontstaan van Huldenberg
  • Ontstaan van Loonbeek
  • Ontstaan van Neerijse
  • Ontstaan van St-Ag.-Rode
  • Ottenburg: magische Tomme
  • Koninklijke Filharmonie 1
  • Koninklijke Filharmonie 2
  • Ganspoel
  • Foto
    Monumenten
  • OLV-kerk: vroege gotiek
  • OLV-kerk: Brabantse gotiek
  • De zonnewijzer
  • De pomp is honderd jaar
  • Loonbeek: het Blauwhof
  • Art deco in Loonbeek
  • 50 jaar gedenkenzuil Felix Sohie
  • Meisjesschool Loonbeek
  • Het monument
  • Kapelletjes
    Kunstpatrimonium OLV-kerk
  • Aanbidding der Wijzen
  • Aanbidding der herders
  • Bekering St-Hubertus
  • H. Rosalia gekroond
  • OLV tenhemelopneming
  • Jezus aan het Kruis
  • La Deposizione
  • De graflegging
  • Primaat van Petrus
  • De Heilige Familie en de kleine Johannes
    Kunstpatrimonium 2
  • De klokken van Huldenberg 1
  • De klokken van Huldenberg 2
  • De Mariaklok
  • De angelusklok
  • Restauratie orgel Neerijse
  • Restauratie orgel Ottenburg
  • Kruisweg St-Niklaas Ottenburg 1
  • Kruisweg St-Niklaas Ottenburg 2
    Kunstpatrimonium 3
  • Zuidportaal en zijn beelden
  • Kapelletjes
  • Kapelletjes 1
  • Kapelletjes 2
  • Kapelletjes 3
  • Kapelletjes 4
  • De Heilige Familie historiek
  • Inhuldiging van O.-L.-Vrouw van den Elzas
  • O.-L.-V. van den Elzas
  • Foto
    Monumenten: Keyhof
  • De kloosterkapel - 1
  • De kloosterkapel - 2
  • De kloosterkapel - 3
  • De kloosterkapel - 4
  • De kloosterkapel - 5
  • De kloosterkapel - 6
  • De kloosterkapel - 7
  • De kloosterkapel - 8
  • De boom van Jesse
  • De kruisweg
    Verdwenen erfgoed 1
  • De Stroobants hoeve
  • Pachthof Sneessens 1
  • Pachthof Sneessens 2
  • Pachthof Van Bruystegem
  • Het Hospice 1
  • Het Hospice 2
  • Het Hospice 3
  • De Mariakring 1
  • De Mariakring 2
  • De Mariakring 3
    Verdwenen erfgoed 2
  • Ter Meeren of Roodhof
  • Het Blauwhof - 1
  • Het Blauwhof - 2
  • Het Blauwhof - 3
  • Het Blauwhof - 4
  • Schuur v papiermolen 1
  • Schuur v papiermolen 2
  • Schoolgebouw Elzasstraat
  • Toponymie - 1
  • Straatnamen & betekenis
  • De Zesdagmaalstraat
  • De Korenheide
  • De Billande
  • De Hasselheide
  • De Elzasstraat
  • De Oliestraat
  • Wolfshaegen
  • Loswegstraat
  • Schaveistraat
    Toponymie - 2
  • De Kausdelle
  • Foto
    Bijnamen in Huldenberg
  • Het Gemeenteplein
  • De KVLV in 1958
    Bijnamen in Loonbeek
  • St-Jansbergsteenweg -1
  • De KVLV Deel 1
  • De KVLV deel 2
  • De KVLV deel 3
    Foto
    Bijnamen in Neerijse (1)
  • Foto
    Bijnamen in Ottenburg (1)
  • Foto
    Bijnamen in St-Agatha-Rode
  • Volkse wijsheden
  • Bamis, kermis in het dorp
  • Antonius met het varken
  • Antonius: weerspreuken gezegden
  • De boogschuttersgilde
  • De kribbe Gemeenteplein
  • De Huldenb. processie 1
  • De Huldenb. processie 2
  • De Huldenb. processie 3
  • De Huldenb. processie 4
  • St.-Rochusommeganck
    Verhalen
  • De Jonkvrouw en de kikkers
  • Voor een mot'cyclet
  • Het verhaal van de instrumenten
  • Den Bluts
  • Cafés en handelszaken
  • Cafés in St.-Agatha-Rode
  • Wolfshaegen: cafés & winkels
  • Winkels in St.-Ag.-Rode
  • Uit het dagboek van een pastoor
  • Liefdesverdriet
  • Den drapeau
  • Monsieur Dupont
  • Vergaderen
  • De broek van Juffrouw Linda
  • Kapsalon
  • Kerstvrede ?
  • Dialoog
  • Huisbezoek
  • Uit het dagboek van Mariette Vandenschrieck
  • Inleiding
  • D1 Mobilisatie 1
  • D2 Mobilisatie 2
  • D3 Oorlog breekt uit
  • D4 Op vlucht
  • D5 Op vlucht
  • D6 Oorlogsjaren
  • D7 Voedsel
  • d8 crash
  • Foto

    Lente: Vergeet-mij-nietje

    Natuur 1
  • Langs de IJse - De lente
  • De smeerwortel
  • De stinkende gouwe
  • Langs de IJse - De zomer
  • De klaproos
  • De moerasspirea
  • Langs de IJse - De herfst
  • Het boerenwormkruid
  • De vlier
  • Natuur 2
  • Het koninginnenkruid
  • De paardebloem
  • Het pijlkruid
  • De grote kattenstaart
  • De mispel
  • De hulst
  • De maretak
  • Het sneeuwklokje
  • De IJse in de winter
  • De merel
    Foto
    Natuur 3
  • De koolmees
  • De pimpelmees
  • De staartmees
  • De kuifmees
  • Het roodborstje
  • De groene specht
  • De zwaluw
  • De mus
  • De egel
  • De kalkoen
    Natuur 4
  • De meikever
  • De distelvlinder
  • Het wilgenroosje
  • De wesp
  • De sleedoorn
  • De klimop
  • De brandnetel
  • De dovenetel
  • Het koolwitje
  • De koninginnepage
    Natuur 5
  • De meerkoet
  • De waterhoen
  • Het fluitenkruid
  • De houtduif
  • De meidoorn
  • Brem
  • De robinia
  • De duizendblad
  • De madonnalelie
  • De vos
    Natuur 6
  • De Japanse kerselaar
  • De Boshyacint
  • De kerkuil
  • Het madeliefje
  • Natuurwandelingen 1
  • Rode Bos
  • Huldenberg: 't middenrif
  • Huldenberg: langs kleine weggetjes
  • Huldenberg: langs nieuwe weggetjes
  • Huldenberg: langs de velden
  • Naar het Westen
  • Bij de buren
  • Op 't dak van Huldenberg
  • Op't dak van Huldenberg2
  • De Kapelletjeswandeling
    Natuurwandelingen 2
  • Loonb.-Neerijse-Loonb.
  • Weg en zo terug thuis
  • Huld.-Terlaenen-Huld.
  • De stoomtram
  • Dichtbij wandelen
  • Huldenberg: bergop bergaf
  • Taal
  • De sjup in de sjeu (1)
  • De sjup in de sjeu (2)
  • Gebouwen
  • Het oud gemeentehuis van St.-Ag.-Rode
  • Het nieuw kasteel van St.-Ag.Rode
  • Allerlei
  • KVLV Loonbeek naar Luik
  • In het Nieuwsblad
  • Pastoor Bertmans, 30 jaar in Huldenberg
  • Huwelijk Graaf Rodolphe
  • Loflied voor F. Sohie
  • Schapen door Huldenberg
  • Schapen verlaten Huldenberg
  • Huwelijksverjaardag platina
  • Sofie Van Binnebeek, Laureate beurs
  • Winter in Huldenberg

    Magische Tomme
    Tulpvormige aarden potten

    Foto
    Langs de IJse
    Herfst

    Kardinaalsmuts
    Haagwinde
    Reuzenpaardenstaart
    Foto
    Foto
    Foto

    Langs de IJse
    Zomer

    - reuzenbalsemien
    - moerasspirea
    - kattenstaart
    - wikke
    - wilgenroosje
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Langs de IJse
    Lente
    - Smeerwortel
    - Look-zonder-look
    - Fluitenkruid
    - Witte dovenetel
    - Hondsdraf
    - Vergeet-mij-nietje

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Nest van koolmees

    Foto
    Foto
    HULDENBERG
    Vroeger en nu
    01-06-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kapel van de Heilige Familie

    De kapel van de Heilige Familie

    Historisch overzicht

     

    Tweehonderd jaar al staat de kapel van de Heilige Familie op de hoek van de  Dreef en de de Peuthystraat.  De laatste jaren verloederde het gebouw maar een groep buurtbewoners heeft de handen uit de mouwen gestoken en die haar vroegere glans teruggegeven.  Op zondag 27 mei 2018 werd ze feestelijk door pastoor Jaak Bertmans ingewijd.  De nieuwsgierigheid naar de reden van haar bouw in  1818 was bij de lokale bevolking groot, des te meer dat er vrijwel geen archief of ander materiaal beschikbaar was.   We gingen op zoek naar het verhaal van dit schattige kapelletje.

    Inwijding door pastoor J. Bertmans.

    Strategische ligging

    In 1818 zag het wegennet er totaal anders uit dan nu.  Om van Huldenberg naar Overijse te gaan, nam je de Kasteelstraat (de huidige de Peuthystraat) tot aan de molen; na een bocht van 90 graden ging je richting Dreef tot aan het kruispunt waar het kapelletje staat en dan ging je de bocht naar links in, weer 90 graden, richting Overijse.  (De huidige weg naar Overijse is er pas in het midden van de 20ste eeuw gekomen.)  Een kortere weg was de Pensbeekstraat, dat is de weg die naast het café ‘Het Gouvernement’ vertrekt en uitkomt in de Cahystraat. Hij was vroeger breder.

    Om naar Duisburg te gaan, nam je dezelfde weg tot aan het kapelletje om dan bergop de Dreef te nemen richting Duisburg.  Een alternatief was ‘de Rattenberg’, dat is het weggetje dat achter het huidige voetbalveld vertrekt.  Het was vroeger ook breder dan nu.  De huidige Goossensstraat bestond in 1818 nog niet.

        


    Het kapelletje stond dus op het eigendom van de eigenaar van het kasteel, op een strategische plaats wat de doorgang van reizigers betreft.  Als je tevens rekening houdt met de aanwezigheid van een waterpomp tien meter lager waar reizigers en hun dieren (paarden, ezels) hun dorst konden lessen, dan is het plaatje compleet.  Je kon er eventjes uitblazen, een gebed prevelen en krachten opdoen om de reis voort te zetten.


    Anno 1818


    Boven de ingang van het kapelletje staat het bouwjaar vermeld. Dit is een belangrijk gegeven voor ons historisch onderzoek.  De slag bij Waterloo had drie jaar vroeger plaatsgevonden.  Inmiddels was op het Congres van Wenen beslist dat onze contreien onder het bestuur van het Nederlandse Koningshuis zouden vallen.


    Dit moest een hele opluchting voor iedereen geweest zijn : eindelijk geen oorlog meer.  De wederopbouw kon beginnen ; de parochianen konden zich weer rustig met hun doordeweekse activiteiten bezighouden.


    Bijna 25 jaar was het anders geweest.  Na het uitbreken van de Franse Revolutie in 1789 en de terreurjaren die daarop volgden, zijn we van de regen in de drop gekomen. In 1794 vielen de Franse revolutionairen ons land binnen waarbij de klassieke structuren van het Ancien Régime het moesten ontgelden : de adel verloor zijn privileges, de kerkelijke instanties moesten wijken voor de agressieve invallen van de Franse troepen.  De pastoors moesten de eed afleggen voor de republiek.  Als ze het niet deden, moest het kerkelijk patrimonium het ontgelden.  In Huldenberg wilde pastoor Andreas Moerenhoudt de eed niet afleggen.  Hij moest onderduiken in de hoeve Schonenberg die eigendom was van de adellijke familie de Baudequin de Peuthy, eigenaar van het kasteel.  De kerk werd gesloten.  De kerkelijke diensten werden afgeschaft, de inboedel werd voor een deel verwoest. Alsof dit nog niet genoeg was, kreeg ook de gewone parochiaan het hard te verduren.  Boerenzonen werden gedwongen voor het rebellenleger te vechten, het verhaal van Charlepoeng is daar het beste voorbeeld van.

    Na 1803 klaarde de situatie op.  Napoléon Bonaparte kwam aan de macht.  Hij had een betere band met de kerk en stelde zich flexibeler op tegenover de adel. Maar hij bleef oorlog voeren.  Ons land bleef een slagveld tot Waterloo in juni 1815.  Diezelfde dag vond ook de slag bij Waver plaats, op een boogscheut van Huldenberg.  Stel je in de plaats van onze parochianen !  Drie jaar later was de toestand totaal omgeslagen.  De bouw van een kapel kon in een rustige omgeving plaatsvinden.


    De Baudequin de Peuthy

    In 1818 was de familie de Baudequin de Peuthy eigenaar van het kasteel en van alle bijhorende eigendommen eraan verbonden.  Wie was deze familie en hoe is zij in Huldenberg terechtgekomen ?

    De familie de Baudequin was reeds vanaf 1400 actief op het hoogste politieke en economische niveau in ons land.  Zij bekleedde de hoogste functies (schenker, keldermeester, griffier, ridder) bij gezagdragers zoals Filips de Goede,  Karel de Stoute en Maria van Bourgondië; of iets later bij Keizer Karel en zijn zoon Filips II.  In 1598 erfden zij het hof van Batenborch te Peutie waardoor ze de naam ‘de Peuthy’ aan ‘de Baudequin’ konden toevoegen.

    In 1713 viel ons land onder Oostenrijkse heerschappij wat de familie wellicht de deur opende voor uitbreiding van haar patrimonium.   Op 14 februari 1714 kreeg Claude-Eugène de Baudequin de Peuthy van Karel VI, hertog van Brabant, de heerlijkheid van Huldenberg en Smeyersberg te leen.  Dit was de aanzet tot 1865 van vier generaties baronnen die hun stempel op Huldenberg gedrukt hebben.


    Theodoor-Albert de Baudequin de Peuthy


    (Verz. Kasteel van Huldenberg)


    In 1800 was Theodoor 21 jaar toen zijn vader afstand deed van het kasteel en de goederen in Huldenberg.  Datzelfde jaar stapte hij in het huwelijksbootje met Philippine de Haultepenne.  Hij was de vierde baron van het geslacht de Baudequin de Peuthy in Huldenberg.  Hij is ook de man geweest die een totaal nieuwe wending aan het dorp gaf.  Zijn intenties waren heel duidelijk : zijn patrimonium opwaarderen, de politieke en economische macht opnemen, de katholieke Kerk opnieuw haar plaats geven in het Huldenbergse bestel, het verenigingsleven weer op gang brengen en ervoor zorgen dat de familie voor de volgende generaties aanwezig zou blijven in Huldenberg.

    Dadelijk liet hij de verouderde burcht herstellen.  De twee torens aan de hoofdpoort bleven staan.


    (verz. Kasteel van Huldenberg)

    Maar zeer snel besefte hij dat hij met zijn tijd mee moest: in 1811 liet hij het gebouw slopen en een voor die tijd moderne villa in empirestijl optrekken.  Het moest een ‘maison de plaisance’ zijn.  Het werd alleen in de zomer betrokken, eigenlijk was het een zomerverblijf.  In de winter woonde hij in Brussel in de Koningsstraat of vertoefde hij ook in Peutie.  Op 13 februari 1848 brak een brand uit  in de villa en ze werd gedeeltelijk verwoest.  Baron Theodoor liet ze dadelijk heropbouwen.





    Vanaf 1804 kwam er een nieuwe wind uit Parijs met de komst van Napoleon.  Theodoor greep zijn kans en viel in de gunst van de nieuwe gezagsdragers.    In 1807 tekende hij brieven en officiële documenten onder ‘Baron de Baudequin de Peuthy, maire’.  Dit was een totaal nieuw gegeven : het burgemeestersambt werd in het leven geroepen.  Hij zal de functie tot 1854 uitoefenen, liefst 47 jaar, de langste periode in de geschiedenis van de gemeente.  Hij was erin geslaagd de feodaliteit in een nieuw kleedje te steken. Opportunisme was voor hem troef. Na 1815 onder het Nederlands bestuur kwam hij in de gunsten van de Prins van Oranje.  In 1825 werd hij trouwens kamerheer van Willem I, koning der Nederlanden.  In 1830 wist hij één van de 200 afgevaardigden te worden van het Nationaal Congres van het nieuwe België en daarna werd hij tot senator gekozen.

    In 1803 kwam hij heel snel in contact met de plaatselijke bevolking.  Hij richtte de “Societeyt van de eendracht’ op die tot doel had menslievendheid en eendracht te bevorderen.  De kerkelijke diensten waren prioritair. Hij was zeer katholiek en voerde het Sint-Niklaas-altaar in.  De sint werd de schutsheilige van de vereniging.  Na deze moeilijke oorlogsjaren gaf hij de nodige impuls aan andere verenigingen die sinds 1796 verbod hadden gekregen om samen te komen. Zodoende kon de schuttersgilde waarvan hij voorzitter werd, haar activiteiten weer opstarten en de hulde aan Sint- Sebastiaan kon hervat worden.  Ook opende hij zijn villa in de winter voor de schoolkinderen die er les konden volgen.


    Het kapelletje ‘De heilige familie’.

    Onze-Lieve-Vrouw, Sint-Jozef en Jezus zijn de drie beelden die in de kapel staan. 

    Maria heeft een rood kleed en een blauwe mantel.  Ze houdt beide handen in gebedshouding. 

    Jozef heeft in zijn linker hand zijn klassiek attribuut, een bloeiende staf met een witte lelie.  Dit verwijst naar het verhaal van het huwelijk van Maria.  Om te weten met wie ze in het huwelijk moest treden, liet de hogepriester alle kandidaten hun wandelstok in een bak met nat zand steken. De stok van Jozef begon dadelijk te bloeien. 

    Opvallend is dat Jezus in zijn handen de werktuigen van het lijden draagt: een doornenkroon, de spons, de speer, nagels en het kruis.


    Boven op het dak bemerken we het kruis dat op een bol staat.  Deze bol is het symbool van de aarde. Het werd reeds gebruikt door Keizer Karel.  In een glasraam van de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal knielt Keizer Karel voor het Heilig Sacrament; Karel de Grote houdt dit symbool boven zijn hoofd; dit betekent dat het katholiek geloof over de hele wereld aanwezig is en zal blijven bestaan.  In Huldenberg heeft baron Theodoor daarmee willen aantonen dat het katholiek geloof oorlogen en pesterijen heeft overwonnen en dat hij die boodschap in Huldenberg zal voortzetten.



     

     


    Waarom heeft baron Theodoor de Baudequin de Peuthy dit kapelletje laten bouwen ?


    In 1818 was baron Theodoor 39 jaar.  Op die leeftijd had hij alles wat een man van zijn stand had kunnen bereiken.  Hij was de vaandeldrager van een familie die 400 jaar lang, generatie na generatie, de hoogste functies uitgeoefend had.  Zijn droom, en tevens zijn plicht, bestond erin dit voort te zetten.


    Maar…

    Maar het gezin de Baudequin de Peuthy – de Haultepenne was op dat ogenblik kinderloos. Op die leeftijd, als onverbiddelijke gelovige richtte Theodoor zich tot God opdat zijn droom in vervulling zou gaan.  De Heilige Familie was het perfecte thema om zijn wil waar te maken. Een vader, een moeder en een zoon, voor hem het ideale gezin.  Het was de periode van de ex voto’s, de votieve schilderijen die gelovigen aanzetten om hun wens, de genezing van een ziekte bijvoorbeeld, in vervulling te laten gaan.  Hij schonk de kerk van Huldenberg ook een mooi schilderij, ‘De heilige familie en de kleine Johannes’, van Robert Van Den Hoecke (Antwerpen 30 november 1622 – Bergues-St-Winoc 1668),  hofschilder uit de 17e eeuw met wie zijn voorouders wellicht in aanraking gekomen waren. 

    Het heeft niet mogen baten.  Het gezin bleef kinderloos.  Baron Theodoor overleed in 1863.


    Epiloog

    Zijn zuster Marie-Pulcherie is nog één jaar eigenares van de bezittingen geweest.

    Haar kinderen dachten ze te kunnen verkopen. Tevergeefs, ze waren te omvangrijk en onbetaalbaar.

    De derde dochter Astérie-Albertine kocht ze aan en verdeelde ze in 5 loten.  Zij koos voor lot C, dat van het kasteel en de goederen in Huldenberg.   Haar dochter Marie-Thérèse was getrouwd met Thierry de Limburg Stirum.   Zo kon een nieuw verhaal beginnen. 

    En ja, de kapel die staat nog overeind.


    Jean-Pierre Van Binnebeek


    27 mei 2018


    Dank aan J.-L. Leterme voor het herlezen van de tekst.

    Bibliografie: ‘In en om het kasteel van Huldenberg’. J. Vanhoren. 1983.

    Foto’s: J.-P. Van Binnebeek

    Postkaart: J.-P. Van Binnebeek

      





    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Langs de IJse_2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Eindelijk is de zon van de partij.  Het is zomer.  Vandaag doen we onze wandeling van Smeysberg tot Klein Waver. Het is een niet te lang deeltje. Maar wie rondkijkt ontdekt wel heel wat moois.



    Klaproos langs de IJse (Foto bron: internet)





    Aan de Smeysbergbrug glinstert het tere, frêle zijderood van de klaproos.  De gele wondklaver tussenschittert de vele soorten gras.  De rode kaarsen van de kattenstaart staan fier rechtop om te zeggen: heb je mij gezien.


    Plots springt het hemelsblauw van de reigersbek in het oog en daarboven wiegt een heel veld van wilgenroosjes.


    De gewone berenklauw
    laat  hier en daar zijn witte bloemschermen al zien.  De paarse bloemen van de distel trekken heel wat insecten aan.  Daartussen zie je dan het tere blauw van het ruwe klokje met daarnaast de diepgroene bladeren van de ruige weegbree met in het midden de wiegende lichtgekleurde aar.


    Daar waar het vochtig is staat het riet in al zijn glorie.


    Met zijn voeten in het water staat de reuzenbalsemien met zijn witte of paarsrode bloemen die net als middeleeuwse vrouwenkappen zijn. Het is de plant, die bij het aanraken van de rijpe zaaddozen, zijn zaden wegslingert. Je schrikt er echt van!

    De Japanse duizendknoop komt elk jaar terug in de lente en verdwijnt in de winter. De holle stengels worden in bloemstukken gebruikt.

    Reeds een hele tijd ben je je misschien aan het afvragen waar die heerlijke zoete geur vandaan komt. Het is de moerasspirea met zijn lieve zachte bloementros.  Even wit, maar geen geur, is de witte klaver.  Het gras dient als steun voor de wikke die haar blauwe bloemenaar toch boven alles wil uitsteken.In de buurt staat de ridderzuring al in zaad.De brandnetel vind je op heel je weg en in de wilg is de hop al aardig geklommen.

    In de herfst wandelen we van Klein Waver tot de Wijsbrug.

     

    Norbert Mosselmans


    >> Reageer (1)
    08-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De jonkvrouw en de kikkers

    De jonkvrouw en de kikkers.

    Een legende uit Neerijse.



    Er was eens een edele jonker, die het schilderachtige Neerijse had uitverkozen om er zijn sprookjeskasteel neer te zetten voor zijn beeldschone jonkvrouwe, eveneens van adellijke bloede, Anna.

                                    

    Hun  liefdesnest was voorzien van een wagenhuis en paardenstallen, met daarnaast ook een Brabantse vierkantshoeve, bewoond door een pachtersfamilie, om in hun levensbehoeften te voorzien.  Zij woonden temidden van een aangelegd park en hun enige buren waren herten, vogels en kikkers.  En daar leefden ze op hun roze wolk, hoe kon het ook anders, ze waren smoorverliefd.


    Op een herfstdag wandelde Anna door de Doode Bemde, een plaats die haar voorkeur genoot omdat de natuur er op haar mooiste was.  In de verte hoorde zij een gebrul.  Het leek meer op het geluid van een gewond dier dan op dat van een wolf of een wilde hond.   


    Geleid door haar nieuwsgierigheid liep Anna in de richting van het aanhoudend geschreeuw en dat leidde haar naar één van de talrijke vijvers van de Doode Bemde.  Achter het struikgewas ontdekte ze een hond, die alle moeite van de wereld had om zijn kop boven water te houden, omdat hij vast zat in een klem.  Wie weet hoelang dit dier hier al vastzit’, bedacht ze zich, en snel nam ze een stevige tak en liet zich in de vijver zakken.  Het koste haar al haar energie, maar uiteindelijk slaagde ze erin de hond te bevrijden en hem, en haarzelf, op het droge te heisen.  Het beest leek helemaal uitgeput, haar hulp kwam geen seconde te vroeg.


    Anna bracht de hond naar het wagenhuis, legde hem in het hooi, gaf hem iets te eten en droogde hem met een handdoek waarop het dier in een diepe slaap viel.


    Bij het verlaten van het wagenhuis, stuitte Anna op Jules, de jongste zoon van de pachter, die meehielp in de hoeve van zijn vader.  Opgeschrikt door zijn plotse aanwezigheid, besefte ze toen pas hoe onverzorgd ze eruit zag, zij deed haar adellijke komaf op deze manier allerminst eer aan.  Ze mompelde iets wat leek op een verontschuldiging en haastte zich terug naar het kasteel.


    ’s Anderendaags werd aan de deur van het kasteel geklopt.  Anna opende de deur en stond tegenover Jules die haar een boeket zelf geplukte bloemen bracht. 


    Hij had zijn schroom kunnen overwinnen en vertelde haar dat hij zijn hond had ontdekt in het wagenhuis.  Hij wou haar komen bedanken want gezien hij al twee dagen zoek was, had hij alle hoop opgegeven om hem nog levend terug te vinden.  Gevleid door deze spontane toenadering nam ze de bloemen in ontvangst en met een roze blos op de wangen volgde ze hem naar het wagenhuis om te kijken of de hond opnieuw wakker was geworden.


    Aangezien de hond nog vast sliep, besloot Jules ’s namiddags terug te keren. 


    Ditmaal had hij twee trossen druiven voor Anna meegebracht.  De hond was wakker en stelde het goed, Jules nam hem voorzichtig in zijn armen.  Anna volgde dit liefdevolle schouwspel en bij het kruisen van hun blikken, leek de tijd even stil te staan.  ’s Anderendaags gingen ze terug naar de plaats waar Anna de hond had gevonden, op de terugweg naar het kasteel werden zij onverwacht overvallen door een regenbui.  Ze liepen naar het kasteel terug en Jules stak de haard aan om hun kleren te laten drogen.  Laat op de avond verliet Jules het kasteel, de heer des huizes zou immers die nacht nog terugkeren van een verre reis. 


    Sinds die avond leidde Anna een dubbel leven: haar komaf maakte van haar een kasteeldame, in haar hart koesterde zij  echter een passionele liefde voor de pachterszoon.


    Inmiddels waren er schermutselingen ontstaan tussen de Spaanse troepen en lokale verzetstrijders.  Een Spaanse generaal had van het kasteel zijn hoofdkwartier gemaakt. 


    Het werd Anna moeilijker om Jules te ontmoeten.  Zij ontdekte in de vijver onder de hoeve tal van kikkers die iedere avond voor de hele omgeving een overweldigend concert gaven. 


    Hierdoor verzon zij het perfecte excuus om haar minnaar vaker te zien: ze liet namelijk uit alle streken van het land andere kikkers invoeren, van alle rassen en kleuren en groef nieuwe poelen  waar nieuwe inwoners konden gedijen en zich vermenigvuldigen.


    ’s Avonds zaten zij onder hun beide, Jules en zij,  naast het water met hun kikkers.


    Tot het onvermijdelijke gebeurde: Anna werd zwanger.


    Zij kon haar geheim niet meer verborgen houden voor de heer en werd verplicht het kasteel te verlaten.  Verbannen door de hele gemeenschap, die de heer trouw gehoorzaamde, zag zij geen uitweg meer en besloot haar kikkers te vervoegen en verdronk zichzelf in de vijver.


    Ook Jules mocht niet langer in de hoeve blijven en hij besloot toe te treden tot het verzet.  Hij kwam twee jaar later om tijdens een veldslag dichtbij Brugge.  Inmiddels had hij de toenaam ‘Sang Del Toro’ gekregen, omdat hij meer dan 200 Spaanse soldaten met zijn aan twee kanten snijdende mes had omgebracht; het was nog een geschenk van Anna geweest.


    De naam ‘Anna’ zou ergens in één van de balken van het wagenhuis te lezen zijn, wellicht uitgesneden in het hout met een tweesnijdend mes.

    En de kikkers blijven iedere avond, voor hun Anna en Jules,  een overweldigend concert geven. 

                             


    Tekst: Sofie en Jean-Pierre Van Binnebeek
    Naar de tekst van de legende verschenen op www.ranadelrey.com
    foto: Jean-Pierre Van Binnebeek
    Postkaart

    >> Reageer (0)
    24-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De IJse in de winter
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    DE IJSE IN DE WINTER

     

    En maar wachten opdat het eens echt winter zou  worden! Uiteindelijk hebben op een vriesdag het laatste stuk IJse van de Weysbrug tot de molen van Loonbeek eens afgestapt. Het is een zeer kort stukje.



    Het is die strook die parallel met de straat loopt en waar de IJse rechtgetrokken is. Dat zal hoogst waarschijnlijk voor de molen gedaan zijn. Door die recht trekking heeft het water een hogere snelheid en dus ook meer energie om de watermolen te laten draaien.


    Het water had aan de brug een temperatuur van 8° C en aan de molen nog 5° C te verklaren door het in openlucht liggen en dus zonder enige afdekking. Daar waar het water meer stroomopwaarts onder de bomen doorloopt zen dus minder onderhevig is aan afkoeling door blootstelling aan de wind.


    Langs het pad staat de Gelderse roos waar nog enkele gedroogde rode bessen aan hangen. Ook de kardinaalsmuts is aanwezig en is enkel te herkennen aan de kurklijsten  op de takken. De mooie  paarse bessen zijn verdwenen enkel   nog enkele lege zaaddozen hangen te bengelen aan de twijgen. Wel schiet de plant al en ziet men het prille groen reeds aan de knoppen.

    De  katjes  van de boswilg laten ook hun witte donzen vacht al zien.

    Aan zwarte els en hazelaar bengelen de katjes. Het zijn windbestuivers.





    Het vrouwelijk bloempje van de hazelaar is piepklein en paars. Dat van de hazelaar even klein en mooi rood.


    Her en der staat nog een reuzenberenklauw met zijn  zaadschermen. Wit berijmd zijn het echte juweeltjes.

    In een els bakent een koolmees met zijn typisch twink, twink, zijn terrein af.

    In de verte hoor je een zwarte specht roffelen.


    De zon komt ook een piepen en in de door de takken priemende stralen dansen de muggen hun eerste lentedans.


    Ondertussen zijn we aangekomen bij de watermolen. Het rad is weg (1952) want er werd een turbine gebouwd die de zaak draaiend hield.

    De molen werd voor 1495 reeds vermeld en was de banmolen. Elke dorpeling moest daar zijn graan laten malen en de Heer had van elke gemalen zak graan recht op een aantal schepels als belasting.

    Aan de overkant staat het kasteel van Loonbeek thans privé-eigendom.

     

    Norbert mosselmans

     

    Foto’s : Internet 
    1. De zwarte els

    2 & 3. De hazelaar


    >> Reageer (0)
    10-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De verkoop van varkenskoppen met Loonbeek-Kermis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De verkoop van varkenskoppen met Loonbeek-Kermis





    Loonbeek-Kermis is een oude gewoonte en nauw verbonden met de verering van Sint-Antonius-Abt.  De Loonbekenaars maakten op die dag veel plezier en verzamelden zich in de plaatselijke cafés.

     

    In de lage Landen is het meest opmerkelijke ritueel rond de viering van Antonius het slachten van een varken en het consacreren en bij opbod verkopen van de varkenskop.  Op vele plekken werd de Sint vereerd maar het ritueel verschilde wel van plaats tot plaats.   
     

    In Loonbeek bestond er ook een traditie.  Ter gelegenheid van Loonbeek-Kermis werd in de families een varken geslacht.  De kop (of de helft ervan) werd geschonken aan de kerk.  Na de hoogmis die niet alleen door de Loonbekenaars maar ook door talrijke pelgrims uit naburige parochies bijgewoond werd, vond de verkoop van de varkenskoppen  aan de kerkpoort plaats.  De plaatselijke veldwachter stond in voor de verkoop.  Wie het meeste bood, kreeg de varkenskop (soms een halve).  Zo werden er telkens een vijftal koppen aangeboden.  De opbrengst van de verkoop ging naar de kerk.   Met de tweede wereldoorlog werd er met de traditie van verkoop gebroken.  Maar de Loonbekenaars bleven Loonbeek-Kermis vieren.

    In 1983 was dit nog altijd zo, namelijk in zaal ‘Den Til’ die die dag als café fungeerde.  De organisatie van de Kermis berustte bij de ‘Kaartvrienden’.  Op een vergadering van de kerkfabriek lanceerde Albert Verbeeck het idee van de verkoop van varkenskoppen.   De andere leden, Albert Van Hoegaerden, Jean Renders, Georges Michiels, Willy Verheyden en pastoor Jaak Bertmans stemden ermee in.

     

    Zo werd de eerste verkoop in zaal Den Til georganiseerd.  Het systeem was heel simpel:  vijf koppen werden aangeboden; de toehoorders konden telkens 20 frank inleggen in de hoop de laatste te zijn om het eindbedrag te bereiken dat pastoor Jaak secuur op zijn lei verborgen hield.  Willy Verheyden was de man die de hele verkoop in goede banen moest leiden.  Van boven op zijn stoel duidde hij de opstekende vingers aan en probeerde hij iedereen tevreden te stellen.  De materiële organisatie berustte bij de Loonbeekse verenigingen.

     

    Het was een waar succes, voor herhaling vatbaar.  De formule is gebleven - 20 F is nu wel 1 euro geworden -, de sfeer is dezelfde gebleven en Loonbeek beleeft nog ieder jaar zijn verkoop van varkenskoppen op identieke manier. 

     

    De namiddag werd voorbehouden voor een gezellig samenzijn, met taart, appelbeignets smoutebollen en later tiramisu.  Meestal kwam er muziek aan te pas: doedelzakspelers,  accordeonisten en andere muzikanten op oude instrumenten, tot in de late uurtjes.  

     

    Er zijn tevens pogingen ondernomen om variatie in de organisatie te brengen, de ene al succesvoller dan de andere.  Zo werd er gedurende enkele jaren een tekenwedstrijd voor de schoolkinderen gehouden.  Iedereen had prijs, maar drie schoolkinderen kregen respectievelijk goud, zilver en brons.

     

    ‘Den Til’ werd gesloten.  Maar de traditie werd niet onderbroken.  Het evenement verhuisde naar de feestzaal van het ‘Blauwhof’.  Later, na de bouw van de zaal Van der Vorst, kreeg de verkoop zijn definitieve bestemming.  Er werd inmiddels geopteerd voor één varkenskop en aanverwante gerechten: kip kap, klaargemaakte kop, pensen, tong, poten en oren die de opbod moesten doorstaan.  Gedurende verschillende jaren werden deze gerechten op een traditionele wijze door Felix Caeckelberghs klaargemaakt.  Dan heeft Luk Dewit de taak overgenomen.  Een nieuwigheid was dat voor sommige gerechten een recept meegegeven wordt.

     

    Zo wacht nu iedere echte Loonbekenaar op zijn verkoop van varkenskoppen, dit jaar op zondag 20 januari.

     

    Dank aan Monique Nijs, Willy Verheyden en Josephine De Coster voor de verstrekte informatie.

     

    Tekst : Jean-Pierre Van Binnebeek


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.St-Antonius: weerspreuken en gezegden

    Antonius Abt weerspreuken

     

    St. Antoon en St. Sebastiaan (20 jan),
    komen met het hardste van de winter aan.

     

    t Is koud in alle kerken
    op Sint-Antonius met zijn verken.

     

    St. Antonius is een ijsmaker,
    of een ijsbreker.

     

    St. Antonius komt over met hoog water
    Of met een hard hoofd

     

    Als het vriest op St. Antonius,
    dan dooit het op St. Sebastiaan.

     

    Met St. Antonius lengen de dagen,
    zoveel als het eetmaal van een monnik.

     

    St. Anteunis met zijn vèrken,
    Vader abt van Kouderkerken,
    is er een die steeds verkiest,
    dat het op zijn feestdag vriest.

     

    Antonius gezegden en volkse wijsheden

     

    Brood dat op Sint-Antoniusdag wordt gezegend,
    beschimmelt niet en weert onheil af van mensen en dieren.

     

    Omdat het stelen en verorberen van een Antoniusvarken gelijk stond aan heiligschennis, werd in Italië van personen die onder onverklaarbare omstandigheden overleden, wel gezegd: 'Ha forse rubato un porco di San Antonio' ('hij zal wel een varken van Sint Antonius gestolen hebben').

     

    Lied uit Leuven van de studentenclub van de Katholieke Hogeschool Leuven Departement Rega.

     

    Sa, laat ons vrolijk wezen,
    op Sint-Antonius feest, feest, feest,
    Op Sint-Antonius feest.
    Sint-Antonius en de duivel waren gemeen,
    En ze dansten om het zeest, zeest, zeest,
    en ze dansten om het zeest.

    Eén van Lucifers posturen,
    die wilde vrolijk zijn, zijn, zijn,
    Die wilde vrolijk zijn.
    Hij droeg een ijzer braadpan op zijn hoofd,
    En een vaatje brandewijn, wijn, wijn,
    en een vaatje brandewijn.

    A vous !, zeid' hij, Sint-Antoneke,
    't is een glazeke tegen de vaak, vaak, vaak,
    't Is een glazeke tegen de vaak.
    Sint-Antonius riep: "'k een mag geen brandewijn",
    En hij goot het tegen zijn kaak, kaak, kaak,
    en hij goot het tegen zijn kaak.

    Dat was om hem te kwellen,
    door 't nemen van de drank, drank, drank,
    Door 't nemen van de drank.
    Sint-Antonius greep de duivel bij de steert,
    En hij schreeuwde wel zes uren lang, lang, lang,
    en hij schreeuwde wel zes uren lang.

    Dit is maar een kleine selectie van teksten over Sint-Antonius-Abt die te lezen zijn op het volgende adres:
    http://www.adolphus.nl/xus/antonfolkl.html


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sint-Antonius met het varken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sint-Antonius met het varken of Sint-Antonius-Abt

     

    Antonius werd rond 250 na Christus in Egypte geboren.  Hij was de eerste en populairste van de woestijnvaders die het wereldse leven verlieten om in de woestijn de verbinding met God te vinden. Hij woonde als kluizenaar op de berg Kolzim bij de Rode Zee.  Hij wordt dan ook Antonius de Kluizenaar geheten.

     

    Daarom wordt hij voorgesteld als kluizenaar met baard gekleed in een donkerbruin habijt.

    Hij werd verleid door de duivel - daarom wordt hij soms afgebeeld met een duiveltje – en hij voerde een zware strijd tegen verzoekingen.

    Hij kreeg dan ook veel navolging maar vormde geen kloostergemeenschap.  Zijn levensverhaal werd door één van zijn leerlingen St Athanasius de Grote opgetekend.

     

    In 561 werd zijn graf ontdekt en vanaf 1491 worden zijn stoffelijke resten bewaard  in de St-Julien-kerk te Arles.

     

    Als attribuut draagt heeft hij een taustaf, een rozenkrans, een boek en een klokje aan de staf.  Dit staat symbool voor de bel die de antonieten, een orde van ziekenbroeders die naar hem genoemd werd, luidden wanneer ze aalmoezen verzamelden.

     

    Soms hangt het klokje aan de hals van een varken naast hem.  Dit varken verwijst naar de zonde en de verleiding.  De antonieten hadden ook het recht een aantal varkens vrij te laten rondlopen in de steden.

     

    De T-vormige staf gaat terug tot de gebruikelijke abtsstaf.  Sint-Antonius wordt trouwens ook Sint-Antonius Abt geheten.  De vlammen aan zijn voeten staan symbool voor de bestrijding van het antoniusvuur.

     

    Op zijn feestdag (17 januari) werd vlees uitgedeeld aan de armen.

     

    Antonius is de patroon van armen, zieken, slagers, herders, hoveniers, doodgravers en varkenshoeders.

    Antonius werd aangeroepen tegen pest, zweren, wratten en puisten.

     

    Hij is één van de heiligen die het meest afgebeeld worden op kunstwerken.  Zo vinden we hem op het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck.  Zijn verleidingen werden uitgebeeld door Hiëronymus Bosch.  De thematiek werd door tal van andere schilders overgenomen zoals Salvator Dali, Hans Memling Pieter Bruegel, Albrecht Dürer en Paul Delvaux.

     

    Bron : Sanctus – Meer dan 500 heiligen herkennen.  2002. Davidsfonds. Leuven

     

    Jean-Pierre Van Binnebeek


    >> Reageer (0)
    06-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Loonbeek-Kermis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Loonbeek-Kermis
    vindt traditiegetrouw midden januari plaats.  Dan wordt St.-Antonius Abt (17 jan) gevierd.

     



    Dit jaar is het zevenendertig jaar geleden dat een oude traditie ingevoerd werd, nl. de verkoop van varkenskoppen.   Op het einde van de mis (9.30 uur) opgeluisterd door het St-Ceciliakoor onder leiding van Cynthia Marolt zal de relikwie van St.-Antonius kunnen vereerd worden.

     

    Vervolgens zal om 10.30 uur in zaal Van der Vorst de traditionele verkoop van varkenskoppen plaatsvinden.

     

    Een niet te missen gebeurtenis op zondag 20 januari. 


    >> Reageer (0)
    24-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerststal in Ottenburg

    Kribben in Huldenberg
    De kerststal in de St-Niklaaskerk van Ottenburg







    Foto's JP Van Binnebeek


    >> Reageer (0)
    23-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstsfeer in St-Agatha-Rode

    Kribben in Huldenberg
    Kerstsfeer in St-Agatha-Rode

       

     

    Foto Jean-Pierre Van Binnebeek


    >> Reageer (0)


    Foto


    Ontdek Huldenberg



    Foto

    Gastenboek


    Blog als favoriet !

    Bijnamen in Ottenburg
    De Leuvense Baan
    De vroegere poel in het centrum van het dorp


    Foto

    Bijnamen in Huldenberg
    Het Gemeenteplein onder de loep

    Foto

    Foto

    Bijnamen uit Huldenberg
    Den Elzas onder de loep.
    Zakke Norekkes voor haar deur.

    Foto

    Bijnamen uit Huldenberg
    Het hospice (voor 1963)
    (foto uit het archief van Keihof)

    Foto



    De pomp,

    van levensbelang !


    Foto

    Loonbeek:
    het klokje klept niet meer


    Foto

    Het Blauwhof:
    binnenkort uit het straatbeeld !

    Foto

    Fraaie glasramen in de Art-Deco-kapel van het Blauwhof in Loonbeek 
    Foto

    Foto

    Foto

    Bijnamen in Loonbeek
    'Bij Kozze'

    Foto

    Bijnamen in Neerijse
    Marieke Flaurius en Witte Lowieke voor hun huis met bakstenen trapgevel

    Foto

    Bijnamen in Neerijse
    De Put
    Tekening van Steven Wilsen


    Foto

    Bijnamen in
    Sint-Agatha-Rode

    De Leuvense Baan

    Postkaart uit 'Dorpsbeelden uit het verleden' - R.Van Hoegaerden


    Foto

    Archief per maand
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 11-2017
  • 08-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 01-2017
  • 11-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 01-2016
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 11-2014
  • 08-2014
  • 05-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 10-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 11--0001


    Foto




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!