Mijn_wandelavonturen
wandelnieuws


Dorien naamanimaties
Over mijzelf
Ik ben Vandevoorde Dorine, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Doortje.
Ik ben een vrouw en woon in Lauwe (België) en mijn beroep is weefselcontroleuse.
Ik ben geboren op 20/10/1963 en ben nu dus 55 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: sport in het algemeen.
Inhoud blog
  • Wandeling te St.Lievens-Houtem 19-05-2019
  • Wandeling te Heestert 01-05-2019
  • Wandeling te De Panne 19-04-2019
  • Wandeling te Moorsele 14-04-2019
  • Wandeling te Lauwe 12-04-2019
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    computer counters 003
    Foto
    Niene mijn kleinkind
    Foto
    Obe mijn kleinkind
    Foto
    Imme mijn kleinkind
    Foto
    Neeka mijn kleinkind
    Mijn favorieten 1
  • Willy & Brigitta
  • Wandelsport Vlaanderen
  • Patty & Freddy
  • 7mijl stappers
  • Jeroen & kristel
  • Didier Reynart
  • Freddy Lesage
  • Lionel
  • Dshoot



  • 19-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te St.Lievens-Houtem 19-05-2019
    30° Lentetocht;

    Vanmorgen besloot ik om te wandelen in St.Lievens-Houtem waar de wandelclub Land van Rhode een tocht hadden. Ben goed bevriend met de parcourbouwer van deze club. Toen ik vertrok vanmorgen regende het in Lauwe.
    Sint-Lievens-Houtem is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. De gemeente telt zo'n 10.000 inwoners, die Houtemnaars worden genoemd. Het is een landelijke gemeente, net buiten de Vlaamse Ruit en in de Denderstreek. De gemeente heeft het op één na grootste marktplein van Vlaanderen en de grootste traditionele herfstjaarmarkt in het land. Het gebied werd in 976 in twee verdeeld. Een gedeelte werd beheerd door de Sint-Baafsabdij van Gent, het ander behoorde tot het Land van Aalst, met eigen vierschaar. Het dorp had in de middeleeuwen een belangrijke bedevaart en jaarmarkt. Deze Sint-Lievensbedevaart werd gehouden op paasmaandag, en herdacht het overbrengen van de relieken van Sint-Lieven van het dorp naar de Sint-Baafsabdij. Onder keizer Karel V werd de bedevaart afgeschaft met de Carolijnse Concessie in 1540. De winterjaarmarkt, gehouden op Sint-Maarten, en de zomerjaarmarkt op Sint-Pieter werden echter wel behouden, zoals blijkt uit de verslagen van de baljuw van het Land van Aalst. In 2008 werd de winterjaarmarkt erkend als Vlaams niet-tastbaar cultureel erfgoed door minister Bert Anciaux. Sinds 2010 heeft de winterjaarmarkt een nog grotere erkenning gekregen. Samen met het Aalsterse carnaval en het Krakelingenfeest in Geraardsbergen werd de winterjaarmarkt door UNESCO erkend als uniek werelderfgoed.Bij de gemeentelijke fusies van 1977 werden aan Sint-Lievens-Houtem de gemeenten Bavegem, Letterhoutem, Vlierzele (met uitzondering van het gehucht Papegem) en Zonnegem toegevoegd. Er werd ook een klein deel van de gemeente Oombergen aangehecht, meer bepaald de gehuchten Espenhoek, Cotthem en Hoogveld.

    De start was vanuit het parochiecentrum Sint Michaël, en de wandelaars konden er kiezen een 7tal afstanden. Ik koos voor de 21km(werkelijke afstand:23km)


    Het traject die ik vandaag ging wandelen.

    De 14km en de 21km stappers gingen rechtstreeks naar de centrale rustpost te Oombergen, die we bereikten na 6.4km via de Espenhoek en de Uilenhoek. Ook een deel van het Cottembos kregen we te verwerken.

    Ook hier begon het te druppelen.

    We kregen ook enkele mooie vergezichten, jammer van het weer. 







    Hier zijn we op weg naar het Cottembos Het Cotthembos of Kottembos met de Oombergse bossen is een natuurgebied in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het bosgebied ligt op het grondgebied van de gemeentes Sint-Lievens-Houtem, Zottegem (deelgemeente Oombergen) en Herzele (deelgemeente Hillegem) in de valleien van de Klokfonteinbeek en de Cotthembeek. Het gebied wordt (deels) beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos (onder de naam 'Vallei van de Cotthembeek'). Het bos- en natuurgebied is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk.

    Rustig om door dit stukje natuur te wandelen.











    Na te hebben gerust in Oombergen, maakten de 3 langste afstanden hier een mooie lus van 7,1km richting Hillegem en Leeuwergem via de vallei van de Cottembeek.









    Stapten een tijdje langs de spoorweg.







    Na de 2° passage in Oombergen gaan alle afstanden vanaf de 14km gezamenlijk terug naar St.Lievens-Houtem over Kottem en het Houtembos.



    Ook het laatste gedeelte kregen we veel natuur.











    Hier gingen we het laatste stukje natuur in Het Cotthembos of Kottembos met de Oombergse bossen is een natuurgebied in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het bosgebied ligt op het grondgebied van de gemeentes Sint-Lievens-Houtem, Zottegem (deelgemeente Oombergen) en Herzele (deelgemeente Hillegem) in de valleien van de Klokfonteinbeek en de Cotthembeek. Het gebied wordt (deels) beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos (onder de naam 'Vallei van de Cotthembeek'). Het bos- en natuurgebied is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk.






    Na een stuk van 8km bereikten we uiteindelijk terug de startzaal. Heel veel afwisseling tijdens deze mooie wandeling. Jammer van het weer, toch waren er bijna 1700 wandelaars op de been.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    19-05-2019, 20:19 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    01-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Heestert 01-05-2019
    West-Vlaamse Wandelhappening:

    Vandaag gingen we wandelen in Groot-Zwevegem, nl in Heestert, waar de wandelclub De Waterhoekstappers er hun jaarlijkse Wandelhappening houden. Heestert, deelgemeente van Zwevegem, aan de voet van de Vlaamse Ardennen. Veel landelijke wegen en veldwegels en unieke vergezichten.
    Heestert is een dorp in het zuiden van de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Zwevegem. Heestert heeft een oppervlakte van 13,08 km². Het landschap is heuvelachtig; het hoogste punt van Heestert bevindt zich met 65 meter op de Keiberg vlak aan het kanaal Bossuit-Kortrijk. Er is nog landbouwaanwezig in de vorm van akkerbouw maar Heestert ontwikkelt zich meer en meer tot woondorp. Heestert werd in 1048 voor het eerst vermeld als (villa dicta) Hertrudis. Het dorp dankt zijn naam aan een adellijke dame Ertrudis die zich hier in de 11e eeuw kwam vestigen en er een kasteel liet bouwen. Het grondgebied van Heestert behoorde aanvankelijk onder de kasselrij Kortrijk; bij de afscheuring van de kasselrij Oudenaarde in de 14e eeuw bleef Heestert voor een derde onder Kortrijk en voor twee derde onder Oudenaarde. De dorpsheerlijkheid werd bestuurd vanuit Oudenaarde en de heerschappij over Heestert ging in de loop der eeuwen over in handen van verscheidene families. Bij de vorming van de gemeenten in 1795 werd Heestert een zelfstandige gemeente. In 1977 werd de gemeente opgeheven en bij Zwevegem gevoegd.

    De start was vanuit de zaal Malpertus. Alle afstanden gingen langs het kerkplein van de OLV Tenhemelopnemingkerk. In 1500 stond hier reeds een kerk, de huidige is gebouw in 1771. In de nabijheid van de kerk ligt het Heestert Military Cemetry, 127 Britse en 57 Duitse soldaten liggen hier begraven. Voetwegen brengen de wandelaars in de Raaptorfstraat en een graswegel op een oude spoorwegbedding 85 de trimaarzate. De naam Trimaarzate herinnert aan de trimaars of 'Franschmans', de Vlaamse seizoens-en grensarbeiders die in Noord Frankrijk en in het Henegouwse kolenbekken gingen werken. Hier gaan de stappers samen met de langste afstand de Raaptorf en Okkerdries verkennen. In de gemeente Moen stap men voorbij de omwalde hoeve " goed te Mouden" en zijn 17°eeuws poortgebouw om dan weldra te rusten in zaal den Tap na een kleine 5km. Na deze stappen we verder over het kanaal en komen we zo voorbij de 27ha grote site van IMOG. Een aaneenschakeling van gras-,veld-en verkeersluwe wegen kunnen we genieten van het vlakke Scheldelandschap en een oplopende grintweg breng de wandelaar aan de 2° rust in St. Denijs.
     




    Het parcours die we gingen stappen.

    Was in het begin nog een beetje mistig, maar de temperaturen vielen best mee.

    Mooie vergezichten

    Heel veel afwisseling.

    De omwalde hoeve "Goed te Mouden"

    Aangekomen aan de zaal Tap in Moen.

    Daarna stapten we richting St.Denijs via vele wegeltjes









    Hele mooie uitzichten





    Na de 2°rust in St.Denijs stapten we verder en gingen terug richting Moen. Langs verschillende tegelpaden kan de wandelaar nu het wandelnetwerk "Land van Mortagne en de streek bewonderen.



    Een echt wandelparadijs in het 13ha groot Mortagnebos, stappen we samen met de frootste afstand langs de Achterhoek en Broekenhoek terug naar Moen.

    Hier zijn we in het Mortagne bos aangekomen







    Hier zijn we bij de ingang van het domein Het Mortagnebos is een relatief jong bos en een mooi voorbeeld van een geslaagde bebossing van voormalige landbouwpercelen. Heel wat verschillende boomsoorten werden toen aangeplant zoals es, wilg, zomereik, Amerikaanse eik, beuk en populier. Ook tal van dieren vonden al hun weg naar het Mortagnebos. Vos, bunzing, hermelijn en wezel laten zich af en toe zien. Talloze vogelsoorten vinden in het Mortagnebos een geschikt plekje. Het bos bestaat uit 13 ha verschillende grote percelen aanplantingen. Ongeveer midden het bos is er een speel en ligweide. Het domein is vrij toegankelijk voor het publiek.











    Nog enkele mooie zichten. Met de 8km stappers komen we voorbij één van de vele kapelletjes langs de weg.



    Via de Outrijvestraat komen we aan de oude spoorwegbedding van de lijn 83 Kortrijk-Avelgem. Op 20 maart 1960 werd het spoorverkeer opgegeven, nu is het een ideaal wandel-en fietspad.

    Langs een doorsteek door de wijk "De Vlaminck" komen we terug aan de startzaal.

    Het was een hele aangename wandeling.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    01-05-2019, 00:00 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    19-04-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te De Panne 19-04-2019
    De kust wandelt:

    Vandaag gingen we een wandeling maken aan de kust, het beloofde een zonnige dag te worden net voor het Paasweekend. We vertrokken vroeg in de morgen richting De Panne, waar de wandeling plaats vond. De startzaal was In de Boare, met veel GRATIS parking, wat niet overal kan gezegd worden.
    De Panne (Frans: La Panne) is een badplaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De gemeente telt ruim 11.000 inwoners. De Panne is de meest westelijke plaats van België en de meest zuidelijke badplaats aan de Belgische Kust. Deze grenst op zijn beurt aan de meest noordelijke plaats van Frankrijk, namelijk Bray-Dunes. De naam is afkomstig van het woord duinpan. Een pan of panne is een komvormige diepte in de duinen. In het gebied van Adinkerke was al bewoning aanwezig in de 5e eeuw voor Christus en ook in de Romeinse en Frankische tijd woonden er mensen die aan landbouw, veeteelt en visserij deden. De naam van het dorp Adinkerke vindt men vanaf de 12e eeuw terug. De Panne ontstond echter pas rond 1782, tijdens Oostenrijks bewind. Keizer Jozef II wilde de kustvisserij stimuleren, hierdoor werd door vooraanstaande burgers uit Veurne een nederzetting opgericht dat men Sint-Jozefsdorp noemde, later Kerckepanne. Het was gelegen tussen de duinen en de zee. Het kleine gehuchtje werd in 1789 een parochie van Adinkerke en werd administratief in 1799 bij de gemeente Adinkerke gevoegd. In de duinen van dit gehucht zette Leopold I, de eerste Koning der Belgen voet op Belgische bodem. Rond 1830 erfde grootgrondbezitter Pieter Bortier ongeveer 650 ha duingrond in De Panne. Hij opende er in 1831 het eerste primitieve "Pavillon des Bains", een ontmoetingsplaats voor Engelse en Veurnse beau monde. Jaren later bouwde hij er een eigen zomervilla. Hij leverde grote inspanningen om het kleine, wat verarmde, vissersdorpje te verbeteren. De Panne had dan wel geen haven, maar had rond 1900 toch de op een na grootste vissersvloot van de Vlaamse Kust, na Oostende. Wegens het ontbreken van een haven moesten de boten met platte bodem, de "panneschuiten", telkens op het strand worden getrokken. In het begin van de 20e eeuw was er een project om een haven aan te leggen, maar dit kwam er uiteindelijk niet, en de vissers verdwenen geleidelijk uit De Panne. Van een vissersdorp werd De Panne echter meer en meer een toeristische badplaats vanaf de tweede helft van de 19e eeuw. Hierdoor werd De Panne groter dan het oorspronkelijke Adinkerke. Op 5 februari 1870 was de spoorlijn De Panne - Duinkerke in gebruik genomen. Rond die tijd kwam er in de buurt van het Pavillon des Bains een eerste kursaal, enkele paviljoenen en de eerste pensions en hotels. De Panne werd kort voor 1900 grotendeels uitgebouwd naar ontwerp van architect Albert Dumont. Van de specifieke cottage-architectuur die hij hierbij hanteerde bleef o.a. de Dumontwijk goed bewaard. Op de zeedijk werden aaneengesloten villa's in pittoreske stijl gebouwd. Het gehucht De Panne werd op 24 juli 1911 officieel van Adinkerke afgesplitst en werd een zelfstandige gemeente. Bij de gemeentelijke fusies in 1977 werden beide gemeenten weer samengevoegd. Ditmaal werd echter Adinkerke als kleinste dorp een deel van de nieuwe fusiegemeente De Panne. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vestigde de Belgische regering zich in het Franse Le Havre, nadat ook Antwerpen zich overgaf aan het Duitse leger. Koning Albert I en koningin Elisabeth betrokken echter wel een villa in De Panne om van daaruit het Belgisch leger te leiden. De komst van het massatoerisme, vanaf de jaren 50, bracht grote veranderingen teweeg. De kustvilla's ruimden plaats voor hogere appartementsblokken. Vooral op de zeedijk is, op enkele villa's na, niets meer overgebleven van de oorspronkelijke bebouwing.

    De wandelaars konden uit een 4tal lussen kiezen; er kon gewandeld worden door de natuurgebieden, door de duinen en in de stad. Wij begonnen met de rode lus en die bracht ons via enkele autoluwe straatjes naar de duinen. Deze lus was een kleine 9km lang en was best pittig.

















































    Toen we terug in de startzaal aankwamen , dronken we iets en wat later begonnen we aan de blauwe lus. Deze lus deed de bossen aan. Ondertussen was de temperatuur wat aan het stijgen en we konden al wat schaduw verdragen.







    Hier zullen we het natuurdomein betreden.Oosthoekduinen is een natuurgebied in de West-Vlaamse gemeente De Panne. Het 80 ha grote gebied wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. Doordat de duinen wat ouder zijn is het gebied licht ontkalkt en daardoor komt het duinroosje er veel voor. Ook muurpeper en kandelaartje zijn er te vinden, evenals duinsterretjesmos en diverse korstmossoorten. Ook is er duinstruweel. Van de vogels kunnen worden genoemd: nachtegaal, grasmus, zwartkop en fitis. In poelen leeft de kamsalamander. Van de insecten vindt men de kleine parelmoervlinder en de blauwvleugelsprinkhaan. Bijzonder van dit gebied is de overgang van duin- naar poldergebied. Hier zijn diverse soorten iepen aangeplant. Hier komt ijzerrijk kwelwater aan de oppervlakte, en er komen bloemrijke graslanden voor. In de nabijheid van het gebied ligt het Bezoekerscentrum De Duinpanne en in het gebied zijn wandelingen uitgezet. In het westen sluit het gebied aan op het Calmeynbos, in het noorden op Houtsaegerduinen en het Kerkepannebos.




























    Nog een 100tal meter te gaan en we zijn terug aan de startzaal. Heel aangename en rustige wandeling.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    19-04-2019, 00:00 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    14-04-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Moorsele 14-04-2019
    Stekseltocht:

    Vandaag terug een wandeling dicht bij huis. De wandelclub uit Moorsele organiseerde er hun Wisselbekertocht de Stekseltocht. De start was vanuit het OC  De Stekke.
    Moorsele is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Moorsele is, net zoals buurgemeente Gullegem, sinds 1977 een deelgemeente van Wevelgem. De naam Moorsele is afkomstig van Mortsella, wat een samenvoeging is van het Frankische sella en het Keltische mort of maret. Het eerste deel, mort, betekent hoog, terwijl sella Frankisch is voor een hut. Met de naam werd dus een hooggelegen verzameling van hutten en andere gebouwen bedoeld. (Uit: Van parochie Mortsella tot deelgemeente Moorsele) De oudste vermedeling Mortsella dateert van 1046 en is daarmee de oudste datering van de drie deelgemeentes. Lambertus van Vijve schonk een bunder grond in Mortsella aan het altaar van de Heilige Bertulfus van Harelbeke voor de zielelafing van zijn overleden broer. Zeker is wel dat er reeds intensieve bewoning was ten tijde van Romeinen en Kelten. Getuigen daarvan zijn opgegraven Romeins puin en resten van de Heirweg (thans zichtbaar in de straatnaam Heerweg). Wegens huwelijkspolitiek door de jaren heen kwam Moorsele in handen van verschillende families (Vander Gracht, Liedekerke, de Beer, de Lens). Van de familie de Lens houden we het wapenschild over. Het gevierendeeld schild met goud en zwart werd na de Tweede Wereldoorlog in gebruik genomen als wapenschild voor Moorsele. Tijdens de 18e eeuw steeg het aandeel van de huisnijverheid sterk. Velen bezaten een enkel weefgetouw. Eén van deze eenvoudige thuiswevers was Joseph Cornillie die in enkele decennia schatrijk werd door het opkopen van het werk van thuiswevers. Hij liet het klein kasteel bouwen naast het rustoord, kocht hofstede na hofstede op en uiteindelijk ook het Kasteel van Moorsele. Bekendst is zijn kleindochter en rentenierster Marie Cornillie. Tegen het einde van de 18e eeuw had Moorsele een groter bevolkingsaantal dan bijvoorbeeld Gullegem of Wevelgem. Tijdens de 19e eeuw kwam daar verandering in. De bloeiperiode van het vlas zorgde in Gullegem en Wevelgem voor bevolkingsaangroei, terwijl in Moorsele alles bij het oude bleef. In 1910 bijvoorbeeld was ruim een vijfde van de werkende bevolking nog thuiswever. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd tussen de Ieperstraat en de Wittemolenstraat een Duits vliegveld aangelegd dat na intensief gebruik tijdens de oorlog, erna volledig verdween. In 1936 werd het huidige vliegveld langs de Ledegemstraat aangelegd dat na de bezetting gedurende de Tweede Wereldoorlog opnieuw in handen van het Ministerie van Defensie is. Na de Tweede Wereldoorlog was het wachten tot opbloei met burgemeester Gilbert Flamez om werkgelegenheid te zien ontstaan met de aanleg van de industriezone Gullegem-Moorsele in de jaren zestig. (Uit: Wiblinga - varia) De Moorselenaren worden ook Stekselgaten genoemd. Deze naam is afkomstig van de Stekselpap, een pap van gezuurd deeg dat door thuiswevers gebruikt werd om garen in de pappen. De thuiswevers veegden hun handen geregeld af aan hun achterwerk of gat dat blonk van de stekselpap, vandaar "stekselgaten". Na het inschrijven en een kop koffie te hebben gedronken begonnen we aan onze tocht van 27km. Deze tocht bracht ons via enkele trage wegen over het Moorseelse grondgebied richting Ledegem waar we onze eerste rustpost hadden. Daar maakten de 20 en 27km stappers een lus van 6.6km. Na deze 2° doortocht gingen ze op zoek via landelijke wegen naar de volgende rustpost. Daarna stapten de wandelaars terug naar het OC via enkele trage - en landelijke wegen.


    De Sint Martinus kerk. Laatgotische hallenkerk uit de late 15de of vroege 16de eeuw, Beschermd bouwkundig erfgoed

    Zichtbare rijmplekjes.



    Dit was de temperatuur toen we vertrokken rond 8uur deze morgen.

















    Parcoursmeester stond ons op te wachten.





    Op weg naar onze 1° controlepost.




















    Hier zijn we aan een bunker aangekomen. De Ledegemse Pillbox is een oorlogsrelict uit 1916. Je kan de bunker bezoeken waar vroeger Duitse soldaten verbleven. De commandobunker had twee rustkamers en een voorraad- en munitiekamer. Er was plaats om een 20-tal soldaten te herbergen. De bunker werd gebruikt tijdens luchtaanvallen of wanneer de Britse troepen uitrukten.



    Op weg naar de laatste rustpost.

    Aangekomen aan onze laatste stop.

    Nu zijn we op de terugweg naar het OC.








    Het was een rustige tocht, jammer dat het weer niet al te branderig was. Een koude wind was de grote spelbreker.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    14-04-2019, 18:52 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    12-04-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Lauwe 12-04-2019
    Leietocht:

    Vandaag een wandeling in eigen gemeente, dus geen verre verplaatsing. De start was vanuit de gemeenteschool de Wonderwijzer. De wandelaars konden uit een 4-tal afstanden kiezen. Wegens tijdgebrek besloot ik de 14km te volgen. De aanzet van de wandeling kon een heel stuk beter,dan wat we kregen. We stapten via enkele rustige wegen richting de Leie naar de buren uit Wevelgem. We volgden een tijdje de rivier tot een pad ons naar de centrale rustpost bracht in Wevelgem. na de rust gingen we door de groene long van Wevelgem naar het einde van deze wandeling.




    Het parcours die ik volgde.



    We bereikten uiteindelijk de Leie , nadat we door enkele wijken hadden gewandeld.



    Zicht op Lauwe aan de Leie

    Via een onverhard pad die we volgden tot aan de rustpost.





    Hier zien we al de Kerk van St Theresia in Wevelgem.



    Laatste pad alvorens men de rust bereikte.

    Na de rust stapten we richting groene long van Wevelgem.








    Onverharde en verharde wegen wisselden elkaar af.











    Laatste stukje onverhard.


    Terug aangekomen aan de startzaal. Jammer dat het begin van deze wandeling heel eentonig was.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    12-04-2019, 22:00 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    06-04-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Burst 06-04-2019
    Bursitiatocht:

    We reden naar Burst om er een wandeling van de wandelclub Land van Rhode te maken.
    Burst is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Erpe-Mere. Burst heeft 2968 inwoners (1 januari 2003) en de oppervlakte van de deelgemeente is 3,83 km². Burst ligt in de Denderstreek aan de Molenbeek en wordt omringd door Bambrugge, Aaigem, Ressegem (deelgemeente Herzele), Borsbeke (deelgemeente Herzele), Vlierzele (deelgemeente Sint-Lievens-Houtem) en Zonnegem (deelgemeente Sint-Lievens-Houtem). Aan Burstenaren gaf men de bijnaam "De Stro-zekers" (stroeizjikers).
    De naam van Burst werd voor het eerst gevonden in een oorkonde van de Sint-Pietersabdij in Gent. In dit document uit 1042 werd vermeld dat het dorp Burste gelegen lag aan een gelijknamige rivier, de Bursitia juxta fluviolum Burste. Pas een eeuw later, in 1151, werd Burst voor het eerst onder de huidige naam genoemd. Daarnaast werd het dorp in de daaropvolgende decennia als Borst, Bost en Bust in enkele documenten genoemd. In 1846 telde het dorp 125 boerderijen, waaronder enkele grote. Toentertijd waren er in het dorp onder andere een korenwindmolen, drie brouwerijen en drie stokerijen. Rond het begin van de 19de eeuw telde het dorp 304 inwoners, aan het begin van de 20ste eeuw was dit aantal gestegen tot 963.

    De start was vanuit het parochiaal centrum St Martinus. Na de start komen de wandelaars in een mooie glooiende omgeving terecht. Men wandelde langs prachtige dreven, met mooie vergezichten. Er was heel veel afwisseling tot aan de rustpost in Aaigem. Hier maakte de 2 grootste afstanden een prachtig lus van 8km, met bijna uitsluitend onverharde wegen. Hetzelfde beeld na de 2° doortocht in Aaigem.Het was heerlijk wandelen in deze mooie omgeving. De parcoursbouwer Etienne had terug zijn best gedaan. Een dikke proficiat. Geniet even mee van de sfeerbeelden.


    Het parcours dat ik deed











    Heel veel onverharde paden tot aan de rustpost





    Enkele bomen stonden al mooi in bloei.












    Kerk van Aaigem. Aaigem is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Erpe-Mere. Aaigem heeft 2116 inwoners (1 januari 2003) en de oppervlakte van de deelgemeente is 7,32 km². Tot 1976 was Aaigem een zelfstandige gemeente. Aaigem ligt aan de noordrand van een heuvelachtig gebied, de Vlaamse Ardennen en in de Denderstreek. Het dorp ligt op de noordelijke helling van de vallei van de Molenbeek-Ter Erpenbeek, die net ten zuiden van het dorpscentrum loopt en door de lage, natte gronden weinig bebouwing kent. De dorpskern van Aaigem ligt op ongeveer 53 m boven zeeniveau, de Molenbeek die in het dal loopt ligt op ongeveer 30 m. Het hoogste punt van Aaigem bevindt zich in Opaaigem. De top is ongeveer 78m boven zeeniveau hoog, en is tevens het hoogste punt van de hele fusiegemeente Erpe-Mere. Het laagste punt vindt men onderaan de Gotegemberg vlak aan de Molenbeek met 27 meter. Het maximale hoogte-interval bedraagt 50 meter. In Aaigem en Heldergem (gemeente Haaltert) bevindt zich een natuurgebied Den Dotter, het gebied is heuvelachtig en wordt daardoor vaak bezocht door mountainbikers en wandelaars.

    Aangekomen aan de rustpost.

    Ook d"e lus die ik deed was heel mooi, bijna uitsluitend onverhard.

















    Op de terugweg naar de startzaal werden de wandelaars met nog enkele mooie paden en vergezichten getrakteerd.

    Af en toe een hindernis ontwijken








    Nog een laatste stukje onverhard alvorens men de startzaal bereikt. Dit was een hele mooie tocht. De parcoursmeester Etienne heeft het terug gedaan. Een dikke proficiat.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    06-04-2019, 00:00 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    31-03-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Hertsberge 31-03-2019
    26°Rondeputtocht:

    West-Vlaanderen boven, ging wandelen naar Hertsberge.
    Hertsberge is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Oostkamp. In Hertsberge is het vroegere dorpsbeeld bewaard gebleven. Men vindt er nog steeds de kapel, het klooster, de katholieke school en de kerk naast elkaar. De gemeenteschool ligt iets afgelegener. Het ooit bosrijke gebied heeft in de loop der jaren plaats gemaakt voor een woonpark met luxueuze woningen. Hertsberge (vroeger ook "Hertsbergam", "Hertesberge") is een samentrekking van het Germaanse woord "Hirutas" (hert) en "berga" (berg). Door de wet van 17 december 1919 kwam de gemeente Hertsberge tot stand. Daarvoor werden delen van de gemeenten Ruddervoorde, Oostkamp en Waardamme samengevoegd. Maar de geschiedenis van Hertsberge reikt veel verder. In de heerlijkheid Hertsberge lag een proosdij van reguliere kanunniken, afhankelijk van de abdij Sint-Calixtus in Cysoing (Noord-Frankrijk). De proosdij werd afgeschaft tijdens de Franse Revolutie. Van deze middeleeuwse plek is vandaag nog enkel de laat-gotische kapel, geïntegreerd in het negentiende-eeuwse kasteel Rapaert de Grass. De proosdij was gelegen waar nu het kasteel van Hertsberge staat. De oude kapel, oorspronkelijk uit 1551, herinnert nog aan de plaats waar de Sint-Gertrudiskapel sedert 1149 stond. Diederik en Filips van de Elzas zouden schenkingen gedaan hebben ten gunste van de kapel. Aanvankelijk vormde Hertsberge samen met Gottem één heerlijkheid.

    De startlocatie was; Zaal 't Bulscampvelt. de wandelaars konden kiezen ui een 3tal afstanden. Bij inschrijving kreeg men een bonnetje voor gratis koffie of fris.
    De wandeling ging door de uitgestrekte bossen van domein Lippensgoed, Bulskampveld en de bossen van Hertsberge.We kregen een groene wandeling.








    De Sint-Jan Evangelist kerk van Hertsberge

    Na enkele trage wegen kwamen in het Lippensgoed domein aan.



    Lippensgoed-Bulskampveld is een 232 ha groot provinciaal groengebied in de Belgische gemeente Beernem. Het domein sluit aan bij een 280 ha groot natuurgebied met de Vagevuurbossen in beheer van het Vlaams Gewest.[1] Het domein bestaat uit restanten van het oorspronkelijke Bulskampveld, bestaande uit een heidegebied, akkers, loofbossen, naaldbossen en weiden. Het bevat onder andere een neogotisch kasteel met park en uitgebreide kruidentuin (ongeveer 400 soorten), een domeinhoeve en een vogelopvangcentrum. Circa 27 hectare bos, heide en weiden aan de Bornebeek worden als natuurreservaat beheerd door Natuurpunt. Dit natuurgebied wordt soms ook Heideveld-Bornebeek genoemd. Het provinciaal domein is samen met omliggende gebieden (zoals de vagevuurbossen) verweven in een wandelnetwerk.



    Het grootste gedeelte van de wandeling ging door dit mooie domein.

































    Het was een rustige mooie wandeling. De mensen hebben veel natuur gekregen.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    31-03-2019, 18:20 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    24-03-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Wortegem 24-03-2019
    Zeeltrekkerstocht:

    Na gisteren te hebben gewandeld in de Provincie Namen, was het nu wat dichter bij huis. We reden naar Wortegem.
    Wortegem is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Wortegem-Petegem. In Wortegem bevindt zich het gemeentehuis van de fusiegemeente. Uit de 10e eeuw dateert reeds de benaming Wattringim. Het stamwoord zou een gemeen naamwoord geweest zijn, hetzij het Angel-Saksische "Wroet" - plant, hetzij het Middelnederlands "wrat" of "wort", woorden die betekenen zwelling, wrat of puist. Het zou hier dus kunnen gaan om een grond met heuveltjes of glooiingen. Het dorp maakte deel uit van de kasselrij Oudenaarde en behoorde op het eind van de 17de eeuw toe aan de familie van Spiere, baronnen van Mooreghem.

    Wortegem-Petegem vormt de meest westelijke grens van de Vlaamse Ardennen. De hoge heuvelkam waarop Wortegem is gelegen, snijdt het interfluvium van Schelde en Leie doormidden. De vijf deelgemeenten Elsegem, Moregem, Ooike, Petegem en Wortegem vormen samen één uitgestrekt plattelandsgebied. De Scheldedorpen Elsegem en Petegem zijn gelegen langs oude Scheldemeanders. Een gemeente vol golvende, vruchtbare kouters waar ooit enkele honderden boerenfamilies leefden. De komst van een paar bouwbedrijven heeft die landelijkheid niet echt aangetast. Met zijn landelijk karakter is Wortegem-Petegem een ideale gemeente voor prachtige wandel–, fiets– en autoroutes. Een bezoek aan het gemeentelijk domein de Ghellinck, een oase van rust, is een ideale ontspanning voor jong en oud.

    De start was vanuit de Polyvalente zaal Gemeentehuis en de wandelaars konden kiezen uit 4 afstanden. Ik koos voor de grootste afstand. Het beloofde goed weer te zijn, dus de verwachtingen waren goed voor de wandelaars en de organisatie. Geniet even mee van enkele sfeerbeelden.































    <














































    Een hele mooie tocht met veel afwisseling. Er waren meer dan 2500 wandelaars.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    24-03-2019, 00:00 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    23-03-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Evrhailles 23-03-2019
    36° Marche de Poilvache;

    Vandaag ging het richting Wallonië, nl naar Evrehailles. Évrehailles is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Yvoir. Évrehailles ligt in de provincie Namen.De start was vanuit de zaal Victorieuse en de wandelaars konden kiezen uit een 5tal afstanden. wij kozen voor de 21km, daar wij gebonden waren aan de tijd. We waren  met de club naar daar gereden.

    Parcours met heel veel variatie, onverharde paden en bos, mooie vergezichten op de Maasvallei en de rivier de Bocq.



    De startzaal

    met enkele clubleden begonnen we aan ons traject van 21km.



    Eventjes poseren voor de lens



    Op weg naar de eerste rustpost



    Hier zijn we dan aangekomen op onze eerste bestemming.





    Zicht op de rivier De Bocq





    Veel variatie onderweg






    Af en toe een licht klimmetje

    Mooie boom in zijn lentepracht









    Bijna vier op een rij

    Zicht op Profondeville vanaf het platform waar men aan Paragliding doe

    prachtig uitzicht





    terug de natuur in




    Nog wat napraten over de mooie tocht.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    23-03-2019, 00:00 geschreven door jipie  
    Reacties (0)
    26-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling te Wervik 26-02-2018
    Krokustocht:

    Vandaag was er een wandeling in Wervik. De plaatselijke wandelclub WSV Wervik organiseerde er hun Krokustocht in het OC Oosthove. Het beloofde terug een hele mooie dag te worden.
    Wervik is een stad in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De stad ligt langs de Leie, die er de grens met Frankrijk vormt. Aan de overzijde van de Leie ligt de Franse gemeente Zuid-Wervik (Wervicq-Sud). De stad heeft een oppervlakte van 4361 ha en meer dan 18.000 inwoners. Wervik is een van de oudste steden in België. de wandelaars konden kiezen uit 4 lussen, drie grote en een kleine lus. Na iets te hebben gedronken begon ik aan lus1.



    parcours lus 1







    Mooie beelden met het opkomen van de zon.

    Ook hier en daar wat mistbanken.













    We kregen veel mooie vergezichten te zien.




















    We volgden nu een tijdje het jaagpad langs de Leie.

    Zicht op Wervik.



    Bijna aan de startzaal.

    Hier begonnen we aan de tweede lus, die ging richting Wervicq Sud.

    We waren hier op Frans grondgebied.

    De Leie als natuurlijke grens tussen Wervik en Wervicq-Sud








    Terug zicht op Wervik.

    Hier de nieuwe brug tussen Wervik en Wervicq-Sud

    Het Marktplein van Wervicq-Sud

    Hier gaan we naar het domein de Balokken.



    Infobord: Het 36 hectare grote recreatie-domein De Balokken vormt de ideale plaats om te onthaasten. Het zit tussen de nieuwe en de oude Leie geklemd. Het ontstond bij de rechttrekking van een Leiemeander begin de jaren 1990, toen de rivier voor grotere schepen bevaarbaar werd gemaakt. De Balokken is een jong park in volle ontwikkeling waar je van een bijzondere rijke fauna en flora kunt genieten. Graslanden, loofbomen en een rietveld, gecombineerd met wandelpaden en zithoekjes, maken van het eiland een charmante plek om even tot rust te komen. In de moeraszone (4,5 hectare) met houten vlonderpad waan je je in een groot natuurgebied, ver weg van de stad maar toch dichtbij. Zeldzame diersoorten als de kamsalamander vonden er al hun onderkomen, een bewijs dat de natuur hier volop haar gang kan gaan.In 2014 kon de parkbeheerder - het Vlaamse Agentschap voor Natuur en Bos - de resterende gronden op het eiland verwerven, waardoor het park kon groeien tot ruim 30 hectare, met onder meer een nieuwe hondenspeelweide, een picknickzone, een kinderspeelbos en een kunstzinnige vogelobservatiehut die je een unieke blik geeft op de afgesloten Leiemeersen.

    Even genieten van de stilte en het mooie weer.



    Hier gaan we door het stads kerkhof.

    De Briekemolen , ook wel Stenen Molen genoemd, is een windmolen in de Belgische stad Wervik. De Briekenmolen staat in de Koestraat, straat die vroeger Briquemolenstraat werd genoemd naar de molen. Het aanleggen van de verbindingsweg tussen Komen en Wervik lag aan de basis van de naamvorming van de molen. Na vele verschillende eigenaars te hebben gekend, is de molen sinds 1979 eigendom van stad Wervik. Naast de Briekenmolen staat in Wervik ook nog de Kruisekemolen.Door een gebrek aan overleveringen valt de geschiedenis van de Briekenmolen moeilijk te reconstrueren. De molen zou in 1783 door de familie Van Elslande gebouwd zijn, hoewel er pas in 1805 sprake was van de molen. In 1800 stond de molen nog niet op een Franse militaire kaart. In 1805 leverde de molen de eerste olie aan de Sint-Medarduskerk. In 1844 werd de oliemolen omgevormd naar een olie- en graanmolen. De molen heeft twee koppels pletstenen, drie koppels maalstenen en een haverpletter. De molen is in zijn geschiedenis gebruikt voor verschillende functies, zoals voor het aandrijven van vlasbrekers, zaagmachine of slijpstenen. De molen bleef in gebruik tot de Tweede Wereldoorlog. In 1946 vertrok de laatste molenaar. De molen werd het jaar erop, op 10 december 1947, beschermd als monument[1]. De bijgebouwen zijn niet beschermd; zij dateren dan ook van een recentere datum. De brouwerij van Stasegem kocht alles in 1965 op om er een restaurant-dancing in te vestigen. In 1979 werd het geheel opgekocht door de stad Wervik. Er werd een ondergrondse stelling gemaakt. Dit zorgt ervoor dat de bezoekers ook onder de molen door kunnen lopen. Door de verloedering van de gebouwen waren er restauratiewerken nodig. Het duurde tot januari 1987 voordat de restauratie kon beginnen. De molen is thans functioneel gerestaureerd. In de bijgebouwen ervan is het Tabaksmuseum ondergebracht. Deze gebouwen werden pas opgetrokken in 1864.


    Nog een kleine km te gaan en mijn wandeling zit erop voor vandaag. Het was een aangename en rustige wandeling. Er waren meer dan 1400 wandelaars op de been.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    26-02-2019, 21:09 geschreven door jipie  
    Reacties (2)
    Goeie dag vanwege jp

    Over mijzelf
    Ik ben Vanden Broucke Jean Pierre, en gebruik soms ook wel de schuilnaam jipie.
    Ik ben een man en woon in Lauwe (België) en mijn beroep is bruggepensioneerd.
    Ik ben geboren op 21/12/1954 en ben nu dus 64 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Wandelen, fotografie en genieten van de natuur.
    Archief per week
  • 13/05-19/05 2019
  • 29/04-05/05 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 08/04-14/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !














    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!