Ik ben AERTS PATRICK, en gebruik soms ook wel de schuilnaam FUNRUNNER.
Ik ben een man en woon in Steendorp (Belgie) en mijn beroep is brugpensioen.
Ik ben geboren op 30/10/1955 en ben nu dus 57 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Hardlopen, fotografie, wandelen,Kamperen, en vooral traillopen.
Ik ben gehuwd met Myriam een toffe madam ! Die regelmatig meegaat om de foto's te nemen !
En samen kamperen voor trails
----------------------------------------- 23-2-2013 natuurloop 25 km Aarschotsesteenweg 3 Lier start 13h30 tijd ; 2:22:28 ----------------------------------------- 2-3-2013 Trail de L"Ourthe hall omnisport D' Hamoir rue du moulin 12 Hamoir start 12h afstand 30 km tijd;4:15:00 ----------------------------------------- Trail Konong v. Spanje 12-05-2013 Gulpen afstand : 17 km tijd : 1:49:09
--------------------------------------- 19-5-2013 Trail la Grimace Rue Nérette 4 Marche en Famenne 28km start 11h00 ecole - ste Julie tijd: 3:28:00 ----------------------------------------
Trainingen en wedstrijden van de Funrunner plus een massa info via de links !!!! alles over wedstrijden,gezonde voeding,vitamines,mineralen enz....mijn verslagjes staan links van mijn blog, doch kijk ook eens naar de rechterzijde , daar vind je veel nutt AAN ALLE BEZOEKERS welkom hoor!!!
reacties ,zijn zeer welkom ! Dit is dus mijn loopdagboekje online, wat ik graag met jullie deel! Vergeet niet ook eens de rechterzijde van dit blog te bezoeken, vol nuttige info en weetjes:-)zowel als het linkergedeelte!
11-09-2009
interval 5 x 5 m aan 5:00'/km +rust op hs + uitlopen 5 km
Intervaltraining 5 x 0.5km aan 5:00’/km met telkens rust op hartslag naar hs 100. En in- en uitlopen.Ging goed,maar is duidelijk veel belastender voor de voet en enkel,dus hierin mag ik niet overdrijven,ik had de snelheid menselijk gehouden en sneller mag ik dus toch nog niet doen en ook is één maal per week zeker genoeg,voorlopig. Ook een LSD ga ik deze week nog lopen,maar ook iets trager en de afstand iets bescheidener houden,moet een beetje meewerken om pootje te laten genezen J. Maar nog, als ik voel dat ik te stevig bezig ben zal ik zeker onmidelijk dimmen! Maar ik denk dat ik nu nog goed bezig ben,dat hoop ik tenminste.
Van deze training zal ik zondag zeker de cijfertjes op blog zetten,erg goede hartslagen.
Dus een erg rustig duurloopje gedaan aan een tempo van 6:30'/km en met verband aan ook op harde vlakke ondergrond gelopen,dit gaat zonder problemen met het pootje. Ik ga wel een pak conditie verlieren op deze manier , maar zal toch een beetje trachten te houden wat ik heb,als er pijn komt,dan weet ik dat ik moet dimmen.Morgen probeer ik iets meer te doen maar nog steeds rustig en zo probreer ik wel uit wat kan en wat niet. Het voornaamste is natuurlijk dat ik kan blijven lopen,dat moet ik voorlopig als het voornaamste aanzien!
Kwetsuur bestaat inderdaad reeds lang, uitgerokken gewrichtsbanden en een klein scheurtje in een beentje zijkant voet juist onder de enkel.
Resultaat: Een tijd rustig lopen met een spannende enkelband en op mooi gladde ondergrond en de snelheid en de afstand klein houden(toen ik mijn weekgemiddelden vertelde, werd er even boos naar mij gekekenJ.)
Na een maand mag ik terug een scan laten nemen en ben ik misschien terug vrij? Voorlopig dus spannende enkelband dragen, nu even ontstekingsremmers, dan rustige duurloopjes van ( 5km), dat zal natuurlijk wel iets meer wordenJ.
Ook moet mijn linkerschoen iets worden aangepast ook ter ondersteuning van die zwakke gewrichtsbanden.Als het goed verloopt, is er dus niets echt blijvend of misschien die aangepaste schoen en bij boslopen die enkelband?
Al met al valt het nog mee, ik mag nog lopen maar dit jaar zitten er zeker geen wedstrijden meer in en dan nog afwachten wat de heren doktoren nadien zeggen, maar men was er nogal vrij positief over.
Dit was het dan,niet prettig maar ik moet geen weken rusten( haleluja!!!)
En als God wil, komt er nog een volgend sportjaar heJ.
Wie mij een beetje gevolgd had begrijpt wel dat ik nu een mooie trainingsopbouw van vele weken, in rook zie opgaan.
Zal ik dan toch maar eens een goed sportarts of podoloog opzoeken, daar het niet normaal is dat ik in werkelijkheid al van november 2008( klein ongeval tijdens natuurloop in Gierle), met een kwetsuur zit,die mij weken gerust laat en dan plots weer opduikt? Normaal bij het lopen op harde ondergrond heb ik geen probleem,doch bij het lopen op geaccidenteerde ondergrond, is het kleinste wortelstronkje of gaatje voldoende om mij een pijnscheut in voet en enkel te bezorgen,waar ik echt even sterretjes van zie,doch even op de tanden bijten en dan kan ik weer verder en na een 10 tal minuten is die pijn bijna weg. Doch na de douche,kan ik geen schoenen meer aankrijgen,daar mijn voet en enkel dan zo zeer opgezwollen zijn? Nu heb ik dat steeds links en met de rechtervoet mag ik raken wat ik wil die kan daar blijkbaar erg goed tegen,dus ofwel een zwakke linkervoet en enkel, of iets stuk van toen reeds? Sterk daar ik na november 2008, nog een marathon heb gelopen en een massa trainings km's.? Eigenlijk ben ik mij het beste bewust geworden van deze blessure, tijdens de derde verkenningsloop in Kasterlee, toen sloeg ik die voet weer om en ben ik op geaccidenteerde ondergrond erg gevoelig voor problemen met linkervoet en enkel, nooit rechts en nooit op harde effen ondergrond? Dus deze keer zal ik eens naar een echte dokter moeten en het lopen op bosgrond een beetje vermijden of erg rustig doen. In elk geval mijn marathon in Kasterlee mag ik wel zeker vergeten,dan liever eentje met stratenloop,nooit een probleem. Ik ben eens benieuwd wat er nu juist scheelt, erg kan het nooit zijn daar ik nog veel kilometers kan maken op harde ondergrond?????
Dus dan toch gelukt eens een LSDloop 27km samen met Jan Van EENO gelopen. Die man heeft ook genoten van het mooie parkoer,hij zag het al meteen zittenJ Ik had het parkoer zodanig uitgestippeld, dat wij een stuk in het bos , een stuk zandweg, een stuk gras, een stukje kasseien en een groot stuk park onder de voetjes kregen en dit alles 27 km ver en aan een gemiddelde van 6:17min/km,beiden vlot gelopen met een prettige temperatuur en een verfrissend briesje. Na afloop al direct besloten, dat dit voor herhaling vatbaar was. Ondertussen bij gekwebbeld, net zoals onze vrouwen, die hadden ondertussen een wandeling gemaakt en zoals vrouwen nu eenmaal zijn , eens flink getetterd JJ
Een erg mooie 2h50 durende tocht dus door al het moois dat Kasterlee te bieden heeft, en dat is veel!!!
Een erg spijtig voorval……pootje weer omgeslagen of ergens in of op getrapt,zag even sterrekes,steeds dezelfde voet dus daar zit nog steeds een probleem in, dit is gebeurt in ronde 21,zoals je bij de cijferkes duidelijk kunt zien, ik heb gelukkig wel kunnen verder lopen,maar ik heb nu een enkel die echt waar, tweemaal de normale dikte heeft, ik ga hier nog problemen mee krijgen in verband met die marathon in de bossen van Kasterlee,daar er blijkbaar een verdoken kwetsuur is,die niets doet op harde ondergrond, maar mij soms zwaar aanpakt op geaccidenteerd terein!
Maar het mocht de pret niet drukken en hebben een mooie voormiddag gehad samen, volgend bezoek zal bij Jan zijn, deze kon dergelijk mooi parkoer niet beloven,maar het kan met iets minder ook hoor Jan J
Wisselloop van 15 km aan 5:00’/km en 6:30’/km en beiden steeds 1km en herhalen gedurende 10 km. Erg goed te doen en beiden met een mooie hartslag, de conditie verbeterd met sprongenJ,dat komt wel weer goed. Zal mijzelf maar al wat moed insprekenJ. Alhoewel ik het deze keer veel beter zie zitten dan in april in Antwerpen,maar dat was de eerste marathon die ik liep en dan is de onzekerheid wel groot natuurlijk,je bent dan nog niet vertrouwd met die 42 km. Dus morgen de LSD loop van 28 km met Jan,dat wordt genieten voor beiden, weer of geen weerJ.Ook de temperatuur was weer optimaal,en het ging weer vlot,doch in de bossen is 12km/uur wel mijn limiet denk ik.Het is dan nog niet vlak ook en dan is een kilometer aan 12km/uur best snel voor een oude boemeltrein zoals ik Niets meer gevoeld van pootje!
Vandaag toch terug in het bos gelopen en weer geen centje pijn aan het pootje, dus ik verklaar mijzelf genezen , maar zal nog wel een tijdje erg voorzichtig blijven. Ik heb aan mijn marathontempo van 5:40'/km gelopen met een HS van 136 , wat dan weer 10 slagen minder is dan de vorige zelfde loop,maar toen was het 30°C, dus nu weet ik dat ik de marathon in november met weinig verzuring kan doen,weeral een geruststelling! Morgen een wisselloop en zondag komt Jan Van Eeno naar hier om samen een LSD te lopen van 28 km,dat wordt leuk,dan kan Jan ook eens genieten van deze mooie streek!
Vandaag erg rustig duurloopje van 11.8 km aan 6:20’/km , moet ook eens gebeuren en ik had vandaag weer geen centje pijn op de verharde ondergrond! Toch voel ik, wanneer ik mijn voet naar links en rechts beweeg een erg lichte zeurderige (pijn),meer een gevoel dat er wel iets geraakt is maar best te verdragen en zeker op vlakke ondergrond,maar in de bossen ga ik voorlopig wegblijven,daar ik het idee heb, als ik nu mijn voet nog eens omsla,dan lig ik er een tijd uit! Ben daar zeker van zelfs,maar ik kan lopen,snel en traag als het maar op vlakke ondergrond is, dus ik vind het niet zo erg,maar het kan, mijn marathon in Kasterlee wel eens kosten!!!!
Dus voor alle zekerheid zoek ik nu eentje met vlakke ondergrond,een stratenloop of zo en liefst ongeveer dezelfde tijd, om mijn schema te kunnen afwerken. Enkel als tweede keus,dus als het niet anders kan.
15 km heuvelloop erg mooi met de juiste temperatuur gelopen en alles op asfalt. Geen centje pijn aan voet en enkel,doch op oneffen terein voel ik wel een beetje pijn. Dan mij voorlopig maar op mooi glad parkoers houden, tot alles 100% genezen is,ook het vlottere tempo bracht geen probleem met zich mee, het zal wel goed komen blijkbaar en eens een week of meer opletten bij het kiezen van de ondergrond is nu ook weer niet erg Gemiddeld tempo is 6:00'/km.
Iets te snel positief gedacht,ik heb zojuist nog een kort loopje geprobeerd, resultaat, pootje terug dik en enkel ook,nu begin ik stillekens aan toch ongerust te worden. Morgen nog een poging,indien het dan niet gaat,zal ik naar de dokter moeten en ziet mijn schema voor de toekomst er weeral helemaal anders uit,vrees ik,dan zal ik zonder marathons maar met lange duurlopen trachten naar de ultralopen te groeien. Voor mij zijn de wedstrijden tenslotte minder belangrijk,maar de ultralopen wil ik dolgraag doen,maar nu wordt het wel even afwachten,nochtans deze morgen ging het wel goed!!!
Rustige duurloop gedaan om voet en enkel te sparen,daarom heb ik voor 50% op verharde grond gelopen en 50% in het prinsenpark daar de ondergrond daar wel zcht maar goed onderhouden is en het dus veilig lopen is.Bij rustige duurlopen op vlakke ondergrond heb ik bijna geen last van de voet en enkel, dus dat zal nogal meevallen,maar ga toch enkele weken uit het bos blijven,voor alle zekerhed Ook zal ik morgen de verkenningsloop niet meelopen,dat zou vragen zijn,om ongelukken nu op dit moment.Dan nog liever een rrustige duurloop dan niets meer
Deze morgen erg vroeg gestart om een rustig bosloopje te doen, maar heb weer mijn voet omgeslagen,dezelfde van enkele weken terug en nu kan ik er bijna niet meer op staan,ik zal dus met ijs werken en hopelijk kan ik blijven lopen,nu kan ik met moeite staan Ik hoop dat het niets ernstigs is,dat zou niet goed uitkomen nu, ik was dan zo goed bezig,maar zal positief denken en hopelijk morgen weer aan de duurloop,desnoods eens op vaste ondergrond.
11 km tempoloop met enkele plaatselijke lopers aan 10.8km/uur
Erg prettige tempoloop met enkele lopers van een plaatselijke loopclub gedaan,zoals elke donderdagavond,het zijn allemaal mensen die de marathon onder de 3uur lopen,dus eigenlijk te snelle jongens voor mij,doch het is dan weer een goede snelle training,die alleen veel moeilijker te doen is.Wij hebben gemiddeld aan 10.8km/uur gelopen doch soms echt wel sneller ook en dan werd het voor mij wel even lastig Maar het was weeral een toffe training en het zijn ook erg sypathieke mensen.
Vandaag erg rustig gehouden een duurloopje van 11km aan 6:30’/km , moet ook eens kunnen en ik had vandaag veel trappen moeten doen op het werk,ik maak daar steeds een trainingske van, zo snel mogelijk die trappen nemen en soms met twee tegelijk als een soort van krachttraining,een mens mag het aangename al eens paren aan het noodzakelijke ,denk ik! Maar ik blijf de warmte nu echt wel haten hoor, vooral als ik ‘s avonds moet lopen,maar vanaf vrijdag is het terug in de vroege morgend en dan gaat het weer van een leie dakje! Mensen toch, als men niet goed tegen de warmte kan,zoals ik,valt het nu echt niet mee,maar ik doe mijn best J
15 km gelopen aan mijn marathontempo: 5:40’/km of 10.7 km/uur. Het ging vlot daar de temperatuur toch iets beter lag dan de voorbije dagen( voor mij dan ), ik heb het graag iets frisserJIk ben dan ook erg veel lopers tegen gekomen op de Scheldedijk. Ook de hartslag lag beter,dat zal ook de temperatuur wel geweest zijn, ik zou die graag nog een beetje lager krijgen bij dit tempo,kwestie van minder snel te verzuren. Waarschijnlijk lukt dat nog wel,er is nog een beetje tijd over en met een beetje sneller werk kan ik mijn HS misschien nog iets laten zakken,dat zou ik nog het liefste hebben,een soort gerustelling.Ik mag normaal tot hs 145 gaan maar heb deze liefst niet boven de 140.
Vandaag eens een rustdagske genomen, het was niet echt nodig doch het was veel te warm voor mij en daar ik toch al de nodige kilometerkes in de benen heb, zal het ook niet erg zijn. Het was dan weer een erg leerijke avond , ik heb met verschillende ultralopers en marathon lopers(sters) een chat gedaan en mailtjes gehad en ben dus weer een stuk wijzer op enkele belangrijke punten. Het is wel tof hoe deze mensen een leek helpen, er zijn er bij die al overal gelopen hebben en erg goed en dan nog met een bleuke praten en helpen vind ik erg tof. Zo ben ik weer een stuk wijzer op het gebied van eten en drinken onderweg....ik hield niet echt van gellekes en nu nog minder er zijn alternatieven voor, die bij de meesten veel beter werken en minder last veroorzaken. Dus een rustdag kan ook nuttig zijn blijkbaar Ik denk dat de temperaturen nu een beetje gaan zakken, ik hoop het toch,want zo is er niet veel prettigs meer aan voor mij.
Zondag is LSD loopdag, deze keer 29 km aan een gemiddelde snelheid van 9.5 km/uur,maar dit is een gemiddelde, aangepast aan de omstandigheden, zoals ondergrond,stijgingen,vlak, enz… Ook heb ik mijn drankvoorraad beter geregeld. Namelijk een drankgordel van 0.6l meedragen en het vrouwke had nog eens dezelfde voorraad komen brengen op het keerpunt( erg fris), leve de vrouwen J want ik was er blij mee ondanks dat ik van nature geen grote drinker was, bij het lopen, ben ik dat nu wel geworden,na de wijze raad van bepaalde lopers en het lezen van boeken. Wat ik nu wel terug moet leren is het gebruik van gellekes of sportdrank, doch weer zoals met mijn eerste marathon training heb ik daar een probleem mee,namelijk het tempo van mijn LSD loop is volgens mij’ <70%, zo traag dat er geen of weinig koolhydraten worden verbrand,en ik dus geen extra suikers nodig heb????? Wie mij hier kan wijzer maken, dank bij voorbaat! Dus voorlopig gewoon water.k heb nu enkel erg stijve billen,doch dat heeft volgens mij niets met verzuring te maken die ik had kunnen vermijden met sportdrank of gellekes????
Dus hierin ben ik nog niet echt thuis,maar hoop op een wijzer loper die dit leest! Vooral daar ik na deze marathon in november, overstap naar de ultra’s, daartegen zal ik het moeten weten! Ik heb al enkele toffe ultra-lopers die mij bezoeken en over de streep willen helpen,doch elke hulp is welkom. Ook is mij aangeraden om meerdere marathons per maand te lopen,twee zeker,maar dan gelopen als training aan een bepaald tempo, zonder acht te slaan op de tijd! Dat voorlopig over de ultra’s,meer als ik er echt voor train! Dus voorlopig is mijn eerste doel de marathon van Kasterlee, een erg zware met veel zachte ondergrond en veel klimwerk,waar onze collega loper Frankie Leus , verleden jaar nummer 1 was!!!! Maar die man is dan ook een atleet buiten onze limiet! Wat die marathon van Kasterlee zo speciaal maakt?, wel ik heb het parkoers nu al driemaal gelopen en blijf dat elke laatste zondag van de maand ,dan ook zeker doen,ten eerste is het een mooie omgeving met bossen,weilanden en ten tweede de sfeer,zowel van de organisatoren , als van de lopers(sters),zelf, Iedereen kan er eentje meelopen om het eens te worden met mij…………….dat doe ik nog!!!!
Deze keer een lang epistel en dat zal nu in de toekomst erg ingekort worden omdat ik de tijd niet meer ga hebben(vakantie is voorbij)en ten tweede, het lopen is belangrijker dan het schrijven en ik zie ook dat er niet erg veel interesse is dus mag het verder een dagboek blijven! Als afsluiter, ik heb een trainingsweek van meer dan 100 km gedaan en een maandtotaal van 365km,ook niet mis!
deze morgend eens een heuvelloop gedaan, erg plezant maar ook erg zwaar er zijn hier van die echte kuitenbijters bij en dan weer van die erg lange,ideaal natuurlijk.Het was nog lekker fris en dat helpt al veel. Morgen dan de lange LSD loop van ongeveer 30 km en maandag terug uit vakantie, ga ik al meteen een dagske looprust nemen,de beentjes hebben het verdiend Ook zal ik eens een andere drankgordel zoeken daar ik nu maar 0.6l water bij heb en dat is minstens de helft te weinig voor de Lange loop!
Tijdens een hardlooptraining op een warme zomeravond lagen meerdere flesjes water en sportdrank langs het trainingsrondje van 800 meter. Na iedere ronde werd daar gretig uit gedronken. Onzin, vond de trainer – door steeds maar te drinken zou het lichaam teveel wennen aan veel vocht, en zou je in een wedstrijd in de problemen komen als er maar weinig drinkposten zijn. Pas vanaf een training van 2 uur, vond hij, moet je vocht meenemen. Dit had hij gelezen in het vakblad voor hardlooptrainers, maar velen waren het niet met hem eens. Ik dook eens wat dieper in de literatuur en kan hem alleen maar gelijk geven.
Zowel het tijdschrift voor hardlooptrainers (ProLoop), als het gerenommeerde wetenschappelijke tijdschrift British Medical Journal (BMJ) schreven deze zomer over dit onderwerp, met als conclusie: wacht maar met drinken tot je écht dorst hebt. Dat je moet drinken tijdens het sporten om “dehydratie” te voorkomen, wordt je aangepraat door de makers van sportdrankjes.
Het tijdschrift BMJ had, in het kader van de Olympische Spelen, een oproep gedaan aan artsen en medisch studenten om de wetenschappelijke literatuur over sportdranken en voedingssupplementen eens goed te doorgronden. Het onderzoek naar het nut van sportdranken – en voeding is namelijk vaak niet echt onafhankelijk. Het idee over drinken tijdens het sporten is de afgelopen decennia radicaal veranderd. Toen in de 60’er jaren de eerste marathons werden georganiseerd werd atleten zelfs afgeraden te drinken tijdens het lopen, dit zou alleen maar tijd kosten en maag/darmproblemen tot gevolg hebben. In 1969 werd dit omvergegooid door een artikel waarin de relatie tussen dehydratie van snelle lopers en de kans op een zonnesteek beschreven werd. Er werd toen geconcludeerd dat een gewichtsverlies door vocht van meer dan 2% schadelijk zou zijn.
Echter, in de 60’er jaren werden op de marathon tijden gelopen waar men nu nog jaloers op kan zijn. Ook recentere voorbeelden, van bijvoorbeeld lopers die tijdens de Ramadan marathons wisten te winnen, laten zien dat je ook zonder veel vocht hard kunt lopen. Sommige professionele lopers kunnen wel tot 10% van hun gewicht aan vocht verliezen en alsnog een marathon winnen.
Maar kijk nu eens naar een plaatselijke amateurhardloopwedstrijd, en je ziet zelfs bij afstanden van 5 kilometer lopers met gordels met sportdrank. Dit zijn vooral de langzame lopers, die zo zeker geen vocht zullen verliezen tijdens de wedstrijd, maar alleen maar aankomen. Hebben die lopers al dat vocht écht nodig? Nee, zeggen de onderzoekers uit Oxford die in opdrcht van BMJ de literatuur doorgrondden. Volgens hen is het “gevaar van dehydratie” ons aangepraat door de producenten van sportdrankjes. Er is nog nooit iemand overleden door dehydratie tijdens het sporten, echter, er zijn al wel 16 gevallen bekend van overlijden door over-hydratie (teveel drinken) tijdens het sporten, en meer dan 1600 ernstig zieken. Maar waarom lezen en horen we toch altijd dat je “moet drinken voor je dorst hebt”?
Door in de jaren ‘90 wetenschap te koppelen aan sportdranken, en top-atleten deze drankjes te laten promoten, is het grote publiek gaan geloven dat dehydratie gevaarlijk is en dat je lichaam niet zelf aan kan geven wanneer je moet drinken. In de Verenigde Staten is in 1996 een “guideline” uitgekomen over drinken tijdens het sporten. Deze is geschreven door de American College of Sports Medicine, die 4 jaar eerder een kwart miljoen dollar van Gatorade had ontvangen. De schrijvers van de guidelines waren ook allerminst onafhankelijk, de meesten hadden financiële banden met Gatorade, Coca-Cola (maakt Powerade) of GSK (maakt Lucozade). In 2007 werden deze guidelines enigszins aangepast, maar nog steeds was drinken, drinken, drinken het devies, en de regel dat meer dan 2% gewichtsverlies door vocht gevaarlijk zou zijn.
Wanneer producenten van sportdranken werden geconfronteerd met het gevaar van overhydratie, stelden zij dat dit kwam doordat mensen slechts water dronken, en het drinken van veel sportdranken (zie ook zouten en suikers bevatten) wel goed is. Hier is echter geen enkel bewijs voor. Door de agressieve marketing van sportdrankjes en de relatie met “sportief” en “gezondheid” hebben de mierzoete en calorie-rijke drankjes zelfs een gezond imago gekregen. Ook weinig actieve mensen en jonge kinderen drinken ze veelvuldig, en krijgen zo onnodig veel suikers en caloriën binnen.
Kortom, de gezondheids- en frisdrankenindustrie heeft ons een “ziekte” aangepraat die dehydratie heet, en die níet op te lossen is met water, maar met dure drankjes. Maar is er één dier dat drinkt voordat hij dorst heeft? En die dorst niet kan lessen met water? Het is goed dat een belangrijk wetenschappelijk tijdschrift met een dergelijk artikel komt, waarin de producenten van sportdrankjes er goed van langs krijgen. Nu nog alle amateurhardlopers zover krijgen dat ze zonder water gaan trainen, zoals ook het tijdschrift voor hardlooptrainers adviseert aan trainers. En na afloop een lekker glaasje water.
Bronnen:
Het gevaar van watervergiftiging bij marathonlopers, Bernhard te Boekhorst, PRO LOOP, juli 2012
Ik ben AERTS PATRICK, en gebruik soms ook wel de schuilnaam FUNRUNNER.
Dus een erg rustig duurloopje gedaan aan een tempo van 6:30'/km en met verband aan ook op harde vlakke ondergrond gelopen,dit gaat zonder problemen met het pootje. Ik ga wel een pak conditie verlieren op deze manier , maar zal toch een beetje trachten te houden wat ik heb,als er pijn komt,dan weet ik dat ik moet dimmen.Morgen probeer ik iets meer te doen maar nog steeds rustig en zo probreer ik wel uit wat kan en wat niet.
