425 Mob Cie van Heutsz 't Harde.

Foto

Foto

De 425 is nu ook op Hyves, zie: Http://de425comvanheutsz.hyves.nl

Bent u diensplichtig militair geweest bij 't regiment van Heutsz, kijk dan even op www.ouwstomp.nl






E-mail mij

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


Gastenboek
  • dhr
  • nieuwe site
  • soldaat
  • 425 85-6
  • kuko

    Druk op onderstaande knop en laat een berichtje achter in mijn gastenboek. KOM wees niet verlegen, gewoon doen!


    Dropbox

    Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.


    Over mijzelf
    Ik ben Pieke van der Schaaf
    Ik ben een man en woon in (Fryslân) en mijn beroep is .
    Ik ben geboren op 30/08/1946 en ben nu dus 68 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: .
    In 1966 werd ik opgeroepen voor mijn dienstplicht, lichting 66-6.

    Archief per jaar
  • 2007
  • 2006

    Inhoud blog
  • Excertiepeleton
  • Tamboerkorps van Van Heutsz.
  • Algemene informatie stichting.
  • Foto's van het 2e peleton 1988
  • Enkele fotos van 74-6
  • Vitor Concalves zoekt zijn maten van 74-6.
  • Lichting 63-2 't Harde.
  • Wie kent Wie.
  • Wie kent Wie IIII
  • Wie kent Wie III
  • Hans van Eijk zoekt oude dienstmaten '63-'64. Wie kent wie I
  • Wie kent Wie II.
  • Titel: 425 C.v.Heutsz 't Harde ouwe stomp van 63-5
  • Opsporing verzocht van De Lichting 66-6 van de 425 C.v.H.
  • De Ouwe Stomp 66-6 425 Mob. Comp. van heutsz.
  • Wat foto's van de OUWE STOMP met de drie zessen.
  • De 1 tonner oftewel de DAF YA-126.
  • WILLY'S mb M38A-1 NEKAF JEEP
  • De NEKAF M38A-1.
  • De FN - FAL.
  • Het verhaal achter de FN-MAG.
  • Lancering van een Honest John.
  • De Honest John.
  • Nogmaals een Honest John.
  • The Honest John
  • De19e Afd. Veldartillerie uit 't Harde.
  • Het 23 kl(us) Det 't Harde
  • Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
  • De 23e U.S. Army Field Artillery Detachment.
  • "t Harde. de Site - Mit. Post.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • De voormalige Site.
  • MMC {SAS Doornspijk} 't Harde.
  • Het grondplan van de voormalige SAS Doornspijk te 't Harde.
  • De aanval die gelukkig nooit kwam.
  • De Klewang en Van Heutsz.
  • WIE O WIE KENT DEZE SERGEANT-MAJOOR ?
  • De van Heutszer!
  • De Kemphaan
  • Dienstwapen van VAn Heutsz
  • Schildje 425 C.v.Heutsz
  • 425 Compagnie van Heutsz.
  • Doelstelling.
  • Van Heutsz op Hyves.nl.
  • Het dienstverleden.
  • WAARSCHUWING!!
  • 60 Jaar Reünie van Van heutsz.
  • Van Heutsz Mars.
  • KOVOM
  • AANVULLINGEN

    Zoeken in blog


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Laatste commentaren
  • mr (jo peeters)
        op Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
  • hr. (Ed Breuer)
        op De Kemphaan
  • hr. (Ed Breuer)
        op De Kemphaan
  • reactie op P. ter Meer lichting 68-1 (Harry Slof)
        op De van Heutszer!
  • soldaat 1 (dirk)
        op De van Heutszer!
  • SMA Rienstra (Jos Weesie)
        op WIE O WIE KENT DEZE SERGEANT-MAJOOR ?
  • bedankt (Jan Vis)
        op 60 Jaar Reünie van Van heutsz.
  • Titel: 448 IBC (Gerben)
        op Doelstelling.
  • foto sma Rienstra (Jos Weesie)
        op De van Heutszer!
  • fout in text (jake)
        op Doelstelling.
  • sergant (THEO DE NEEF)
        op Wie kent Wie II.
  • Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands (Joseph)
        op Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
  • Eens een van Heutszer altijd een van Heutszer! (Peter Mantel)
        op De van Heutszer!
  • Sergeant1 (Nekaf)
        op Het verhaal achter de FN-MAG.
  • Herkenning (Anton van Ewijk)
        op Lichting 63-2 't Harde.
  • Namen (Anton van Ewijk)
        op Wie kent Wie IIII
  • Naam (Anton van Ewijk)
        op WIE O WIE KENT DEZE SERGEANT-MAJOOR ?
  • Lichting 63-2 425 Cie v Heutsz - 't Harde. (Anton van Ewijk)
        op Wie kent Wie II.
  • reactie op 18-09-2007n (pieter )
        op De van Heutszer!
  • 425 MOB Cie (Peter)
        op Doelstelling.
  • Ik ben van 74-4 (Ab Bijl)
        op De van Heutszer!
  • 23kl(us) det 't Harde (Willem Lensink)
        op De van Heutszer!
  • dpl.sld reg no 440120314 (Martin Roelofs)
        op De van Heutszer!
  • Licgting 86-1 (P. ter Meer)
        op De van Heutszer!
  • telefonist op de site (Hans Zijlstra)
        op De van Heutszer!

  • Blog als favoriet !

    Zoeken met Google



    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    hertenman
    www.bloggen.be/hertenm

    Mijn favorieten !!!!!!!!
  • Historische verzameling Regiment van Heutsz.
  • Van Heutsz Ouwe Stomp Site.
  • Stichting Benteng.
  • Infanterie Beveiligingscompagnieën Regiment van Heutsz .
  • I (NE) Corps - Warhead Custodial Detachments & Supported Formations
  • 429 IBC mbl van Heutsz te Hooghalen.
  • 434 IBC van Heutsz te Havelte.
  • 435 IBC van Heutsz Stockerbusch - Buren.
  • 433 Infanterie Beveilings Compagnie Van Heutsz.
  • Zoek U een onderdeel van Van Heutsz? Zoek en vindt!

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Nieuws Telegraaf (NL)
  • Nog één vermist in Parijs
  • D66 wil debat over NZA
  • 'NZa moet op de schop'
  • Bijna-doodervaring door potje haarverf
  • Britney zoekt contact met ex
  • Orders Duitse machinebouw stagneren
  • Vervolg Encore Festival
  • Vliegtuigen Elvis te koop
  • Holscher naar 3e Bundesliga
  • Vliegtuigen Elvis Presley te koop

    Nieuws ComputerIdee

    Nieuws F1Pits
  • GP Canada - alle resultaten van zondag
  • Seizoen 1951 volledig online
  • Seizoen 1950: ALLE gegevens, uitslagen en verslagen online
  • GP Groot-Brittannië 2013: Voorbeschouwing
  • GP Groot-Brittannië 2013 - zondag
  • GP Groot-Brittannië 2013 - foto's
  • GP Groot-Brittannië 2013
  • GP Groot-Brittannië 1950: Fotoboek
  • GP Groot-Brittannë 2013: de eerste gegevens online
  • GP Canada: alle resultaten van zaterdag

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Categorieën

    Foto

    Opgezet door een ouwe stomp van 66-6
    Dit is een site voor een ieder die bij de 425 C.v.Heutsz heeft gediend in 't Harde. Al die gene kunnen hier zijn verhaal kwijt.
    01-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.AANVULLINGEN
    Jan Willem Van de Langenheem heeft wat dienstfoto's van 425 IBC 2e pel 1988 geplaatst.
    Er is een een verslagje met wat foto's geplaatst van de Reunie van 5 juni.

    Op 25-9 wat ongewenste berichten verwijderd.

    01-01-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (58 Stemmen)
    02-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KOVOM
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    02-01-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (13 Stemmen)
    03-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van Heutsz Mars.

    Als je klikt op http://www.youtube.com/watch?v=8lFIzBUpVlI dan zie en hoor je het Tamboerkorps van de Stichting Ouwe Stomp Reg. van Heutsz, tijdens een repetitie in Schoonhoven op 5 mei 2010. Je hoort de Van Heutsz Mars. Veel plezier.

    03-01-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    29-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.60 Jaar Reünie van Van heutsz.

    Op vijf juni 2010 opende de Oranje kazerne te Schaarsbergen haar poort voor de reüniegasten van het Regiment van Heutsz. Ter gelegenheid van het 60 jarig bestaan van ons regiment was er een grote reünie. Het bestuur van de stichting Ouwestomp zag op deze dag het resultaat van jaren aan voorbereiding. Vooral voorzitter Chris Planje zag zijn droom werkelijkheid worden. Een grote reünie voor alle Van Heutszers van het 48 e Painfbat en de Infanterie Beveiligingscompagnies. Voor velen was dit de gelegenheid om oude maten weer te zien. Het was mooi om al die groepjes met dienstmaten bijeen te zien zitten onder het genot van een glas bier en een hoop sterke verhalen. In het bijzonder op de elektronische schietbaan kwamen deze oude maten helemaal los. Een fantastische dag.

    Al vroeg trokken de eerste reüniegasten via de hoofdpoort de Oranjekazerne binnen. De meeste wisten de koffie in de manschappenkantine al snel te vinden en namen de eerste tafeltjes met parasol in beslag. Ook de eerste muzikanten van ons Tamboerkorps en de vrijwilligers van ons Exercitiepeloton kwamen zich melden bij hun commandant. Iets later dan dat dit de bedoeling was, vond de openingsceremonie plaats. De overste van het 12 e LMB en voorzitter Chris Planje hielden een welkomstpraatje en hierna was het tijd om even stil te staan voor al diegene die niet meer onder ons zijn. Ter herdenking van de overledenen was er een kranslegging bij het monument van het Regiment. Hierna was het tijd voor de daadwerkelijke festiviteiten. Men kon oude voertuigen bezichtigen, hierop meerijden, men kon schieten in de moderne schietbioscoop en alle wapens zelf uitproberen, men kon het moderne materieel en uitrustingsstukken bekijken en zich van tekst en uitleg laten voorzien door actief dienende militairen van het 12 e LMB en daarnaast was er nog eens de gezelligheid van de manschappenkantine alwaar de eerste biertjes al de tap verlieten en het Tamboerkorps voor een vrolijke noot zorgde. Rond het middaguur was er de traditionele Blauwe Hap. Rond 17:00 uur verlieten de laatste reüniegasten het kazerneterrein en was de reünie 60 jaar Regiment Van Heutsz een feit.











    29-01-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    31-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    31-01-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
    01-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WAARSCHUWING!!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    01-02-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (24 Stemmen)
    02-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het dienstverleden.

    '66 Nov.: Algemene infanterieopleiding - Surinamecompagnie op de Willem I kazerne te Den Bosch. Lichting 66-6.
    '67 Jan.  : Rijopleiding Necaf te Bleric.
    '67 Mrt  : Geplaatst bij de 425 Mobiele Compagnie van Heutsz op de Legerplaats 't Harde.
    '68 Jan.  : Aanvraag ingediend om KVV te worden voor vier jaar.
    '68 Apr. : Afzwaaien van de dienstplichtige sectie van 66-6 van de 425 C.v.Heutsz te 't Harde.
    '68 -'69  : Pers.bewaking.  Harderwijk
    '69         : Overgegaan TS - TD. Rijopleiding 328; 514 te Appingadam. Opleiding BEVO beheerder Van.Heutsz.kaz. te Kampen; 
                    onderdelen herkenning Kromhout.kaz.Utrecht.
    '69         : Geplaatst bij de 43 Herstel Comp. Bevo Pel.  op de Johannes Post Kazerne te Havelte.
    '74 Apr. : Afgezwaaid. Eindrang Kpl.I. TS - Technische Dienst.
    '77 Mrt. : Toegetreden bij de NATRES NH. Pel. 361, standplaats Uitgeest. Eindrang Sgt. '83 Afgezwaaid.
    '83 Juli.  : Voorgoed burger geworden. Geen groene lappen meer, dacht ik. Maar het 'leven' had andere plannen met met!
    '07 Jan.  : Toegetreden tot de stichting Ouwe Stomp - lid geworden van het exercitiepeleton.

    02-10-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (41 Stemmen)
    03-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van Heutsz op Hyves.nl.
    Er zijn vele onderdelen van Van Heutsz op Hyves te vinden. Als extra service geef ik hierbij al de adressen van de sites.

    Algemeen.        Http://heutsz.hyves.nl
    Reg.v.HeutszHttp://regimentvanheutsz.hyves.nl
    12 Btj.Lmb.v.HtzHttp://batlmb.hyves.nl
    48 Pan.InfHttp://vanheutsz48painfbat.hyves.nl 
    420 IBC.    Http://oranjenassaukazerne.hyves.nl
    424 IBC.    Http://vanheutsz424.hyves.nl
    424 IBC.    Http://de-baretten.hyves.nl
    424 IBC.    Http://inbevcie.hyves.nl
    425 IBC.    Http://de425comvanheutsz.hyves.nl  Dé ENIGE ECHTE Compagnie van Van Heutsz!!!
    425 IBC.    Http://diensttijd.hyves.nl 
    426 IBC.    Http://ibc426.hyves.nl
    426 IBC.    Http://michel426ibc.hyves.nl
    426 IBC.    Http://drde-pel95-8-426ibc.wwww.hyves.nl
    428 IBC.    Http://ibc-428-eefde.hyves.nl
    433 IBC.    Http://bikkelsvheutsz.hyves.nl
    435 IBC.    Http://vanheutz435ibc.hyves.nl
    435 IBC.    Http://vanheutsz435.hyves.nl
    444 IBC.    Http://vanheutsz444.hyves.nl
    446 IBC.    Http://ibc446.hyves.nl
    448 IBC.    Http://vanheutsz448ibc.hyves.nl
    448 IBC.    Http://heutsz448eefde.hyves.nl 
    449 IBC.    Http://regvhtsz.hyves.nl
    451 IBC.    Http://debonskazerne.hyves.nl
    De Ouwe Stompen. Http://stichting-ouwestomp.hyves.nl


    Zit het onderdeel er niet bij wat je zoekt? De oplossing is eenvoudig. Open ook op Hyves een pagina van jouw onderdeel. Het is één van de beste manieren om je oude dienstmaten te vinden.

    03-10-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (24 Stemmen)
    01-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doelstelling.


    Mijn doelstelling voor deze site is a] om mijn herrinering levende te houden aan mijn dienstplichtige periode bij de 425 Mobile Compagnie van Heutsz uit het Harde en b] een ieder zijn gelegenheid te geven om zijn herrineringen de delen met al die gene die bij onze club hebben gediend. En misschien vinden wij op deze manier die oude dienstmaat/dienstmaten terug waar we al jaren naar op zoek zijn. Ik weet dat er al veel site's zijn die ook proberen om dit te regelen, maar toch. Zie ook mijn 'favorieten'.
    Daarnaast is het zéér duidelijk de bedoeling om de herrinering in stand te houden naar het verdwenen/opgeheven onderdeel van het Regiment van Heutsz
    .

    Algemene Informatie over de 425e Compagnie van Heutsz.

    In 1950 werd het administratieve Regiment van Heutsz opgericht als de Nederlandse infanterie troepen als inbreng in het conflict in Korea.  Het gevoerde korps onderscheidingsteken was de kemphaan, afkomstig van het embleem van het korps Koninklijke Marechaussee van Atjeh. (zie embleem). Hierbij nam de eenheid aan diverse gevechtsacties deel waarbij de nodige verliezen werden geleden. Bij wijze van rust kreeg de eenheid na de acties zijn eerste bewakingstaak; de bewaking van krijgsgevangen Noord Koreaanse militairen. Hierna werd weer aan gevechtsacties deelgenomen waarbij de eenheid opviel door zijn onverschrokkenheid. Na het einde van de Koreaanse oorlog keerde de eenheid naar Nederland terug.
    Na de terugkeer was de Koninklijke Landmacht (KL) nog volop in de naoorlogse opbouw. Als dank werd de naam Van Heutsz toegekend aan een van de zeven opgerichte KL infanterie regimenten. Bij reorganisaties werd enkele jaren later het gehele KL bewakingskorps opgeheven en ondergebracht in het Regiment van Heutsz. De opgerichte bewakingseenheden hadden de opeenvolgende nummering van 1 t/m 15 en hun oude baretembleem met een kemphaan leverde hen de spotnaam 'kippeneukers' op. Omdat dit de goede naam van het regiment schade toebracht werd dit embleem later gewijzigd.

    In 1953 kreeg het Regiment vast vorm met de opleiding van NDVN personeel. Eveneens kreeg het Regiment de opleiding van de Surinamecom-pagnieën onder zijn hoede. Het Regiment verhuisde van Ede naar Oirschot. Het Regiment was verantwoordelijk voor het opleiden van drie Surinamecompagnieën per jaar. Eenmaal in Suriname vielen de compagnieën echter onder het Regiment Infanterie Oranje-Gelderland (RIOG), omdat de naam Van Heutsz te sterk verbonden was met het koloniale verleden. In 1964 verloor het Regiment de Surinamecompagnie, de opleiding in Schoonhoven en een aantal administratieve eenheden. Het Regiment bestond louter uit Inf. Bev. Cie's. In 1967 kreeg het Regiment haar opleidingschool terug met de oprichting van het OCA (opleidingscentrum Algemeen) op de Isabellakazerne te 's-Hertogenbosch

    Vanaf 1960 tot het begin van de jaren '90 was er mede door de Koude oorlog een grote behoefte aan breed inzetbare bewakingseenheden met infanterie achtergrond. De opleiding en de uitrusting veranderde radicaal en de oude bewakingseenheid veranderde in de nieuwe Infanterie Beveiligings Compagnie (IBC). De IBC werden opgenomen binnen de toenmalige organisatie van het 1e Legerkorps. Dit parate legerkorps viel deels onder de NAVO en had in oorlogstijd als opdracht het verdedigen van de Noord Duitse Laagvlakte.
    Vanwege het mobiele optreden tijdens patrouilles kregen de IBC’n allen de toevoeging ‘mobiel’. Enkele IBC’n kregen ook de toevoeging ‘zwaar’. Dit betekende dat de eenheid extra was voorzien van een mortiergroep en was belast met de inrichting en beveiliging van zeer vitale objecten.

    Op 15 december 1960 werd de 121 Lichte Brigade opgericht, waarvan de 102 en 103 Verkenningsbataljon, de 104, 105 en 108 Compagnie Commandotroepen en de 425 Compagnie Van Heutsz (mobiel) de hooftmoot vormden. Opdracht was om zich in geval van een conflict naar de rivier Weser te verplaatsen en daar de taak van de Duitse 3e Panterdivisie over te nemen; en het beveiligen van de opmars en de ontplooing van het Nederlandse Legerkorps. In sept. 1961 vertrok deze met andere eenheden nog versterkte brigade voor minimaal drie maanden naar de Bondsrepubliek Duitsland. Vanaf 18 okt. 1961 was de legering van de versterkte 121 Lichte Brigade in Hohne en Fallingbostel een feit.
    In 1962 begon een roulatieschema waarbij de verkenningsbataljons elkaar om de drie maanden aflosten. Om de 121 lichte Brigade op sterkte te houden verbleven ook elke drie maanden de tanksbataljons van de 1e en 4e Divisie in de BRD. De Nederlandse regering wenste deze vooruitgeschoven stationering los te zien van een eventuele permanente legering van een pantserinfanteriebrigade in de BRD. Daarvoor waren de problemen nog te groot. Staats Secretaris Calmeyer bleef vooralsnog van mening dat de 121e lichte brigade naar Nederland moest terukeren zodra de internationale spanning was verminderd. Maar ondertussen was de Legerleiding in discussie/onderhandeling met de SACEUR en de Duitse autoriteiten over een permanente legering van Nederlandse troepen in Duitsland. Calmeyer ging overstag toen de Duitsers een kazerneruil in combinatie met het gebruik van oefentereinen voorstelden. Waar de Nederlanders in de BRD zouden komen, bleef vooralsnog onzeker.
    In sept. 1962 kwam de nieuwe chef van de Generale staf, Lt.Gnr. Van der Wall Blake, met het plan om de 121e Lichte Brigade te vervangen door een versterkte Pantserbrigade van 3500 man en deze te legeren in de nog aan te leggen legerplaats Seedorf.
    Op 17 jan. 1963 tekende de BRD en Nederland de overeenkomst over de Budel-Seedorf ruil. Twee later werd de 121 Lichte Brigade formeel opgeheven en nam de 41 Pantserbrigade met enkele aanvullende eenheden haar positie in de Brd in. De 425 Cie. van Heutsz werd een zelfstandige eenheid.

    Eind jaren vijftig besloot Nederland in overleg met zijn NAVO-bondgenoten zijn krijgsmacht uit te rusten met nucleaire wapens voor de korte afstand. De wapens werden in Nederland opgeslagen, maar de Verenigde Staten, die ze leverde, zou ze zelf beheren. Nederland zou behalve voor het afvuren, ook zorgdragen voor de externe beveiliging van de opslagplaatsen en het transport van de wapens naar het slagveld

    De KL ruste vier afdelingen veldartillerie - 19, 49, 109 en 119 - uit met nucleaire wapens. De 19e en de 49e afdeling veldartillerie - in 1960 aan de beide parate divisie toegevoegd - lagen in het Harde.  De 109 en de 119 Afd. VA werden geplaatst in Havelte. Per afdeling veldartillerie waren twee peletons bewakingstroepen nodig, in totaal  dus acht peletons oftewel twee compagnieën. Hiervoor wees de legerleiding twee compagnieën Van Heutsz (mobiel) aan. De 425 in 't Harde en de 434 in het Havelte.  Aanvankelijk zouden de compagnieën slechts in vredestijd voor de bewaking zorgen en zouden infanterie-eenheden van het Eerste Legerkorps (I LK) die taak in oorlogstijd overnemen. Dat was echter te onpraktisch en het koste de I LK bovendien teveel parate personeel, zodat de Chef van de generale Staf reeds in 1960 besloot de compagnieën zowel in vredes- als oorlogstijd met de externe bewaking en beveilling van de opslag en het transport van de nucleaire wapens te Belasten. De compagnieën stonden voor wat betreft hun operationel taken onder bevel van de commamdanten van de afdeling veldartellerie.
    Reeds in 1959, toen al tot opslag van nucleaire wapens was besloten, was de 425 Compagnie van Heutsz al belast met de bewaking de opslagplaats Doornspijk.
    De compagnie beschermde de site "tegen guerilla's, semi-militaire en subversieve bedreigingen".  Daartoe was bij de opslagplaats permanent een wacht aanwezig, bestaande uit een wachtcommandant, een korperaal, manschappen voor vier posten en een jeeppatrouille van twee man.  Bovendien waren in 't Harde een peleton en een officier als piket paraat om de wacht te versterken. Het overige personeel van de compagnie moest binnen een uur daartoe gereed zijn.  De wacht moest bij onbevoegde overschrijding van de buitenste omheining tweemaal duidelijk tegen het vergrijp waarschuwen en wanneer dat niet hielp het vuur (gericht) openen.

    In 1963 werd de taakstelling gewijzigd en kreeg het de taak het bewaken van de Amerikaanse site 't Harde in de nabijgelegen bossen (hoewel het Ministerie van Defensie dit nooit heeft bevestigd of ontkent, werd aangenomen dat deze eenheden in tijden van spanning met atoomwapens waren uitgerust die ook op hun locaties waren opgeslagen). V
    an 1960 - 1978 werden ze belast met de beveiliging van Honest John koppen van 19 en 49 Afd. VA en van 1965 - 1986 de beveiliging van W33 granaten voor de M107 howitzers van 107Afd. VA. Deze waren opgeslagen in de Special Ammunition Storage (SAS) Doornspijk.
    Het onderdeel bestond uit 1 Compagnie met 4 pelotons. 
    Oorlogs taak: Het te velde en mobiel beveiligen van het nucleaire materiaal dat in geval van oorlog uit de site gehaald werd. 

    In de jaren 70 waren 425, 434 en 435 IBC modern uitgeruste eenheden. Ze waren binnen het 1e Legerkorps ook als eerste met de voor in die tijd beste wapens uitgerust, namelijk de FN-Fal en de FN-Mag.  Bovengenoemde 3 eenheden behaalden zeer goede resultaten tijdens nationale en internationale inspecties en sportdagen

    Begin jaren zeventig kwamen een aantal InfBevCie's in opspraak door een aantal incidenten rond de sitewacht. De compagnieën 425, 434 en 435 werden van hun sitewacht ontheven en kregen meer infanterietaken. De InfBevCie's gingen in die jaren van het 1e legerkorps over naar het NTC (Nationaal Territoriaal Commando). In de jaren 80 waren het 48e Painfbat en een groot aantal InfBevCie's uitblinkers tijdens sportdagen, Pantserstorm en andere grote oefeningen.

    Het onderdeel werd opgeheven op 1 maart 1993. De manschappen werden overgeplaatst naar, IBC 446 op de Gen. Winkelman kazerne te Nunspeet. 

    Alle Infanterie Beveiligings Compagnieën:

    • 420 IBC Oranje Nassaukazerne, Amsterdam (oprichting 1955- opheffing 1998)
    • 421 IBC Schiphol, Haarlemmermeer (oprichting 1955- opheffing 1964)
    • 422 IBC Schefferkamp, de Lier (oprichting 1955- opheffing 1994)
    • 423 IBC De Doelenkazerne, Leiden (oprichting 1955- opheffing 1964)
    • 424 IBC Kromhoutkazerne, Utrecht (oprichting 1955- opheffing 1995)
    • 425 IBC Tonnetkazerne, ’ t Harde (oprichting 1955- opheffing 1993)
    • 426 IBC Legerplaats Harskamp, Harskamp (oprichting 1955- opheffing 1996)
    • 427 IBC Menno van Coehoornkazerne, Arnhem (oprichting 1955- opheffing 1964)
    • 428 IBC Detmerskazerne, Eefde (oprichting 1955- opheffing 1996)  {Bepaalde tijd Reg. Oranje Gelderland}
    • 429 IBC Barakkenkamp, Hooghalen (oprichting 1955- opheffing 1993)
    • 430 IBC Legerplaats de Wittenberg, Garderen (oprichting 1955- opheffing 1964)
    • 431 IBC de Ruyter van Stevenickkazerne, Oirschot (oprichting 1955- opheffing 1996)
    • 433 IBC Trip van Zoutlandkazerne, Breda (oprichting 1955- opheffing 1993)
    • 434 IBC Johannes Postkazerne, Havelte (oprichting 1955- opheffing 1993)
    • 435 IBC Kwartier Cortemarck, Büren (W-Duitsl) (oprichting 1963- opheffing 1998)
    • 444 IBC Legerplaats Crailo, Laren (oprichting 1985- opheffing 1991)
    • 446 IBC Winkelmankazerne, Nunspeet (oprichting 1985- opheffing 1995)
    • 448 IBC Detmerskazerne, Eefde (oprichting 1986- opheffing 1993)  {Reg. Oranje Gelderland tot 1995}
    • 449 IBC Johan Willem Frisokazerne, Assen (oprichting 1986- opheffing 1998)
    • 451 IBC de Bonskazerne, Grave (oprichting 1986- opheffing 1993)
    • 525 IBC Oranjekazerne, Schaarsbergen

      Begin jaren 90 viel de druk van het Warschaupact weg. Mede omdat de US Army zijn special ammunition storages ontmantelde verdween daarmee de noodzaak van de IBC'n. Rond 1994 waren de meeste al afgestoten naar andere regimenten, o.a. Oranje Gelderland. Het Regiment van heutsz maakte opnieuw een herstart. die resulteerde in de herbenoeming van de 12e Infanteriebataljon Air Assault luchtmobiel van Heutsz.  
      Het 12e Infanteriebataljon Air Assault (luchtmobiel) bestond al sinds 1992 bij de oprichting van de luchtmobiele brigade, echter toen ingedeeld bij het garde jagers wat later is overgegaan naar het 11e infanteriebataljon en samengevoegd is met het garde grenadiers.

    01-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (3)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (72 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.425 Compagnie van Heutsz.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    01-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (23 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schildje 425 C.v.Heutsz
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    01-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (13 Stemmen)
    03-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dienstwapen van VAn Heutsz
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    03-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (20 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Kemphaan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    03-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (2)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (16 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De van Heutszer!

    Als men vroeger zij dat je diende bij de Compagnie Van Heutsz kreeg men gelijk een meewaardig blik toegeworpen en stapte de persoon gelijk één pas terug, want die jongen van Van Heutsz waren toch á-socialen en hun handjes zaten zéér los. Ook nu nog krijg je bij een gesprek of bij de vraag waar je zat in dienst nog wel eens commetaar als je zegt dat je bij Van Heutsz zat. Vooral dat het tuig en een zooitje ongeregeld was. U zult mij niet horen zeggen dat de jongens die ik trof bij 425 IBC uiterst brave lieden waren, maar als je ertussen zat viel het reuze mee. Het was een mengelmoes van vreemde snuiters met de meest uiteenlopende achtergonden, links en rechts waren de maten wat grof en hard in doen en laten, maar de meeste waren goudeerlijke en goede dienstmakkers.
    De slechte reputatie was wel een klein beetje terecht maar niet helemaal. Och het had ook zijn voordelen. Als je in de kantine met een groepje binnenkwam had je altijd een plaatsje aan de bar. Maar in sommige bars en PMT's en KMT's waren we niet altijd welkom. Wel als je alleen was, maar niet in een groep. Je wist maar nooit wat er zou gebeuren met je mooie meubels ed.
    Nou moet ik zeggen dat we vaak werden uitgelokt door de soldaten van andere onderdelen. Zij vonden het blijkbaar leuk om ons uit te schelden voor waakhondtjes en dan vooral op afstand. Zo kan ik mij herinneren dat toen onze peloton, welke weer eens stand-by was, en in volle pakking op weg was naar de hindernisbaan uit een raam van het gebouw, waar de 42 Tk.Bat gelegerd was, enkele huzaren het weer zonodig leuk vonden om ons toe te blaffen. De dienstdoende sergeant gaf ons de order 'Halt' en liet ons de pakking afdoen en wees enkele manschappen aan om op de pakking en op de wapens te passen en gaf de rest de opdracht hem in draf te volgen om de blaam op het schild van Heutsz te zuiveren.     Hierdoor is wel wat 'schade' ontstaan aan de kamer en aan enkele huzaren, maar ja wat moet je anders. De kazernecommandant was niet geheel te spreken over het voorgeval, maar kon wel inzien dat men toch wel wat moest doen om je naam te zuiveren. Maar voor de goede orde werden we allemaal gestraft met één dag licht arrest.

    Daarnaast had je als Van Heutszer de "plicht" om wacht te lopen bij een Site van de Amerikaanen waar opslag van nucleair materiaal was. De zo genoemde SAS (Special Ammnition Storag)  Waar zeer "waarschijnlijk" {99,9%} atoomgranaten van de Yanks waren opgeslagen. De site was gelegen was tegenover de huidige  Lt. Gen. Tonnet-kazerne te 't Harde. Dit was de SAS Doornspijk
    Maar ik heb die dingen nog nooit gezien, alleen maar grote kisten. Maar als die buiten de bunkers stonden waren de Yanks bloedje fanatiek en was alles in hoge paraatheid gebracht. We lagen dan met onze drie peletons in een zgn. 'Egelstelling' om de plaats van Delict en moesten een ieder tegen- en aanhouden die daar niets te maken hadden. Drie peletons, omdat er al één in op wacht stond. De buitenste ring  werd dus door ons bewaakt en de binneste ring door de Yanks, zijnde de 23e USAFAD (Us Army field Artillery Datachment) onderdeel van de 552e USAAG (US Army Artillery Group).
    Ook normaal waren die Yanks bloedje fanatiek, misschien had het ook wel te maken met de stelregel: "één foutje en je zit in Vietnam".  Eén keer buiten de pot pissen en weg was je.  Ja dan kan je beter wat fanatiek zijn en in Holland blijven, dan verrotten in de jungle van Vietnam of daar dood werden geschoten. Ik heb de lijsten gezien van die jongens die vernist werden tijdens een aktie. Van de honder zo'n 70%.
    Voor een overzicht van de Site; zie de foto van de 'Grondplan' van de Site en de voormalige bunkers.

    Ja wat betreffend het wachtlopen was leuk, vooral overdag. Dan zag je zo nu en dan nieuwsgierige toeristen verschijnen, die een verkeerde afslag hadden genomen en zo op verboden gebied kwamen. "Hé, kijk een militaire bunker. Gauw een foto nemen." En dan wij weer er opuit om die foto(film) in beslag te nemen. Wat soms wel eens wat problemen gaf, maar qua woordenkeus verloren de meeste toeristen van de jongens Van Heutsz.
    Wachtlopen 's nachts was een ander verhaal. Nietsdoen. Stilstaan en koud hebben en slaperig zijn en daar kan ik van meespreken. Tijdens een controle van de wachtcommandant vond hij op zijn ronde, ondergetekende staande in het wachthokje in volle slaap met zijn dienstwapen onbeheerd naast zich. Deze werd dan ook in beslag genomen door de sergeant. Ondergetekende werd even later wakker gemaakt door de wachtpost op de korte slag, maar het was al te laat. Resultaat: vijf dagen verzwaard arrest (achter de tralies bij de wacht) en een weekend binnenblijven.
    Alleen het patrouille lopen rond het object was wel leuk. Het enige probleem was dat die klote everzwijnen het wachtwoord maar niet konden onthouden. Op een aanroep van ons, was hun respons altijd "Knor Knor". Er zijn dan ook verscheidende waarschuwingsschoten afgevuurd, waardoor het stand-by Peleton weer uit hun warme bedje werden gehaald en later weer ter ontrechte zaken  terug kon naar de kazerne. Bálen! En dan maar weer een rapportje schrijven. Het was maar goed dat men de patroonhouder niet in de wapen zat (zoals vroeger) maar in de borstzak, zodat er enige tijd zat in het laden en het afvuren van het waarschuwingsschot. Hierdoor kwam er men er vaak achter dat met men weer contact had met de familie Zwijn en hoefde men later niet het wapen te poetsen. 

    Gedurende mijn gehele diensttijd werden diverse gedeelten van onze taak regelmatig geoefend, waaronder het weghalen van het nucleaire materiaal uit de SITE, het mobiel beveiligen van het transport te velde, het inrichten van een SITE te velde en de beveiliging van de locatie vanwaar de nucleaire lading zou worden verschoten. Dit alles zou in oorlogstijd in het diepste geheim uitgevoerd worden. Vanzelfsprekend zou dit achter het front plaatsvinden en hierin zat gelijk ook de adder onder het gras. Buitengewone interesse van de vijand was te verwachten en als er door de vijand een aanval uitgevoerd zou worden op datgene wat door 425 IBC beveiligd werd, dan zou die aanval op vijandelijk gebied (lees achter het front) uitgevoerd worden door Russische commando’s.
    Daarnaast hadden wij oefeningen in beschermen van Honest Jones (zie Foto's) en de jongen van de 19 Art Comp. We hebben wij toch wel vrij vaak een cordon moeten leggen om de Hone Tjones. De Hone Tjones waren een soort raket waarop een Atoomgranaat op de neus konden worden 'geschroefd'. De heren van de 19e moesten vaak oefenen in het uitvoeren en gereedmaken van die dingen en het afschieten van die dingen. Wij hebben ons vaak blauw gelachen als er weer iets mis ging met het instelling brengen en het afvuren van die dingen. Zelf richten konden ze niet. De raket werd via een lanceergeleider ongeveer in de goede richting gepositioneerd en dan op hoop van zegen afgeschoten. Bij het proef afvuren van zo'n ding had een Ritmeester de kaart op zijn kop liggen, zodat de raket op een lagere school viel. Gelukkig was die net leeg. Maar ja dat heb je als het paard van een Ritmeester examen moet doen. Gelukkig waren de Russen onder de indruk van dit machtige systeem zodat het in het echt nooit gebruikt is.

    Ook hebben wij eens in volornaat en op oorlogssterkte, bewapend met scherpe munitie enkel A-Granaten moeten verplaatsen, van 't Harde naar de vliegbasis Soesterberg, om daar ingeladen te worden in een Amerikaans Plane. Het moest zéér geheim worden gehouden, maar hoe iets geheim moet worden gehouden als zoals toen, geheel de weg wordt afgezet en constant heli's in de lucht waren, is mij nog steeds een raadsel.

    03-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (12)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (34 Stemmen)
    04-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WIE O WIE KENT DEZE SERGEANT-MAJOOR ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik ben op zoek naar de naam van deze SMR, welke voor onze peletons stond om het apel aftenemen in 't Harde tijdens mijn diensttijd (1967-1968). Is er iemand die iets meer weet over deze persoon, naam o.i.d. Bij voorbaat mijn dank.

    Volgens van Ewijk zou dit Smj. Rienstra zijn.  (zie reactie) Is dit correct?

    04-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (2)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (12 Stemmen)
    05-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Klewang en Van Heutsz.


    Velen vragen zich af waarom en hoe loopt het regiment van Heutsz met de klewang.

    Het regiment bestaat in 2010, 60 jaar en heeft nooit in Ned. Indië gediend. Toch loopt het regiment met de klewang. Het regiment van Heutsz heeft alle tradities in de begin 50er jaren van het KNIL Koninklijk Nederlands Indisch Leger onder haar hoede gekregen. Bij het KNIL droegen na 1900 nagenoeg alle onderdelen de Klewang, nadat deze als proef eerst bij de Marechaussee van Atjéh onder (kapitein) J.B. van Heutsz waren uit-getest.

    Zo komt het dan ook dat deze eenheid de klewang draagt. Niet alleen Van Heutsz draagt de klewang. Er wass nog een selecte groep welke de klewang draagt. In 1898 maakte deze sabel haar debuut bij de Marechaussee van Atjéh. Onder bevel van de Stafchef, de toenmalige kapitein J.B. van Heutsz welke in 1890 het Korps Marechaussee van Atjéh oprichtte (officieren waren Hollanders en de manschappen werden uit de inheemse bevolking samengesteld) werden deze uitgerust met een cavaleriekarabijn, een kapmes, inheemse klewang of een kris naar keuze. Met de Remingtonkarabijn in de linker, de “gliwang, thikin of peudeung”  (klewang) in de rechter hand en de rentjong in de gordel, moet dit een wonderbare aanblik hebben gegeven.

    Aangezien het ondoordringbare woud een probleem vormde voor deze troepen, kreeg hier de klewang de bovenhand boven de karabijn. Het werd een wapen, waarmee zowel takken en wortels konden worden gekapt als waar mee men de strijd aan kon. (waar takken van een arm dikte met één houw werden doorkliefd).

    De klewang werd het wapen, wat men slapend als wakend altijd ter zijde had. Dat deze soldaten een goede vaardigheid met dit wapen opbouwde, blijft dan ook niet zonder betoog. Op dat moment doet de militaire klewang haar vaste intrede in het Nederlands-Indische leger.
    Met het woord klewang, zoals dit nu in de huidige vorm kenbaar is, werd de klewang geïntroduceerd. Het wapen, ‘de Haantjes (het wapen van de Marechaussee) Klewang’, werd gemaakt in de smederijen van Tjikeroeh, Priangan op West Java. In 1895 werd hier een standaardisatie op gemaakt en werd de Klewang vervaardigd bij de Artillerie inrichtingen te Solingen in Duitsland, later Hambrug. In de 2e wereld oorlog periode werd de productie van de klewang van Duitsland naar Amerika overgebracht, hier ontstond het merk Milsco. Waarbij gesteld kan worden, dat in begin 50er jaren de laatste klewangs zijn afgeleverd.

    Naast van Heutsz draagt ook de Marechaussee bij ceremonieel, de klewang. Van Heutsz met het bruine en de Marechaussee met het zwarte leren omhulsel. In de jaren 50 tot 90 hebben de van Heutsz onderdelen de klewang gedragen op o.a. de kazerne wacht en de Sgt. van de week, ook dit niet consequent, het was afhankelijk van de betreffende commandant.

    De vaandelwacht en het tamboerkorps doegen/dragen de klewang bij optredens. Dit behorend bij de ceremoniële uitrusting van het onderdeel. (zie foto's)

    Zo kan gesteld dat de naam van Heutsz en de Klewang, in één naam genoemd kan worden.

    copyright:
    C.P.





    Vaandelwacht Van Heutsz.





    Het Baretembleem 'De Kemphaan'van de Maréchaussee van Atjeh.

    05-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (19 Stemmen)
    08-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De aanval die gelukkig nooit kwam.


    "DE RUSSEN KOMEN!!!",
    zo luidde de kreet jarenlang. In een Pools archief is tot voor kort zéér geheime landkaart gevonden. Daarop staat de Poolse bijdrage aan de grote aanval van het Warschaupact op West-Europa, die nabij was maar er nóóit kwam.
    Het noorden zou volgens deze kaart bezet worden door de Poolse troepen in drie dagen, maar er zouden geen kernbommen worden gebruikt. Dat valt te zien op een enorme landkaart, die onlangs in een Pools archief is aangetroffen. Het archief is opengegaan, omdat de nieuwe regering van Polen definitief wil afrekenen met het communistesche verleden. De landkaart - tot voor kort   "Top Secret"  stamt uit 1970 en is voorzien van een handtekening van Wojciech Jaruzelski, toen defensiemister en later de leider van het land.
    Met grote rode Pijlen staat de Poolse bijdrage ingetekend aan de grote Communistische aanval op West-Europa. De Polen moesten via Noord-Duitsland in zes (?) dagen tijd de flanken Denemarken en Nederland veroveren.
    Kernbommen, waarmee de Sovjet-Unie de aanval zou beginnen, zouden volgens de kaart moeten vallen op Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Apeldoorn (Hoofdkwartier éérste Nederlandsche legerkorps) en Zwolle (IJssellinie, maar die was al grotendeels afgebroken). Drie dagen later moesten de Polen Noord-Duitsland doorgetrokken zijn, waar ook kernbommen zouden vallen. De Poolse troepen werden dus opgeofferd. De straling zou hen na een week al doodziek hebben gemaakt. Blijkbaar maakten dit de Russen echter niets uit, belangrijker was dat binnen die week héél Nederland veroverd was.
    De vijfde Pools pantserdivisie zou op dag drie bij Winschoten en Ter Apel (Grn) ons land binnenvallen. De divisie zou vlot doorstoten tot aan de omgeving van Joure (Frl), zo staat het tenminste op de kaart. Waarom de opmars daar bij Joure stopt is niet geheel duidelijk.

    "Dit is toch speculeren", aldus J. Hoffenaar {millitairhistoricus bij Defensie in Den Haag en bijzondere hoogleraar militaire geschiedenis in Utrecht}. "Misschien moest die pijl worden doorgetrokken naar de Afsluitdijk, die de toegang vormde tot de marinebasis in Den helder en het noorden van de Randstad". Hij benadrukt dat er meer aanvalskaarten bestaan. "Dit is Poolse versie. De echte kaart ligt natuurlijk in Moskou en die krijgen we natuurlijk niet te zien". Daarnaast is het tempo van de opmars enorm. "Nog sneller dan die van de Duitse Blitzkrieg in de Tweede Wereldoorlog. Dat is niet reëel."

    Toch is het interesant om even verder te filosoferen. Want diezelfde Poolse divisie die op dag drie naar Heereveen en Joure trekt, ligt op dag vijf ineens in een groet cirkel rond Steenwijk. Direct naast de Polen ligt de eerste gemechaniseerde divisie van Nederland, één van onze twee parate divisie destijds, die zich op dag vijf in de Poolse ogen een flink stuk teruggetrokken heeft uit Noord-Duitsland.
    Maar waarom Steenwijk en omgeving? Hoffenaar: "Het Warschaupact wist natuurlijk dat er een nucleaire eenheid van Nederland, dus van de NAVO, bij Steenwijkerwold lag. Die eenheid kon sinds 1960 gebruik maken van de Honest John raketten. En bij Havelte, ook in de cirkel, lagen Amerikaanse kernbommen opgeslagen. Mogelijk moesten de Polen die in beslag nemen of zo mogelijk vernietiegen." 

    Ja Ja, maar wij waren er ook nog. Zeker even vergeten jongens! Rare jongens die Polen. De zelfde Polen die volgens Hoffenaar bij Steenwijk zouden sterven aan de gevolgen van de nucleaire neerslag, samen met de Nederlandse troepen.

    De Warschaupact zou in Nederland kleine tactische kernbommen gebruiken volgens de bovengenoemde kaart. maar de NAVO zelf rekende trouwens wel op (zéér) zware kernbommen. In de zogeheten "Militaire Onderstelling uit 1969", uit de zelfde tijd dus als waaruit de Poolse kaart stamt, zou er een grote kernbom bijvb. vallen op Leeuwarden en Eelde van 100 tot 200 KT ; op Den Helder één van 500 tot 1000 KT ; en op Zwolle een van 20 tot 50 KT.  Ook op andere plaatsen in Nederland werden bommen gegooid. Op Rotterdam zou volgens de NAVO een kernbom worden gegooid van 1000 tot 3000 KT. In vergelijking, de bom op Hirosjima in augustus 1945 was 23 KT en die op Nagasaki 22 KT.
    Volgens Hoffenaar dacht de NAVO dat de Russen zulke heftige kernbommen zouden gebruiken, omdat de bommen niet nauwkeurig waren. "Dan zouden ze wel een extra grote bom nemen", zo redeneerden de Navo, "dat compenseert".
    De NAVO-reactie zou in beide gevallen massaal zijn geweest, aldus Hoffenaar. "Omdat het Warschaupact qua manschappen ernorm in het voordeel was, zou de NAVO al snel 'nucleair gaan'. Een gewone grondoorlog was moeilijk te winnen. De NAVO zou kernraketten hebben afgschoten vanuit onder meer Engeland, Amerika en onderzeeboten," Aldus Hoffenaar. 
    Dat klinkt zeer dramatisch. "Dat was het ook. Het was echt een gevaarlijke tijd. Een misverstand kon snel tot een kernoorlog leiden. En een kernoorlog tot de vernietiging van de wereld. Het wás dus ook zéér dramatisch".

    LC.

    08-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (28 Stemmen)
    14-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het grondplan van de voormalige SAS Doornspijk te 't Harde.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    14-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MMC {SAS Doornspijk} 't Harde.

    Het SAS Doornspijk lag in de omgeving van 't Harde op niet toegankelijk schietterrein. Op het MMC/SAS was nucluaire munitie van de US Army opgeslagen. Aanvankelijk voor kernkoppen voor de 762 mm Honest John raket met een bereik van 30 km.
    Het terrein en de gebouwen binnen de binnenste afrastering (Amerikaans grondgebied) werd bewaakt door de Amerikanen. De Nederlands militairen beperkte zich tot het terrein rondom het opjekt en het terreinstrook binnen beide afrasteringen.

    14-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (14 Stemmen)
    15-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De voormalige Site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (10 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (22 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen."t Harde. de Site - Mit. Post.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (18 Stemmen)
    16-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De 23e U.S. Army Field Artillery Detachment.

    Samen met de 425 Cie.v.Heutsz, bewaakte de 23e detachement Amerikaanse Veld Artillerie de Site in ’t Harde. De jongens van Van Heutsz zaten in de buitenste ring en de Amerikanen in de binneste ring. Zij hadden tevens toezicht op het afvuren van de Honest Johns, samen met de 19e Afdva en later de 119e Afdva.

    De 23e werd opgericht te Fort Still in Oklahoma USA tussen februari en december 1958 als de ‘23nd U.S. Army Missile Detachment. Het detachement werd geactiveerd in januari 1960 en arriveerde in Duitsland in juni 1960 waar het werd ingedeeld bij de 570e Amerikaanse artillerie groep. Maar in juni 1966 werd het ingedeeld bij de 552e Amerikaans artillerie groep en werd overgeplaatst naar ’t Harde. Het was één van de twee Amerikaanse brigades die gelegerd waren in Nederland, de andere zat in Steenwijk/Havelteberg . Het 23e USAFAD werd opgeheven in juni 1992.

    The 23nd was organized at Fort Still, Oklahoma between February and December 1958 as the 23nd U.S. Army Missile Datachment. Acitivated in January 1960, the 23rd USAFAD arrived in Germany in Juni 1960. Although initially assigned to the 570th U.S. Army Artillery Group, the 23nd Datachment was transferred to 552nd U.S. Army Artillery Group on June 1966.
    The 23nd, located in ‘t Harde (Holland) on the SAS Doornspijk, was one of only two brigade detachments located in the Netherlands. T
    he 425 Van Heutsz Company (Mobile), was the Dutch security unit at 't Harde. The 23nd USAFAD was inactivated in June 1992.

    Voor meer infomatie kijk op. For more information look on;

    Http://www.usarmygermany.com/units/Ordnance/USAREUR_59thOrdBde.htm   And look on page two, or pus on 552nd USAAG

    The 128th Signal Company's tributary located in ‘t Harde, NL at Graff Reinoldweg 8, supported the 23rd Field Artillery Detachment Special Ammunition Storage Custodial Unit of W33 warheads for Tonnet’s Kazerne battalion of M110 8in. self-propelled Howitzers.

    The site had two buildings and a microwave dish tower; one building housed the communication equipment, office and restroom, and a M16/1A behind glass; the second building housed 2 huge 30KW back up generators, underground were 2 diesel fuel tanks with a total capacity of 1,600gals. There were 2 vehicles onsite; a Chevy pickup for transportation, an International hard shell 4 door 4X4 truck with trailer hitch, and 2 generators on a canvas covered trailer used for field exercises. Also, the site had nicely manicured lawns, rose beds, brick driveways outside and inside the perimeter.
    The microwave communication troposcatter system was frequency diverse, polarized selective vertical and horizontal ITT AN/FRC-66 consisting of 2 transmitters, 2 receivers, 2 1KA power amplifiers each using a 2Ghz Klystron tube, and a GE TCS-600 (600 channel) multiplexer. Broadcast and reception was via waveguide up a 152ft. tower and out 2 15ft. parabolic dishes. The Tributary Logic Console and teletype were located offsite at the FA Det admin 500ft. away. The Line of Site terminal was 180mi. southwest of Bremerhaven, GER.
    The high frequency communication transceiver console consisted of 3 Collins KWM2A AN/FRC-93 LSB/USB/CW 100W radios and 1 land line crank phone to the administration building. The station call sign was Cemetery 30 under the Cemetery 4 Network Control Site.
    The field exercise vehicle’s bed was equipped with an AN/MRC-117 and an AN/FRC-93 transceiver console mounted in the rear seating area.

    Additional information:
    The headquarters of the 128th at the time I was stationed there was in Schinnen,  Netherlands.  We had the relay site in Bruggen and the relay site in Hoek van Holland which were the parts of the backbone to Martlesham Heath.  We also had nuclear custodian communications responsibility in Teveren, Germany; Steenwijk, NL; Het Harde, NL; a communications center in Rotterdam; and another relay in Chievres, BE as well as communications support for an AUTOVON
    at the military attaché in Brussels, NATO HQ.

    Email from Joseph Ruiz, 128th Sig Co, 1976-'78
     

    16-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (21 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit embleem ontving ik van H. Bergers. Hiervoor mijn dank.

    16-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (2)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (11 Stemmen)
    17-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het 23 kl(us) Det 't Harde
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Hoi ik ben van 76-5 en heb 7,5 jaar bij 23kl(us)det gediend de samenwerking met de amerikanen was dat wij het transport tijdens oefeningen deden. Daarnaast was 1 chauffeur van ons postchauffeur de wisselde de wacht op de site en dat de amerikanen die wacht liepen te eten kregen.
    En de relatie met 425 v heutz die zorgde voor de bewaking tijdens oef en bij het verplaatsen van de wapens. Dan 19afdva die hadden stukken voor het afschieten van de granaten met DE kop.
    De amerikanen zaten in het zgn pension aan de overkant van de tonnet kazerne.

    p.s
    Het 23kl(us)det verzorgde ook het vervoer van de kinderen van de amerikanen naar Soesterberg en teven reden onze chauffeurs naar Sogel -Bbremerhaven en Soesterberg .
    Een paar namen: de Kap v Peer; dan de Adj Jansen en Pothoven; de sgt1 Hak deed de garage.
    vrgr Willem Lensink.

    17-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (14 Stemmen)
    12-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De19e Afd. Veldartillerie uit 't Harde.

    De K.L. rustte vier afdelingen Veldartillerie - 19, 49, 109 en 119 - uit met nucleaire wapens. De 19 en 49 afdeling Veldartillerie, in 1960 aan de beide parate divisies toegevoegd, lagen in 't Harde; de 109 afdeling en 119 afdeling Veldartillerie, die tot de de legerkorpstroepen behoorden, in Havelte. Deze afdelingen veldartillerie beschikten over houwitzers voor het afvuren van nucleaire granaten en over laceerinrichtingen voor Honest-Johnraketten, die in 1959 in de bewapening waren opgenomen.

    De 19e Afdeling veldartillerie werd opgericht op 1 maart 1960 en was gelegerd in 't Harde. De 19e Afvda was één van de afdeling van de 102 FA Groep, die een zgn. nucleaire taak hadden. De afdeling was hiertoe uitgerust met twee lanceerinrichtingen voor de Honest John, een niet geleide raket met een kaliber van 762 mm en een bereik van +/- 37 km, die voorzien kon worden van een nucleaire lading van 5 tot 40 kt. De Honest John had een startmassa van 2040 kg en een Startsnelheid van 382 kN. Zijn doorsnede was 0.76 m en een lengte van 7.56 m.
    De twee lanceerinrichtingen vormden tezamen een lanceerbatterij. Welke tijdens de diverse oefeningen en tijdens oorlogsituatie moesten worden bewaakt door (je raad het al) de jongens van de 425 C.v.H. Zie tevens "De van Heutszer".

    In oktober 1976 nam de afdeling afscheid van de Honest John. De lanceerbatterij werd vervangen door een vuurmondbatterij, welke gevuld werd met materiaal en personeel dat afkomstig was van de 49 Afdva. De Honest John werd vervangen door het Lance raketsysteem, waarvoor zes lanceerinrichtingen werden ondergebracht bij de nieuw opgerichte 129 afdeling Veldartillerie, die de toen opgeheven 109 en 119 afdeling Veldartillerie verving.

    The Honest John was a simple, free-flight rocket capable of delivering a nuclear warhead. This highly mobile system was designed to fire like conventional artillery in battlefield areas. The Basic (M31) Honest John system was first deployed in 1954. It was replaced by the Improved (M50) Honest John  in 1961 which reduced the system's weight, shortened its length, and increased its range. In July 1982, all Honest John rocket motors, launchers, and related ground equipment items were type classified obsolete.

    Er waren twee series,de M31 en de M50 serie. Lengte:327"=830m (M31) en 298.53"=757m (M50).
    Diameter van de kop: beide 30" = 76cm. Spanwijdte van de vinnen: 264cm (M31) en 142cm (M50).
    Munitie: nucleair,chemische en brisantraketten en voor oefendoeleinden, raketten met een markeerleiding (flash-smoke). Max dracht: 25km (M31) en 38km (M50).
    Bediening: beide 1 commandant,4 korporaals, 10 kanonniers en 3 korporaals chauffeur. In gebruik van 1960 tot 1978 het jaar van afschaffing.

    Voor meer informatie over de Honest John, zie op:
    Http://www.redstone.army.mil/history/systems/HONEST_JOHN.html

    12-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (23 Stemmen)
    13-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Honest John
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (16 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nogmaals een Honest John.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (10 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Honest John.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (8 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lancering van een Honest John.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (11 Stemmen)
    14-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal achter de FN-MAG.


    Ondergetekende moest in zijn dientstijd sjouwen met de Mitrailleuse d'Appiu General oftewel de MAG. Dat hield in dat ik zo'n 10 kg extra mee moest dragen, buiten het gewicht van de volle bepakking om. Eén voordeel had het wel. Als je de MAG voor je borst droeg bij een mars, stond je wel meer in evenwicht en liep het wel wat gemakelijker. Een andere leuke ding was wel dat je bij de diverse schietoefeningen probeerde om maar één patroon af te vuren. En als je dat gelukte regende het complimenten, wat weer wat opleverde bij de staf . Dus alles had zijn voordelen.
    Naast het dragen van de MAG, was iedere Mag-schutter bewapend met een Pistool voor persoonlijke bescherming. Het type pistool was een FN HP-DA 9mm, met een magazijn van 14 patronen. De Mag-helper was bewapend met FN-FAL.

    De MAG had een patroonband die in munitieboxen van 100 patronen werd vervoerd. De bovendeksel van de mitrailleur moet eerst worden geopend (via een draaiknop aan de linkerzijkant van de deksel), waardoor de afsluite zichtbaar wordt. Hier bovenop moet dan de patroonband worden neergelegd en de bovendeksel worden gesloten. Na het wapen gespannen te hebben de vuuregelaard van SAFE op VUREN te zetten, kon er worden geschoten. Nadat de trekker wordt overgehaald neemt de afsluiter één patroon uit de band en vervolgens wordt deze patroon in de kamer van de loop gebracht en vervolgens afgevuurd. Diezelfde afsluiter neemt dan de huls uit de kamer en verwijderd ook de bandschakels die de patroonband op die plaats bijeenhoudt. De bandschakels worden via de onderkant van deze mitrailleur eruitgeworpen. De hulsen verlaten de mitrailleur via de rechter zijkant. Via de bovendeksel zit een mechanisme om de patroonband verder aan te voeren. Het hele proces gebeurd dan weer opnieuw. De mitrailleur heeft een gasbuis onderaan de loop en kan worden ingesteld. Het wapen is bijzonder eenvoudig in gebruik en heeft een respectabele staat van dienst opgebouwd.

     Betrouwbaarheid en nauwkeurigheid

    De FN MAG heeft bewezen een extreem betrouwbaar wapen te zijn in alle omstandigheden en condities. Het Amerikaanse leger heeft de MAG een zware test laten ondergaan, door er 26.000 patronen mee te verschieten, zonder dat er maar één hapering plaatsvond en zonder dat de loop werd verwisseld (dat zijn dus 260 munitieboxen van elk 100 patronen). Een MAG heeft standaard 1 loop plus een reserveloop als de eerste niet zou functioneren. Vooral bij het schieten worden de lopen erg heet en moeten daarom regelmatig gewisseld worden. Deze wisseling gaat erg eenvoudig en kan in 3 seconden uitgevoerd worden, door de pal onder het draaghandvat in te drukken en de loop eruit te draaien. Opnieuw plaatsen van een loop veroorzaakt geen afstelproblemen van de mitrailleur. Dit verwisselen kan gewoon uitgevoerd worden, zonder dat de patroonband eruit hoeft en zonder andere handelingen aan het wapen. De mitrailleur heeft uitklapbare voorsteunen die het mogelijk maakten om vuur af te geven over een lange afstand. Een goede MAG-schutter kan een doel van 15 bij 15 cm treffen op een afstand van 800 meter. Belangrijk was dan wel dat de "wrik-methode" werd toegepast. Deze methode behelst dat de rechtshandige schutter met zijn linker hand de kolf bij de oogdop vasthoudt en het wapen zo hard mogelijk in de grond perst, waardoor de voorsteunen als een rots blijven staan. Hierdoor zijn trillingen tijdens het schieten geminimaliseerd. Het visier kan ook voor zeer lang vuur uitgeklapt worden, maar deze methode wordt niet vaak toegepast. De MAG kan ook op een speciale affuit geplaatst worden die - uitgeklapt - door 1 soldaat kan worden meegenomen. Door deze affuit kan er nog nauwkeuriger vuur over grote afstand worden afgegeven.

     Gebruik

    Het wapen is vooral in Nederland gebruikt bij de infanterie eenheden. In de jaren 60 werd de MAG ook gebruikt als boordwapen op de pantserwagen YP-408, maar werd later vervangen door een punt-50 machinegeweer met een kaliber van 12,7 millimeter. Het wapen kon gebruikt worden door de individuele infanterist op het slagveld ter ondersteuning van de infanterist die met de FN. FAL. was uitgerust.
    Tegenwoordig wordt de Amerikaanse MAG-versie op gepantserde voertuigen als boordwapen ingezet. Ook in de luchtmacht wordt het wapen ingezet als boordwapen, zoals bij de Sea Hawk. De FN MAG is nog steeds in gebruik bij het Nederlandse Korps Mariniers. Per geweergroep van een infanterie-eenheid is er één MAG-team, bestaande uit de schutter en de helper. De laatste heeft als persoonlijk wapen een C7A1 Diemaco.

    Onderhoud

    Hoewel de mitrailleur complex gebouwd is, is hij toch eenvoudig in een paar handelingen uit elkaar te halen en schoon te maken. De kolf  wordt verwijderd via een knop aan de onderkant, vlak bij de scheiding van kolf en doosgroep. Na de spangreep naar achteren te trekken, kan de grote afsluiter uit de doosgroep worden getrokken. De loop is via de handgreep te verwijderen. Het schoonmaken van de gasbuisafstelring was wel wat meer werk. Schoonmaken werd dan ook vaak gedaan via het gebruik van kerosine die alle kruitslijm kon oplossen.

    Bijgeleverde onderdelen

    De MAG bezat een speciale draagriem zodat de riem over de schouder gedragen kon worden. De mitrailleur kon hiermee vanuit de heup worden bediend. Verder was er ook een onderhoudstas bijgeleverd waarin de reserveloop en een pompstok was bijgeleverd. Verder was er nog onder-houdsmateriaal bijgeleverd, zoals een mondingstop voor de losse floders.

    Nadelen MAG

    Hoewel de MAG veel voordelen heeft, zijn er toch wel nadelen. Dit is o.a. het gewicht van deze mitrailleur. Wie ook nog een patroonband van 200 patronen bij zich had, moest een behoorlijk gewicht meeslepen. Bij de infanterie was het daarom noodzakelijk twee soldaten bij 1 mitrailleur te betrekken (schutter en helper). Beiden hadden als persoonlijk wapen een pistool, alhoewel sommige eenheden de MAG-helper een FN-Fal  geweer meegaven.

    Specificaties

    • Kaliber: 7.62x51 mm NATO 
      Werking vuurwapen: via gasdruk
    • Massa (in kg): 10.5 kg
    • Lengte: 125 cm
    • Lengte loop: 54.60 cm
    • Vuursnelheid: ongeveer 850 patronen per minuut
    • Magazijn: Patroonband

    INFORMATION:
    Designation: FN MAG
    Type:
    General Purpose Machine Gun
    Manufacturer:
    Fabrique Nationale Herstal SA
    Country of Origin:
    Belgium
    Operation:
    Gas operated, automatic fire only
    Caliber:
    7.62mm x 51 NATO
    Service Year: NA

     

    DIMENSIONS:
    Overall Length:
    1,260 mm
    Weight (Empty):
    11 kg
    Weight (Loaded):

    PERFORMANCE:
    Rate of Fire: 600 - 1000 rounds per minute
    Rounds:
    Various - Metal-link Belt Fed
    Range:
    3,937 feet


    14-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (37 Stemmen)
    15-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De FN - FAL.

    FN - FAL.

    In de jaren 70 waren 425, 434 en 435 IBC modern uitgeruste eenheden. Ze waren binnen het 1e Legerkorps ook als eerste met de in die tijd beste wapens uitgerust de FN - FAL en de FN - MAG. Dus daarom even een ‘kleine’ beschrijving van de Fal zoals overgenomen van Wikipedia.nl. Ondergetekende heeft er nooit echt meegeschoten, dus ik kan er niet uit ervaring over spreken.

    De FAL (Fusil Automatique Légère, licht semiautomatisch geweer) is een van de populairste leger geweren in de wereld. Het is ontworpen door FN Herstal (Fabrique Nationale d’Armes de Guerre) in Herstal, België. Het wapen was een commercieel succes en was na de M16 en de AK-47 een van de bekendste en meest verkocht wapens ter wereld. Het is in ca 70 landen in gebruik geweest.

    Voordelen

    • Zeer nauwkeurig in het treffen van doelen op grote afstand.
    • Groot magazijn. Het magazijn had plaats voor 20 patronen van het kaliber 7.62 mm.
    • De terugslag was regelbaar via de z.g. gasbuisstop. Vlak bij de voorste kordonbeugel, vlak bij de korrel zit een afstelknop om de gasdruk te regelen. In de gasbuis (boven de loop gemonteerd) zit een z.g. gasbuisstang die na werking de afsluiter naar achteren stoot. Dankzij deze techniek wordt het gas - dat na een schot wordt afgegeven - afgetapt, waardoor de afsluiter niet met een te grote kracht naar achter schiet. De standen van de gasbuis varieerden van stand 1 tot 9. Dankzij de gasbuis kreeg de militair niet meer de enorme terugslag van het geweer.
    • Er was een granaatstand voor de gasbuis, waardoor het mogelijk was om middels een speciaal afvuurpatroon een FAL geweergranaat af te schieten. Het geweer moest daarvoor in een stand van 45 graden met de kolf in de grond worden gezet. Daarna kon de granaat worden afgevuurd.
    • De FAL had relatief weinig onderhoud nodig om te werken.

    Nadelen

    • Het gewicht (exclusief munitie) was groot, waardoor menige militair de uitklapbare handgreep gebruikte om die achter zijn koppel te haken.
    • De later ontwikkelde FALO, een licht FAL machinegeweer, heeft een dikkere loop en is ontworpen voor aanhoudend volautomatisch vuren.
      Het geweer FAL had niet de reputatie van een oorlogswapen, zoals de UZI.  Er zijn gevallen bekend van FAL-geweren die door een ongeluk krom waren (omdat men erop ging zitten), of door een valpartij beschadigd raakten. Het was geen wapen waarmee men een metalen kast kon openbreken

    Voorsteunen

    De FAL geweren zijn geleverd met en zonder uitklapbare voorsteunen. In Nederland zijn bij de KL de voorsteunen na 1980 van de FAL verwijderd. Voor de KM en sommige KLu eenheden die de FAL als persoonlijk wapen hadden, waren er wel voorsteunen bevestigd. Ook de Britse variant van de FAL de Royal Ordnance was met en zonder voorsteunen. De schiethoudingen verschilden daarom per legeronderdeel.

    Een goede schiethouding is:

    • voorsteunen van de FAL moeten uitgeklapt worden,
    • linkerhand moet de kolf vastnemen vlak bij de oogdop (waardoor men het wapen met grote kracht in de grond kan drukken)
    • rechterhand moet dan het wapen goed in de schouder drukken.




      Bijgeleverde onderhoudsartikelen

      Bij elke FAL kreeg de Nederlandse soldaat ook een metalen onderhoudsdoosje mee met:

      • buisje wapenolie,
      • exercitiepatroon (de huls is dan leeg en er zit ook geen slaghoedje aan),
      • terugstootversterker voor het schieten van losse munitie,
      • schoonmaakkwastje en een wiskoord.

      Dit wiskoord bestond uit twee metalen cilindrische onderdelen die losgedraaid konden worden en die verbonden waren met een koord. Aan de ene kant kon een poetsdoekje worden geregen. Hierdoor kon men de loop van het geweer schoonmaken. Helaas kon het gebeuren dat de koord brak als men de loop wilde schoonmaken. Met een pompstok kon de wiskoord dan weer worden verwijderd.

      Onderhoud

      Een wapen heeft onderhoud nodig om goed te kunnen werken. Naast wapenolie moet een wapen van de soms enorme hoeveelheden kruitslijm worden verwijderd. De spangreep moet vrij van zand en gruis zijn en de gasbuisstang en gasbuis moeten worden gereinigd en licht in geolied. Het wapen zelf moet met wapenolie worden geolied zodat roest geen kans kreeg. In de jaren 70 werd veel aan wapenonderhoud in de Nederlandse kazernes gedaan. Gemiddeld was een soldaat anderhalf uur aan wapenonderhoud kwijt. Vaak werd na het onderhoud een inspectie gehouden door de Pelotons Sergeant. Werd de zaak afgekeurd, dan kon je opnieuw beginnen met onderhoud, net zolang totdat het goed (of dat de PS te vreden was gesteld) was. Wapens gingen na het schoonmaken bij de meeste onderdelen terug in de wapenkamer want het was verboden een FAL in de PSU-kast van de soldaat te bewaren.
      Overigens was het niet toegestaan het wapen totaal uit elkaar te halen. Alleen de wapenhersteller was bevoegd dit te doen. Bovendien was het monteren van voorsteunen geen sinecure: er was veel kracht voor nodig en zonder gereedschap ging het niet. Meestal viel ook de trekkerinrichting van bepaalde vuurwapens buiten de autorisatie van gewone soldaten om deze uit elkaar te halen.

      De FAL veiligheidsmaatregelen

      Om schietongelukken te vermijden, werd in de Nederlandse onderdelen zeer veel aandacht besteed aan de veiligheidsvoorschriften voor vuurwapens. Bij elke belangrijke gelegenheid werden deze veiligheidsmaatregelen uitgevoerd, zoals op schietbanen en in de kazernes bij het wachtlopen.

      Die veiligheidsmaatregelen voor de FAL:

      • Houd het wapen in elke handeling 45 graden met de loop omhoog. De kolf geklemd tussen rechter bovenarm en borstkas en houd de vinger altijd van de trekker af.
      • Zet de vuurregelaar op SAFE.
      • Verwijder het patroonmagazijn en controleer of er nog munitie in zit .
      • Trek nu de spangreep naar achteren en houd deze nu naar achteren vast.
      • Controleer het hulzengat en de kamer, kijk of er nog een patroon aanwezig is.
      • Laat de spangreep onder geleiding naar voren gaan.
      • Zet de vuurregelaar van SAFE op F, richt het wapen 45 graden omhoog en haal de trekker over. Het wapen ontspant.
      • Zet nu de vuurregelaar weer op SAFE en plaats eventueel het lege patroonmagazijn.

      De FAL gereedmaken voor vuren

      • Controleer vuurregelaar op SAFE.
      • Plaats patroonmagazijn met patronen.
      • Haal spangreep naar achteren en laat dan de knop van de spangreep los. De spangreep schiet zonder geleiding naar voren en duwt een patroon in de kamer.
      • Zet vuurregelaar van SAFE op F.
      • Gebruiksgereed.

      Wanneer het patroonmagazijn geen patronen meer bevat na het schieten, blijft de afsluiter naar achter vast zitten. Verwijder dan het lege patroonmagazijn en plaats een nieuwe met munitie. Vlak bij het patroonmagazijn zit een pal, die naar beneden gedrukt, de afsluiter ontgrendeld en weer een nieuwe patroon in de kamer brengt. Er kan daarna weer gewoon gevuurd worden. Als het wapen eenmaal gespannen is met een gevulde patroonmagazijn dan kan men schot-voor-schot vuren, dus zonder dat men weer na het eerste schot opnieuw moet spannen (semi-automatisch). Wanneer men zeer snel de trekker achter elkaar overhaalt, dan ontstaat een snelle op één volgende vuurstoot van een paar patronen maar gaat het richteffect verloren.

      Richten

      Oogdop en vizier waren zo afgesteld, dat de volgende regels golden voor het richten:

      Stilstaande doelen

      • op 100 meter: midden onderkant doel.
      • op 200 meter: midden doel.
      • op 300 meter; midden bovenkant doel.

      Voor bewegende doelen waren er andere richtpunten wegens het "inlopen" van het doel.

      Eigenschappen

      • Kaliber: 7,62 mm NATO (7.62 x 51 mm).
      • Lengte: 1100 mm (990 / 736 mm voor het "Para" model).
      • Gewicht: 3,9 kg zonder magazijn, 4,3 kg met vol magazijn (3,75 kg/3,9 kg voor het "Para" model) .
      • Capaciteit van het magazijn: 20 patronen (30 patronen voor de SAW versies).
      • Vuursnelheid: 650-700 patronen per minuut.
      • Effectief bereik: 600 meter.

      Extra onderdelen

      • Bajonet moest over de mondings vlamdemper worden geschoven. Bij sommige legeronderdelen werden deze uit veiligheids overwegingen niet meegegeven.
      • Mondingsstop moest op de mondings vlamdemper worden geschroefd. Deze was nodig voor gebruik van losse munitie (losse munitie is alleen een patroon zonder kogelpunt en werd gebruikt tijdens oefeningen).
      • Draagriem werd vastgemaakt aan de eerste en onderste cordonbeugel.

    15-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (25 Stemmen)
    16-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De NEKAF M38A-1.

    Geschiedenis van de NEKAF.

    Vraag:        Welk voertuig heeft het langst gediend in het Nederlandse leger en voor hoeveel jaar?

    Antwoord:  Het voertuig dat het langst heeft gediend in het leger is de Willy mb M38A-1 Nekaf Jeep”. En het heeft gediend van 1952 tot 1996.

    Het Nederlandse leger gebruikte na de tweede wereld oorlog de Jeeps die achter werden gelaten door het Amerikaanse leger. Later werd door het toenmalige Ministerie van Oorlog (nu Ministerie van Defensie) ter vervanging van de alom bekende Willys en Ford GPW jeeps een bestelling gedaan voor nieuwe voertuigen. De keuze viel op de Amerikaanse 4x4, oftewel de Jeep M38A-1, 11/4 ton 4x4, 24v. De hoofdaannemer voor de assemblage van de grote serie M38A-1 Jeeps was de Nederlandse Kaiser-Frazer Fabrieken N.V. gevestigd aan de Sluisjedijk in Rotterdam. Volgens het contract met Kaiser-Willys zouden de onderdelen voor de Nederlandse M38A-1 Jeeps niet van de U.S.A. komen, maar als een hulpprogramma naar de Nederlandse industrie gaan. De Jeeps zouden in de Nederlandse Kaise-Frazer Fabrieken N.V. worden geassembleerd in de NEKAF fabriek te Rotterdam. Uiteindelijk zouden ongeveer 24 procent van de onderdelen door plaatselijke leveranciers worden bezorgd. Batterijen en banden werden door Nederlandse firma’s als ‘Bataafse Accufabriek’ (nu bekend als Varta) en Vredestein geleverd. Dit dreef de prijs van de Nekaf op tot 12.670 Nederlandse gulden op, daardoor werd het een heel duur voertuig voor dien tijd.

    Het eerste voertuig, genaamd de “Nekaf -Jeep”, is voor zover bekend op 29 mei 1955 afge-leverd. Bij de eerste bestelling van 4000 Jeeps, was er bovendien een rollende prototype dat als doel diende om alle onderdelen te testen.

    De Nekaf Jeep moest wel 'gehoorzamen' aan de Nederlandse verkeersvoorschriften van dien tijd: dus extra witte reflectoren op de voorste spatborden links en rechts; aanvullende stads-lichten, met een lage intensiteit, op de grille; knipperlichten links en rechts; de beide zijkanten werden voorzien van knipperlichten op de kuip ter hoogte het midden, net echter de stoelen.

    De Nekaf werd met een canvas dak uitgerust. Als krachtbron fungeert de unieke 4-cilinder Willys Overland Hurricane benzinemotor. De 2199 cm3 metende moter levert 53 KW ofte-wel 72 PK, die via een afzonderlijk startpedaal tot leven geroepen kon worden. De Hurricane moter is uitgevoerd met een z.g.n. F-kop , waarvan de inlaat klep in de cilinderkop is geplaatst en de uitlaat klep is gemonteerd in het motorblok. Deze oplossing droeg, als voorloper van de pas veel,later toegepaste Cross-Flow cilinderkop, bij tot een vlottere doorstroming van de gassen. Door de lage compressieverhouding van 7,4:1 neemt de moter genoegen met benzine met een laaf octaangehalte. Als gemiddeld brandstofverbruik wordt 1 liter benzine op 5 Km. opgeheven bij een actieradius van +/- 300 Km. De Hurricane moter doet zijn naam werkelijk eer aan. Hij drijft de Nekaf via een drie versnellingsbak tot grote prestaties. De Nekaf haalt een topsnelheid van 96 kilometer p/uur, de maximumsnelheid in het terrein bedraagt 38 km/u. Hij kan met zijn tussenbak in laag geschakeld, hellingen tot 69% beklimmen. Ook door diep water rijden is voor de Nekaf geen probleem; in de standaard uitvoering kan hij tot een diepte van 75 cm gaan. Indien hij met een speciale ‘fording kit’is uitgerust dan ligt de grens op 1.90 meter. (dit heb ik persoonlijk gelukkig niet mee gemaakt).

    In zijn standaard uitvoering biedt de Nekaf plaats aan vier personen. Het laadvermogen bedraagt 545 kilogram en in het terrein is hij in staat om 368 kilogram door zand en modder te sleuren. Het laadvermogen kon worden vergroot worden door er een Bantam aanhanger aan te koppelen.

    Het Nederlandse leger gebruikte de Nekaf voornamelijk voor algemene doeleinden. Hierdoor hebben velen tienduizende landgenoten tijdens het vervullen van hun dienstplicht, het felbe-geerde rijbewijs gehaald achter het stuur van de Nekaf, of beter gezegd de Nekaf M38A-1.

    Ze werden tevens ingezet voor verkenningen, bijzonder opdrachten en het onderhouden van de verbindingen. De Koninklijke Marechaussee waren ook in het bezit van een groot aantal Nekafs. Afhankelijk van de toepassing kan de Nekaf van een canvas dak worden voorzien, eventueel aangevuld met deuren (dat was wel zo handig) Ook zijn er bevestingspunten voor een hardtop aanwezig, maar ik kan mij niet herinneren dat deze ooit werden gebruikt. Naast de normale Jeep, werd de Nekaf ook als radio-jeep; ambulance; brandweerauto en sneeuw-ploeg gebruikt. Na 1959 werd de Jeep ook gebruikt als een wapen transporteur en uitgerust met een 106 mm M40 ‘recoilles geweer’, oftewel een terugstootloze vuurmond. Er werden zo’n 355 Nekaf’s met behulp van Amerikaanse onderdelen, omgebouwd naar M38A-1C - TLV transporteurs. Om betrouwbaar te zijn om het extra gewicht van 217 kilogrammen te kunnen dragen, werden zwaardere onderdeelbronnen gebruikt. De voorruit kreeg een ge-scheiden raampaneel, er werd een vast vuurwapensteun gemonteerd en er werden munitie op-slagrekken toegevoegd (wel zo handig).

    Toen de Ministerie van Oorlog (Ministerie van defensie)besliste om de Nekaf te kopen, moest zijn levensverwachting twintig jaar zijn; tien jaar in actieve dienst en tien jaar op plaatst rust in de MOB-Complexen. Tijdens 1960 en daarna veranderde de prioriteiten en dat betekende dat het Ministerie een groot deel van zijn budget uitgaf aan rijbare gepantserde voertuigen voor mechanisering van het Koninklijke Nederlands Leger. Er was naar verluid geen geld meer over om de Nekaf te vervangen en daarom moest de Jeep langer in actieve dienst blij-ven dan oorspronkelijk de bedoeling was. In 1960 probeerde het leger wel sommige van de Nekaf’s te vervangen door ander “Jeeps” te bestellen. Onder ander de “Munga” welke door DKW in Duitsland werden gebouwd. Dit was geen succes, de Munga’s waren eerder ‘uit-geput’ dan in de tienjarige planning stond. De Nekaf was weer terug in gebruik!!

    Beginnend in de late jaren ’70, begon de Defensie de Nekaf’s te vervangen voor de Leyland Land-Rover en de Mercedes-Benz, met een diesel aangedreven G-Serie Moter. Na uit actieve dienst te zijn ontslagen door de Defensie, zijn de meeste Nekaf Jeeps verkocht via de Domeinen. De laatste Nekaf naar het schijnt in het jaar 2000.

    Het weerzien van deze robuuste Amerikaanse/Nederlandse vierwiel aangedreven heeft voor vele een historische, ja zelfs een emotionele betekenis en dat heeft er toe geleid dat voor een uitstekende gerestaureerd exemplaar uit de eind vijftige jaren, een gigantisch bedrag wordt betaald. Kun je soms nog via een de dump, nog voor een bedrag van 4000 tot 5000 euro een redelijk exemplaar te kopen, voor een zo goed als nieuwe Nekaf wordt tegenwoordig zonder kleur te verschieten, grofweg het tweevoudige gevraagd.

    *************************************

    Bron: Een samenvoeging van verschillende artikels welke door mij zijn overgenomen van de verschillende sites over de NEKAF, welke te vinden zijn op het W.W.W.

    16-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (27 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WILLY'S mb M38A-1 NEKAF JEEP








    16-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (30 Stemmen)
    17-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De 1 tonner oftewel de DAF YA-126.

     De Eentonner,
             de voorloper van de 126

           
    Wie ken hem niet, de 1 tonner. Vele hebben hem vervloekt. Stugge vering en met houten bankjes achterin. De 'privé' chauffeur moest zonodig met het terreinrijden altijd door de grootste kuilen rijden, terwijl er ruimte zat was om die kuil te vermijden. En de passagiers achterin maar hotse botse, zodat het achterwerk bont en blauw werd, ook al had je de camouflage netten uitgespreid op de banken. Ook op de openbare weg was het niet altijd een pretje. Meestal kwam je er stijf en stram uit de 1 tonner. En dan de grootste  . Na zo'n rit was er altijd wel weer iemand met strepen of sterren   die het zo nodig vond dat de stijve spieren soepel moesten worden gemaakt, door nog een even een marsje af te leggen.
    Ja dan de 'Jan Soldaat' van tegenwoordig. Super de 'luxe' terrein wagens om zich te verplaatsen, maar de rest zal wel nog steeds het zelfde zijn. Maar toch hebben wij er wel plezier van gehad. Samen met de aanhangwagen erbij, konden we meestal wel zo regelen dat we met zijn negen/tienen een behoorlijk droge overdekte slaapplaats hadden. Als we daar tenminste de gelegenheid voor kregen.

    ALGEMEEN:

    De 126 werd ontworpen en gebouwd door v. Doorn Aanhangwagen Fabriek (DAF) in Eindhoven. Het ontwerp stamt vanaf begin 50 er jaren en de feitelijke bouwstroom liep vanaf ong.midden van hetzelfde decennium. Er zijn er in totaal ong. 2500 st. gebouwd. Bij de invoering v.h. voertuig eind 50, begin 60 er jaren was door gewijzigde strategische concepten geen taak meer weggelegd voor zijn oorspronkelijke rol n.l. wapendrager. Het voertuig werd onder meer vaak ingezet voor algemene dienst en had geen specifieke functie meer, en feitelijk waren er teveel en het surplus verdween voorlopig in de opslag en kwamen er alleen nog uit voor mobilisatieoefeningen of ter vervanging van afgeschreven exemplaren. Ze hebben ongeveer 30 jaar dienst gedaan in het Nederlandse leger.  Een 126 voelt zich het best thuis in ruw terrein met o.a. zand water en veel blubber. Een DAF in goede staat van onderhoud kan zonder problemen zeer zwaar belast worden. Zelfs verre reizen zijn mogelijk. Het verwisselen van de krachtbron (motor met versnellingsbak, radiateur, dynamo, etc....) kan binnen 2 uur.

    De officiële naam: Daf YA 126 is te herleiden naar de fabrikant van het voertuig: YA staat voor militair voertuig met algemene dienst (zo staat een "T" voor "trekker" en een "P" voor "pantser").
    De 126 staat voor "1" ton laadvermogen, de "2"e uitvoering (de YA 116 is nooit in productie genomen en er bestaan hooguit enkele afbeeldingen en tekeningen van) en de "6" refereert op de 6 wielen die er onder zitten, waarvan de steunwielen gewoon worden meegeteld zonder dat ze normaal dragend of aangedreven zijn.

    Zijn bijnamen "eentonner" komen dus van het laadvermogen en "WEP" is een afkorting van de Engelse vertaling van de (bij)naam wapen-drager, wat in het Engels "weaponcarier" was geworden.
    Het is een 4X4 aangedreven voertuigje waarvan de voorwielaandrijving in en uitschakelbaar is. Er zit een 4,6 benzinemotor in en het bijzondere aan het voertuig is de H-aandrijving. Deze aandrijving, welke ontwikkeld was bij de DAF fabrieken, houdt in dat direct na de 2e versnellingsbak de aandrijflijn verdeeld word in de rechter- en linkerzijde. Aan de zijkant van het voertuig gaan er dus twee cardanassen naar de voorwielen en twee cardanassen naar de achterwielen. Hierdoor hangt er geen as tussen de wielen met een groot differentieel in het midden. De bodemvrijheid wordt hiermee drastisch verhoogd wat je snel merkt in het terrein. (Als vele vrachtwagens met hun buik aan de grond zitten kun je vaak nog een heel end komen).

    De uitvoeringen:

    Allereerst hebben ze de WEP gebouwd met een huifje er op maar toen dit tochtig zeiltje te weinig bescherming bood voor radio- en telexap-paratuur hebben ze er ook een "hard-top" voor gemaakt, de Shelter. Zo zijn ze ook Wepjes gaan maken voor het vervoer van zieken en gewon-den. Er kunnen 8 zittende en 4 liggende patiënten mee vervoerd worden en het voertuigje had als enige uitvoering een kachel aan boord. Ook is het een langer voertuig (anders passen er geen brancards in) en de opbouw is een stukje hoger. Er zijn wel vele voertuigen van een mechanische lier voorzien, hij is slechts zeer beperkt inzetbaar door een geringe capaciteit.

    Wat technische gegevens:

    De Eentonner weegt ongeveer 3500 kg en de ziekenwagen is ongeveer 150 kg zwaarder. Hij heeft een laadvermogen van 1000 kg en de ziekenwagen mag niet meer dan 450 kg meenemen. Als je de kap, huif en cabine er af haalt en de raam naar beneden klapt dan is het stuur de hoogste plek, met ongeveer 1,85 meter. Hij is 4,55 meter lang, 2,11 meter breed en 2,15 meter hoog. De ziekenwagen en is 5,05 lang, 2,20 breed en ongeveer 2,60 hoog.

    De DAF YA-126 wapendrager 1-tons (laadvermogen) voertuigen waarvan alle vier wielen kunnen worden aangedreven. Zowel de voor- als achterwielen zijn onafhankelijk geveerd door middel van torsiestaven. Twee reservewielen, die tevens dienst doen als steunwielen, zijn draaibaar ter hoogte van de reductiebak aangebracht. Deze wielen dienen te om voorkomen, dat in het terrein aandrijvende organen van het voertuig met de grond in aanraking komen.

    De motor is een 6-cylinder Hercules zijklep benzinemotor met een nominaal vermogen van 102 pk en een cilinderinhoud van 4,62 liter. Maximale snelheid van het voertuig bedraagt 84 km/uur. Kruissnelheid op de weg bedraagt 75 km/uur. Maximum helling, beladen 65%. Draaicirkel diameter 14m. Actieradius (inclusief 2 jerrycans) bedraagt 500 km. Waadvermogen (zonder speciale voorzieningen) 0,75m.

    Pieke.

    17-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (31 Stemmen)
    18-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat foto's van de OUWE STOMP met de drie zessen.
















    18-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (16 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Ouwe Stomp 66-6 425 Mob. Comp. van heutsz.




    18-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (15 Stemmen)
    19-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opsporing verzocht van De Lichting 66-6 van de 425 C.v.H.


    Wij zijn nog steeds op zoek naar enkele dienstmaten!!!

    Het gaat ondermeer om Frits W. Asteroth, voorheen woonachtig in de Rosetr. 280 te Rotterdam; Dirk Bikker, voorheen woonachtig in de Allerd Piersonstr.1 te Rotterdam; Frits W. de Jong, voorheen woonachtig in de Rechter Rottekade 1 ook te Rotterdam; A.K.J. Kramer, voorheen woonachtig aan de Markgraaflaan 151 te Vlaardingen; J. (of G.) Masseling, voorheen woonachtig in de Langehuitinkstr.32 te Gaanderen Gld. en dan nog H. Gelens, voorheen woonachtig op 't P.J. Oudplein 41 te Zwijndrecht. Tevens zijn wij nog op zoek naar J.W. van VlietH. Nagelhout en Dirk Bijzet.   Hier is geen oud adres van bekend.

    De personen welke wel bekend/gevonden zijn, zijn: A. Bastiaans; R. Bezouwen; S. Bonte; L. Breget; J.A, de Callafon; J.J. Cornet; L. de Hertog; A. den Hoedt; P. Kanters; K. Santing; G.J. de Vente; Don F. Huisman en ondergetekende.

    Komt u één van de bovenstaande personen u bekend voor, wijs hem dan even op deze Site of mail zijn adres even door aan p.schaaf6@chello.nl  Bij voorbaat mijn dank.

    We proberen om een ieder bijeen te krijgen voor een reunie en in ieder geval voor de GROTE REUNIE van 2010 van alle Van Heutszer in Schaarsbergen.

    19-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    22-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Titel: 425 C.v.Heutsz 't Harde ouwe stomp van 63-5

    Hallo Pieke,

    Met belangstelling je verhalen gelezen, maar de mannen van de jaren 63 en 64 nog niet.

    Ik heb op de kazerne en tussen de draden op de site een wilde tijd gehad, alhoewel ik blij was toen ik afzwaaide en mijn wollen deken uniform verruilde voor mijn burger pakje . Dat geschiede in CAFE BOS, want wij zwaaiden af in uniform.

    Cafe Bos was het enige cafe waar je mocht komen, want vóór mijn tijd had een (tankslet) zich dood gedronken in die kroeg tussen Willy's snackbar en CAFE BOS.

    Vers in het geheugen staat ook de wachthuisjes waar geen glas meer in zat. Tegenwoordig zouden ze de vakbond er bij halen! Uit verveling deden wij ook rare dingen b.v. wij verwijderden het kruit uit de patronen en deden er hageslag in en het kruit staken wij in brand. Als de Russen waren gekomen hadden we met scherpe hagelslag moeten schieten!!!

    We hebben een Majoor een keer in het zand laten tijgeren omdat hij het wachtwoord was vergeten. Wij hadden de patroonhouder op de FAL zitten en na het doorladen dook hij gewillig in het zand! Het was trouwens een bal van een vent. Bij het afzwaaien heeft maar 1 man hem een hand gegeven.

    Na een sportdag in Apeldoon was onze vaandrig zo blij dat hij ons uitnodigde om gelijk met de 1 tonnens door te rijden naar Zwolle om op zijn kosten fors van het bier te genieten! De voertuigen werden met wapens en zonder wacht geparkeerd in de binnenstad! Terwijl wij aan het feesten waren kwam de MP binnen. De vaandrig is daarna snel uit t'Harde verdwenen waarheen hebben zij nooit vernomen, maar het was een puike vent.

    Toen ik in het voorjaar van 1965 bij CAFE BOS mijn wollen uniform broek liet zakken dacht ik :hier kom ik nooit meer terug. Maar het gekke is als ik op doorreis langs het t'Harde kom ga ik altijd van de snelweg af en kijk even bij de kazerne.

    Namen vervagen, maar waar zijn ze gebleven mijn slapies Willen Bosman en Blauw en mijn vrienden De Haan. Droste, Smiesing,Stipdonk enz enz.

    Pieke jongen veel succes met je site

    Groeten Hans

    22-03-2007, 11:53 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (11 Stemmen)
    29-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie kent Wie II.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik herken mezelf  ( Anton van Ewijk) op de foto naast de sergeant v.d. week. Tevens herken ik mijn kamergenoot Bobby de Haan links onder op de foto.
    Sergant van de week ben ik. Groetjes Theo de Neef

    29-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (2)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hans van Eijk zoekt oude dienstmaten '63-'64. Wie kent wie I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    29-03-2007, 19:13 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (10 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie kent Wie III
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    29-03-2007, 19:15 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie kent Wie IIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    29-03-2007, 19:17 geschreven door Pieke  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie kent Wie.
    Hans van Eijk, dpl. sld. '63 - '64 zoekt contact met zijn oude dienstmaten bij de 425 Comp. van Heutsz te Harde. Zie ook het bericht geplaatst op 22 mrt j.l. Hopelijk kan iemand zich herkennen op deze foto's uit 1963. Laat het dan even weten via "E-mail Mij!" of klik op > Reageer< en laat een berichtje achter.

    29-03-2007, 19:25 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
    30-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lichting 63-2 't Harde.
    Hier was foto's van Martin Roeloefs van lichting 63-2.

    "Martin 63-2 opkomst 3 april 1963 bij Menno van Coehoorn te Maastricht. Van af de eerste tot de laatste dag pracht tijd gehad.  Ik stuur hierbij wat foto's uit de periode "t Harde; november 1963 t/m december 1964.  De MTO was toen kvv sergeant BEDEKER,wiens handtekening ik perfect wist te zetten op de rijopdrachten om zg testritten naar de KNOBBEL en het naburige terrein te kunnen maken

    Herkent u zichzelf, mail me dan gerust of laat een berichtje achter in gastenboek.









    30-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    01-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vitor Concalves zoekt zijn maten van 74-6.


    Ik ben Vitor Goncalves geboren in Lissabon op 19-8-1954 en ben samen met mijn ouders in 1968 naar Nederland gekomen en in 1972 de Nederlands geworden. Tot mijn 14 heb ik op 4 internaten gezeten, na mij komst in Nederland was heel moeilijk om een plaats in deze maat-schappij te vinden. Met mijn 15 begon ik te werken en met 16 kon de ik vloeinde Nederlands spreken

    Begin 73 heb ik mij opgegeven bij de Marine, ik was op zoek naar een doel in mijn leven. Maar na een week keuringen en tests was niet genoeg gevonden. In 74, omdat ik al geregi-streerd was, kreeg ik een oproep om in diens te gaan bij de Surinaamse Compagnie maar de concurrentie was te groot en ik viel af in de laatste maand en kwam bij Van Heutsz. In December was ik onderweg met mij maatje naar Den-Bosch voor een uitje. Voor ons reed een groot leger voertuig welke slipte en op zijn zij belande en scheurde daarbij de benzinetank een raakt in vlammen. Zonder verder na te denken een gebruik maken ven de dingen dat tot dat momenten had geleerd (Zelf hulp kameraden hulp)hebben wij de collega uit de branden auto getrokken dat was nog goed afgelopen (2º verbranding maar). Daarvoor kregen wij de Rood Koord die ik met veel trots heb gedragen (helaas ben ik die kwijtgeraakt naar velen verhuizingen).
    In Januari 1975 begon ik een nieuw leven bij de 425 van Heutsz in ´t Harde Als bijna 21 jarig was ik de oudste van de groep maar gelukkig voelde ik dat niet zo Van Heutsz was bekende als de afvalput van de Nederlands Leger corps, maar ik ben heel blij een trotst dat ik heb mogen dienen onder dit wapen. Dat heef mijn leven gemerkt en de basis gegeven van de persoon dat ik nu ben. Helaas kon ik dat niet aan mijn kinderen (2) brengen, ben gescheiden van af 1990

    Ik ben vanaf 1997 in Portugal, was hier naar toe gekomen met een Nederlands firma die programma’s maakt voor Endenmol in Portugal en ik ben gebleven. Ik was aan het Net Surfen toe kwam de site van de 425 tegen dan begon een klein vlammetje te branden om mogelijk maatjes te kunnen ontmoeten maar ik heb gezien dat van mijn lichting 74-6 nog niet te bekenden is Deze contacten kunnen van hoog belang zijn juist nu dat ik onder weg naar de 55 jaar gaan en op zoek ben naar een andere horizon. Jammer dat ik zo ver weg ben anders zou ik in alle activiteiten van jullie mee doen. Ik ga van alles doen om bij de meting te zijn om jullie allemaal van Heutszen een omhelzing te geven en te bedanken voor de persoon dat ik nu ben dank zij jullie kameraadschap

    Vitor Goncalves

    01-04-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Enkele fotos van 74-6



     
    Vitor Concalves.


     
    Mijn Maatje.


     
    Wie zijn deze musketiers ?






    Op Texel voor de wings. Maar wie is wie?


     
    Afzwaaien van 74-6 in 1976.  Herkent je zelf? neem even contact op.

    01-04-2007, 00:00 geschreven door Pieke  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (13 Stemmen)
    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!