Uw eigen gratis blog? Klik hier!
Ga naar willekeurig blog, klik hier.

Inhoud blog

	Magie
	Vertrek
	Waving but not drowning
	Ennui
	Septemberoogst

Zoeken in blog

Laatste commentaren

mooi (zeezicht)
op Magie

Hoewel... (Daedalus)
op Ennui

thanks (Marie)
op Vertrek

@ (Elise)
op Waving but not drowning

Resistance (Uit het land van ooit geweest)
op Waving but not drowning

Momenteel op reis in dit boek:

[A passage to India (E. M. Forster)]/The dying animal (Philip Roth)

Mexico

Zoals de meesten weten ben ik in 2003-2004 een jaartje in Mexico gaan wonen. Het was een fantastisch jaar, niet omdat het zo geweldig leuk was, dat was het zeker niet altijd, maar het was wel altijd geweldig: geweldig moeilijk, overweldigend, geweldig vreemd, geweldig mooi. Een jaar dat zodoende een diepe indruk heeft nagelaten. Ik wil hier graag wat fragmenten opnemen van mijn schrijfsels van toen. Misschien heeft iemand er wel wat aan... (wordt vervolgd)

Een poging om eens bij te houden welke (goede) films ik heb gezien:
Vicky Cristina Barcelona (Woody Allen) in Filmfestival 2008* Divizionz (Kampala-Oeganda) in Filmfestival 2008*Tapas (DVD)* Blindness (De stad der Blinden) in Kinepolis (nov 08)*Entre les Murs (Studioskoop, dec 08)*Elegy (Studioskoop, dec 08)*The Constant Gardener (DVD)*Loft (Kinepolis, jan 09)*Slumdog Millionaire (feb 09)

blogboek

02-11-2009

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Magie

Op een druilerige 1 november-zondag als vandaag zou een mens het liefst de hele dag onder de lakens vertoeven, met een kop warme chocolademelk in de buurt en de afstandsbediening van de DVD-speler binnen handbereik. Een goede reden om dat niet te doen, is een bezoek aan de fototentoonstelling van De Morgen-fotograaf Vanfleteren in het Wintercircus Mahy in Gent. Het is zijn acht euro zeker waard. Grote zwart-witportretten staren je aan of ontwijken je observerende blik, terwijl de kilte van het wintercircus aan je botten likt en de regen op het dak hier en daar binnensijpelt. De foto's hangen in een grote circel, rond wat ooit een circuspiste was. De sombere grijze muren en grote kale ruimte ademen de sfeer van vergane glorie in de meeste foto's (Dimitri Verhulst bij een raam in een typisch Vlaams oud zolderkamertje met half vergaan bloemetjesbehang, Simon Vinkenoogs ontblote en onooglijke torso dat over de poëzie van het menselijk lichaam niets verraadt, en de surrealist die blind aangekeken wordt door zijn stervende vrouw). In sommige foto's wordt het verval door tederheid omlijst, zoals op de voorbank van een auto ergens tussen de velden waar een oud geworden Jan Wolkers zijn arm liefdevol om zijn vrouw heeft geslagen. En hier en daar krijgen we beelden van jongere mannen en vrouwen voor het verval (een kwetsbare Roos Van Acker achter een beregend autoraampje, de naakte tijdloze nimfen van Zita Swoon in een bos). Het is leuk om de gezichten op de foto's te proberen thuisbrengen, om er namen op te kleven. Na het bezoek kan je de circuskilte wegspoelen in de chocoladebar om de hoek, maar niet op een druilerige 1 november, want dan is zelfs deze bar dicht. Het is de dag van de chrysanten: na het verval komt de dood, en dan de bloemen.

02-11-2009 om 13:34 geschreven door Elise

» Reageer (1)

27-10-2009

Vertrek

Na mijn afscheidsbrief aan de Vrienden van Weleer, die onwaarschijnlijk veel gelezen werd maar die - even veelbetekenend - slechts één reactie oogstte, is het tijd voor nog een vaarwelbrief. Morgenavond vieren we het vertrek van onze collega, het poëziemeisje.Wat een vreemde verwoording, alsof dat vertrek iets om te vieren is. Nee, wel integendeel. Maar het poëziemeisje heeft vooruit gedacht, en wat belangrijker is, ze heeft haar hart gevolgd. En dat is een mooie reden voor een feest.
Een jaar heb ik met het poëziemeisje samengewerkt. Wat gaat dat snel, een jaar. En wat is er veel gebeurd intussen. Een nieuwe woonst, een nieuw lief, nieuwe plannen, nieuwe littekens. Ik zal ze missen, het poëziemeisje. Wie zal nu de zure melkjes drinken, e-mails voorlezen, verloren lopen op Campus Schoonmeersen en ruzie maken met collega X? Met haar vertrek raakt ook de man-vrouwbalans in het microklimaat van ons kantoor uit evenwicht. Ik zal als enig meisje moeten opboksen tegen testosteron, machogedrag en mannenmoppen. Het zal misschien ook een voordeel blijken te zijn om voorlopig het enige vrouwelijke element in het team te zijn, maar voorlopig wacht ik dus nog even af. Het ga je goed, M. Kom zeker nog eens langs voor slechte koffie, slappe broodjes of vrijdags bier, en bedankt voor alles, dat ook.

27-10-2009 om 00:00 geschreven door Elise

» Reageer (1)

23-10-2009

Waving but not drowning

Beste Vrienden van Weleer,

Ik wil jullie al lang een afscheidsbrief schrijven, maar vond nooit genoeg woorden. Nu dus wel, nu jullie stilte oorverdovend is geworden. De echo's van de stemmen van vroeger en van de foute plaatjes waarop we gedanst hebben, doorkruisen soms de stilte. Ik proef nog de flessen cava en witte wijn die verjaardagsfeestjes tot gedenkwaardige gelegenheden omtoverden, en bedeesde bezoekers tot wilde strippers en enthousiaste poetsvrouwen. Ik zie de gekke bekken en de soms vermoeide gezichten van verhuiswagens, zwangerschap en gemis.

Beste Vrienden, ik had gehoopt op wat meer tederheid, een sprankel interesse, een vonk van medeleven. Misschien wist ik wel dat zelfs dat te veel hoop was, en ben ik blijven hopen tegen beter weten in. Maar nu is de naakte stilte in al te duidelijke tongen gaan spreken. En ik begrijp. Ik zie. En ik ga verder met mijn leven. Feesten jullie maar zonder mij, beste Vrienden. Ik zal er niet meer wakker van liggen, dat beloof ik jullie.

Het leven lacht me eindelijk weer toe. Het ziet er veelbelovend uit. Voorzichtig kijk ik reikhalzend vooruit. Als jullie me ooit hadden gebeld, dan had ik jullie dat verteld. En ook dat mijn huisje echt wel gezellig is, dat ik onlangs naar de kapper ben geweest, dat ik binnenkort weer ga reizen, en dat mijn nieuwe liefje een echte schat is. Dat hij me gelukkig maakt.

Het wordt tijd om een eind aan deze brief te schrijven. Meer heb ik niet te zeggen. Het ga jullie goed. Hef nog één keer het glas op wat was, une pour la route, en zwaai naar mij als onze wegen elkaar ooit toevallig nog eens kruisen. Ik zal zeker terugzwaaien.

Met vriendelijke groeten,

Elise

23-10-2009 om 12:28 geschreven door Elise

» Reageer (2)

Archief per maand

	11-2009
	10-2009
	09-2009
	06-2009
	05-2009
	04-2009
	03-2009
	02-2009
	01-2009
	12-2008
	11-2008
	10-2008
	09-2008
	08-2008
	07-2008
	06-2008
	05-2008
	04-2008
	03-2008
	02-2008
	01-2008
	12-2007
	11-2007
	10-2007
	09-2007
	08-2007

Mijn themablogs

	Voor de boeken- en taalfans!
	Mijn reisverhalen!

Gastenboek

Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek